2.5.1. Öncelik Modeli Bu sistem, yoğun bakım hizmetinden en fazla yararlanabilecek hastalar
(1.derecede öncelikli) ile en az yararlanabilecek hastaları (4. derecede öncelikli) tanımlamaktadır.
Birinci öncelik: Yoğun bakım ünitesinde uygulanacak tedavilerden yarar görecek, yoğun bakım ünitesi dışında izlem ve tedavisi mümkün olmayan kritik durumdaki hastalar ile mekanik ventilasyon, sürekli invaziv hemodinamik monitörizasyon ve vazoaktif ilaç tedavisi gerektiren hastalar bu grupta yer alır. (Solunum yetmezliği, şok, akut miyokard infarktüsü gibi).
İkinci öncelik: Yoğun bakım ünitesinde uygulanacak tedavilerden yarar görecek, sürekli monitörizasyon gerektiren ve her an durumu kötüleşebilecek hastalardır. Örneğin kronik bir hastalığı olup üzerine akut bir tablo gelişen hastalar bu gruba girer.
Üçüncü öncelik: Altta yatan hastalık veya akut tablonun nedeni ile uzun dönem yaşam şansı fazla olmayan ancak akut tablonun iyileştirilmesi amacıyla yatırılan hastalardır. Örneğin ağır serebrovasküler olay üzerine pnömoni gelişen veya son dönem kronik akciğer hastalığı olup akut solunum yetmezliği gelişen ve sadece non-invaziv mekanik ventilasyon uygulanması planlanan hastalar, enfeksiyon / tamponad veya hava yolu obstrüksiyonu ile komplike metastaz yapmış maligniteler bu gruba girer.
Dördüncü öncelik: Yoğun bakım ünitesine yatış endikasyonu olmayan ve aslında yatırılmaması gereken hastalardır. İki gruba ayrılmaktadır; Yoğun bakım ünitesinden fayda göremeyecek kadar iyi durumda olan
hastalar (hemodinamik olarak stabil diabetik ketoasidoz veya gastrointestinal sistem kanaması, hafif konjestif kalp yetmezliği, stabil ilaç intoksikasyonu vb.) , Yoğun bakım ünitesinden fayda göremeyecek kadar kötü durumda olan hastalar (geri dönüşümsüz ağır beyin hasarı, geri dönüşümsüz çoklu organ sistem yetmezliği, tedaviye yanıtsız veya tedavi yapılmayacak olan metastatik kanserler vb.) veya yatış ve tedaviyi kabul etmeyen hastalar.
11



21. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Hastaların yoğun bakım deneyimleri ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi - Sayfa 21
3. Derece öncelikli; stabil durumda olmayan, fakat altta yatan hastalıkları ve bu akut hastalıkların doğasından dolayı iyileşme olasılığı az olan hastalar, 4. Derece öncelikli; yoğun bakım ünitesine genelde kabul edilmesi uygun olmayan hastalar olarak belirlenmiştir. YBÜ’ne yatan hastaların çoğunun yatış nedenini dolaşım veya solunum problemleri oluşturmaktadır. Solunum problemleri arasında en s...
Üçüncü basamak yoğun bakım üniteleri kapasite planlama problemi için benzetim modelleri ve uygulamaları - Sayfa 23
1.GİRİŞ Z. Figen ANTMEN defibrilasyon, kültür alınması, kan gazı yorumlaması, EKG yorumlaması ve kardiyopulmoner resusitasyon. Yoğun bakım ünitelerinin standartları genelgesine göre İkinci Basamak Yoğun Bakım Ünitesi tanımı şöyledir. Birinci Basamak Yoğun Bakım Ünitelerine göre daha detaylı gözlem ve girişim gereksinimi olan, tek organ yetmezliği nedeniyle destek tedavilerinin yapıldığı (di...
Noninvaziv mekanik ventilasyon sırasında PaCO2 düzeyinde düşmeyi etkileyen ventilatör dışı faktörlerin belirlenmesi - Sayfa 11
1.GİRİŞ Yoğun bakım ünitelerine kabul edilen hastaların büyük çoğunluğunda solunum yetmezliği görülmekte ve bu hastaların invaziv yada noninvaziv mekanik ventilasyon ihtiyacı olmaktadır. Metnitz ve ark. (1) yaptığı prospektif kohort çalışmasına 35 farklı ülkeden 299 yoğun bakım ünitesi katılmış, 13.322 hasta toplanmıştır. Bu çalışmada hastaların %68‟ inde solunum yetmezliği tespit edilmiş ve MV i...

21. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

yoğun
bakım
tedavi
hastalar
olan
hastaları


21. SAYFA ICERIGI

2.5.1. Öncelik Modeli Bu sistem, yoğun bakım hizmetinden en fazla yararlanabilecek hastalar
(1.derecede öncelikli) ile en az yararlanabilecek hastaları (4. derecede öncelikli) tanımlamaktadır.
Birinci öncelik: Yoğun bakım ünitesinde uygulanacak tedavilerden yarar görecek, yoğun bakım ünitesi dışında izlem ve tedavisi mümkün olmayan kritik durumdaki hastalar ile mekanik ventilasyon, sürekli invaziv hemodinamik monitörizasyon ve vazoaktif ilaç tedavisi gerektiren hastalar bu grupta yer alır. (Solunum yetmezliği, şok, akut miyokard infarktüsü gibi).
İkinci öncelik: Yoğun bakım ünitesinde uygulanacak tedavilerden yarar görecek, sürekli monitörizasyon gerektiren ve her an durumu kötüleşebilecek hastalardır. Örneğin kronik bir hastalığı olup üzerine akut bir tablo gelişen hastalar bu gruba girer.
Üçüncü öncelik: Altta yatan hastalık veya akut tablonun nedeni ile uzun dönem yaşam şansı fazla olmayan ancak akut tablonun iyileştirilmesi amacıyla yatırılan hastalardır. Örneğin ağır serebrovasküler olay üzerine pnömoni gelişen veya son dönem kronik akciğer hastalığı olup akut solunum yetmezliği gelişen ve sadece non-invaziv mekanik ventilasyon uygulanması planlanan hastalar, enfeksiyon / tamponad veya hava yolu obstrüksiyonu ile komplike metastaz yapmış maligniteler bu gruba girer.
Dördüncü öncelik: Yoğun bakım ünitesine yatış endikasyonu olmayan ve aslında yatırılmaması gereken hastalardır. İki gruba ayrılmaktadır; Yoğun bakım ünitesinden fayda göremeyecek kadar iyi durumda olan
hastalar (hemodinamik olarak stabil diabetik ketoasidoz veya gastrointestinal sistem kanaması, hafif konjestif kalp yetmezliği, stabil ilaç intoksikasyonu vb.) , Yoğun bakım ünitesinden fayda göremeyecek kadar kötü durumda olan hastalar (geri dönüşümsüz ağır beyin hasarı, geri dönüşümsüz çoklu organ sistem yetmezliği, tedaviye yanıtsız veya tedavi yapılmayacak olan metastatik kanserler vb.) veya yatış ve tedaviyi kabul etmeyen hastalar.
11

İlgili Kaynaklar







single.php