Bazı bitkisel uçucu yağların Ephestia kuehniella’ya (Lepidoptera:Pyralidae) fümigant etkileri üzerinde araştırmalar









































































Kişniş uçucu yağında 20den fazla bileşen bulanmaktadır (Kızıl ve İpek, 2003). Bileşik olarak en fazla linalool (58.080.3%) bulunmaktadır. Kişniş uçucu yağında bulunan diğer karakteristik maddeler gamma-terpinen (0.311.2%), alfapinen (010.9%), p-cymen(0.18.1%), geranil asetat (0.25.4%), camfor (3.05.1%), geraniol (2.73.6%), myristic asit (0.13.2%), limonen (0.13.2%), carvon (0.4 1.6%), camfen (01.3%), alfa-humulen (01.3%), mirsen (1.2%) ve linalil asetat (0 1.1)dır (Arak ve ark. 2007).
2.1.4 Salvia officinalis L. ( Adaçayı )
Makedonyanın deniz seviyesinden 800 metreye kadar olan bölgeleri bitkinin asıl gen merkezi olarak gösterilmekte (Yenikalaycı ve Özgüven, 2001), Fransa, Almanya, ABD ve diğer bir kısım ülkelerde üretimi yapılmaktadır (İlisulu, 1992).
Türkiye florasında Lamiaceae familyası, 45 cins, 565 tür ve toplam 735 takson ile temsil edilmektedir. Salvia officinalis ülkemizde Dağ çayı, Yayla çayı olarak da adlandırılmaktadır (Yılmaz ve Güvenç, 2007). Tıbbi adaçayı 50-100cm yükseklikte morumsu mavi çiçekli, çok yıllık ve çalımsı bir bitkidir(Yenikalaycı ve Özgüven, 2001). Dalları dört köşeli, yaprakları karşılıklı saplıdır (Ceylan, 1976). Yaprakların bileşiminde tanen, acı madde ve %1-2.5 oranında uçucu yağ bulunmaktadır (Yenikalaycı ve Özgüven, 2001). Tıbbi adaçayının saplarındaki uçucu yağ oranı % 0.15 – 0.60 arasında değişmektedir (Karaaslan ve Özgüven, 1999).
Tüketim alanı oldukça geniş ve ihraç şansı da yüksek olan bu bitkinin Türkiyede tarımı yapılmamaktadır (İpek, 2007). Salvia cinsi bitkilerde en yaygın olarak bulunan fenolik bileşikler genel olarak fenolik asitler, fenolik diterpenler ve flavonoidlerdir (Başkan ve ark., 2007).
Adaçayı için gıda kodekslerinde uçucu yağ oranının en az %1.5 olması istenmektedir. Tıbbi olarak kabul edilen yağda , -tujon, 1,8 cineol, camfor, borneol, bornilasetat bulunmaktadır (Ekren ve ark., 2007).
5



14. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Farklı tuz uygulamalarının adaçayı (Salvia officinalis L.)'nın gelişimi üzerine etkisi - Sayfa 25
şeklinden, dar elips şekle kadar değişen yaprakları karşılıklı olup, uzun bir petiyolle dala bağlanmaktadır. Yapraklar dibe doğru daralıp genellikle dipte iki yaprakçık daha bulunur. Yaprakların uzunluğu 10 cm, genişliği ise 5 cm kadar olabilmektedir. Yaprak kenarları ince dişli olup her iki yüzü de sık tüylüdür. Yaprakların tüylü olması, bitkinin kurak bölgelere olan adaptasyonunu gösterir. Stoma...
Tıbbi adaçayı (Salvia officinalis) hatlarında azotlu gübrelemenin herba verimi ve bazı özellikler üzerine etkileri - Sayfa 3
ÖZET Doktora Tezi TIBBİ ADAÇAYI (Salvia officinalis) HATLARINDA AZOTLU GÜBRELEMENİN HERBA VERİMİ VE BAZI ÖZELLİKLER ÜZERİNE ETKİLERİ Arif İPEK Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Danışman: Prof. Dr. Bilal GÜRBÜZ Bu çalışma, tıbbi adaçayı (Salvia officinalis) hatlarında azotlu gübrelemenin herba verimi ve bazı özellikler üzerine etkilerini belirlemek amac...

14. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

uçucu
salvia
adaçayı
çayı
tıbbi
oranı


14. SAYFA ICERIGI

Kişniş uçucu yağında 20den fazla bileşen bulanmaktadır (Kızıl ve İpek, 2003). Bileşik olarak en fazla linalool (58.080.3%) bulunmaktadır. Kişniş uçucu yağında bulunan diğer karakteristik maddeler gamma-terpinen (0.311.2%), alfapinen (010.9%), p-cymen(0.18.1%), geranil asetat (0.25.4%), camfor (3.05.1%), geraniol (2.73.6%), myristic asit (0.13.2%), limonen (0.13.2%), carvon (0.4 1.6%), camfen (01.3%), alfa-humulen (01.3%), mirsen (1.2%) ve linalil asetat (0 1.1)dır (Arak ve ark. 2007).
2.1.4 Salvia officinalis L. ( Adaçayı )
Makedonyanın deniz seviyesinden 800 metreye kadar olan bölgeleri bitkinin asıl gen merkezi olarak gösterilmekte (Yenikalaycı ve Özgüven, 2001), Fransa, Almanya, ABD ve diğer bir kısım ülkelerde üretimi yapılmaktadır (İlisulu, 1992).
Türkiye florasında Lamiaceae familyası, 45 cins, 565 tür ve toplam 735 takson ile temsil edilmektedir. Salvia officinalis ülkemizde Dağ çayı, Yayla çayı olarak da adlandırılmaktadır (Yılmaz ve Güvenç, 2007). Tıbbi adaçayı 50-100cm yükseklikte morumsu mavi çiçekli, çok yıllık ve çalımsı bir bitkidir(Yenikalaycı ve Özgüven, 2001). Dalları dört köşeli, yaprakları karşılıklı saplıdır (Ceylan, 1976). Yaprakların bileşiminde tanen, acı madde ve %1-2.5 oranında uçucu yağ bulunmaktadır (Yenikalaycı ve Özgüven, 2001). Tıbbi adaçayının saplarındaki uçucu yağ oranı % 0.15 – 0.60 arasında değişmektedir (Karaaslan ve Özgüven, 1999).
Tüketim alanı oldukça geniş ve ihraç şansı da yüksek olan bu bitkinin Türkiyede tarımı yapılmamaktadır (İpek, 2007). Salvia cinsi bitkilerde en yaygın olarak bulunan fenolik bileşikler genel olarak fenolik asitler, fenolik diterpenler ve flavonoidlerdir (Başkan ve ark., 2007).
Adaçayı için gıda kodekslerinde uçucu yağ oranının en az %1.5 olması istenmektedir. Tıbbi olarak kabul edilen yağda , -tujon, 1,8 cineol, camfor, borneol, bornilasetat bulunmaktadır (Ekren ve ark., 2007).
5

İlgili Kaynaklar




single.php