Kemiğin inorganik kısmı, tip I kollajen, glikozaminoglikanlar (kondroitin sülfat, keratin sülfat, hyaluronik asit), proteoglikanlar ve glikoproteinlerden (osteonektin, osteokalsin, osteopontin) oluşur (38, 44).
1.8 Kemik Radyofarmasötikleri ve Tutulum Mekanizmaları
Kemik görüntüleme amacıyla kullanılan ilk radyofarmasötikler ışını yayan 32P ve 45Cati. Kalsiyum ve fosfor izotoplarının kemikte tutulmasıyla görüntüleme gerçekleştiriliyordu fakat bu radyofarmasötiklerin ışını yayıcı olmaları kullanımlarını kısıtlamıştır. Günümüzde kemik radyofarmasötiklerinin en çok kullanılanları gama ışını yayan 99mTc ile işaretlenmiş bifosfonat bileşikleridir. Bifosfonatlardan MDP ve HDP rutinde en çok kullanılanlardır. Heteroiyonik değişim mekanizması ile kemiğe yerleşen 87mSr ve 18F gibi radyofarmasötikler de kullanımdadır. 87m Sr kemikte Ca yerine, 18F ise hidroksiapatit yerine kemiğe yerleşir (18, 96).
İntravenöz olarak verilen difosfonatlar kemikte kan akımı ve kapiller permeabilite değişikliklerine, kemik yüzeyinin artışına bağlı olarak aktif kemik yapımının mineralize tabakasında bulunan hidroksiapatit kristallerine bağlanır. Radyofarmasötiğin kemikte tutulumu kan akımı ve osteoblastik aktiviteye bağlıdır.
Metabolik aktivitenin arttığı infeksiyon, primer tümör, avasküler nekroz bölgelerinde, uygulamadan 2-6 saat sonra 99mTc-MDP osteoblastik aktivitenin arttığı kısımlarda birikir ve detaylı metabolik görüntüleme yapılmasına imkan sağlar. Primer ve sekonder kemik tümörleri, travma, eklemlerin dejeneratif değişiklikleri, nöropatik eklem tutulumları, osteoporoza bağlı gelişen patolojik fraktürler artan osteoblastik aktivitenin görüldüğü durumlardır. Radyofarmasötiğin enjeksiyonundan sonra geçen bekleme süresini kısaltmak için kemiğe daha yüksek afinite gösteren
37



50. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

tabs_sener_yagiz_191898 - Sayfa
...


50. SAYFA ICERIGI

Kemiğin inorganik kısmı, tip I kollajen, glikozaminoglikanlar (kondroitin sülfat, keratin sülfat, hyaluronik asit), proteoglikanlar ve glikoproteinlerden (osteonektin, osteokalsin, osteopontin) oluşur (38, 44).
1.8 Kemik Radyofarmasötikleri ve Tutulum Mekanizmaları
Kemik görüntüleme amacıyla kullanılan ilk radyofarmasötikler ışını yayan 32P ve 45Cati. Kalsiyum ve fosfor izotoplarının kemikte tutulmasıyla görüntüleme gerçekleştiriliyordu fakat bu radyofarmasötiklerin ışını yayıcı olmaları kullanımlarını kısıtlamıştır. Günümüzde kemik radyofarmasötiklerinin en çok kullanılanları gama ışını yayan 99mTc ile işaretlenmiş bifosfonat bileşikleridir. Bifosfonatlardan MDP ve HDP rutinde en çok kullanılanlardır. Heteroiyonik değişim mekanizması ile kemiğe yerleşen 87mSr ve 18F gibi radyofarmasötikler de kullanımdadır. 87m Sr kemikte Ca yerine, 18F ise hidroksiapatit yerine kemiğe yerleşir (18, 96).
İntravenöz olarak verilen difosfonatlar kemikte kan akımı ve kapiller permeabilite değişikliklerine, kemik yüzeyinin artışına bağlı olarak aktif kemik yapımının mineralize tabakasında bulunan hidroksiapatit kristallerine bağlanır. Radyofarmasötiğin kemikte tutulumu kan akımı ve osteoblastik aktiviteye bağlıdır.
Metabolik aktivitenin arttığı infeksiyon, primer tümör, avasküler nekroz bölgelerinde, uygulamadan 2-6 saat sonra 99mTc-MDP osteoblastik aktivitenin arttığı kısımlarda birikir ve detaylı metabolik görüntüleme yapılmasına imkan sağlar. Primer ve sekonder kemik tümörleri, travma, eklemlerin dejeneratif değişiklikleri, nöropatik eklem tutulumları, osteoporoza bağlı gelişen patolojik fraktürler artan osteoblastik aktivitenin görüldüğü durumlardır. Radyofarmasötiğin enjeksiyonundan sonra geçen bekleme süresini kısaltmak için kemiğe daha yüksek afinite gösteren
37




single.php