Bazı origanum türleri ve biyoaktif bileşenlerinin fonksiyonel özelliklerinin incelenmesi.


























































































1. GİRİŞ
Lamiacaea (=Labiatae) familyası baharat, halk ilacı ve koku kaynağı olarak kullanılan pek çok aromatik bitkiyi içeren bir familyadır. Bu familyada 200 cins ve 3300 tür bitki yer alır (Werker ve Ravid 1985). Antioksidan özellik gösteren birçok bitki ve baharat Lamiacae familyasına aittir. Lamiacaea familyasına ait cinsler özellikle terpenik bileşikleri, (mono, di, triterpenler) flavonoid, fenolik asitleri içermesi nedeniyle önemli fizyolojik aktivitelere (antioksidan ve antimikrobiyal) sahip bitkileri içermektedir. Bitkinin yaprak, çiçek ve odunsu kısımlarında bulunan flavonoidler ve fenolik bileşikler; lipitlerin, karbonhidratların ve proteinlerin serbest radikallerce okside olmalarını engellemek amacıyla aromatik halkalarındaki hidroksil grubunda bulunan hidrojeni verebilmektedirler (Singhal ve Kulkarni 2001).
Origanum türleri Lamiaceae familyasının karakteristik özelliklerine sahip, yarı çalımsı ya da otsu çok yıllık bitkilerdir. Bu türler özellikle Akdeniz ülkelerinde, Avrupa, İran, Anadolu, Kuzey Amerika, Asyanın bir bölümü ve Sibiryada doğal olarak yetişmektedir. Ayrıca Origanum türlerinin pek çok ülkede kültürü yapılmaktadır (Ietswaart 1980). Anadoluda Mercanköşk adıyla bilinen Origanum türleri, tüm dünyada eski çağlardan beri gerek uçucu yağı elde edilerek, gerekse doğrudan herbası kurutularak ilaç ve baharat olarak kullanılmaktadır (Baytop 1984).
Origanum cinsi Türkiyede 23 tür 32 taksonla temsil edilen, ticari öneme sahip, büyük miktarlarda ihraç edilen bir bitkidir (Oflaz vd. 2002). Dünya üzerinde 50 kadar türle temsil edilen Origanum türleri çoğunlukla Akdeniz bölgesinde ve Balkanlarda yayılış gösterirler. Origanum türleri, birden fazla dik gövdesi olan, çok yıllık otsu veya yarı çalımsı bitkiler olup, çiçekleri salkımsı veya gövde uçlarında toplu halde bulunmaktadır (Davis 1982). Orta büyüklükteki çok yıllık bu bitkiler, genellikle sıcak iklimi sever ve kurak, besince zengin, çoğunlukla kireçli topraklarda iyi yetişirler (Ünal vd. 2005).
Origanum türlerinden elde edilen uçucu yağlar, çeşitli kimyasal ve aromatik özeliklerinden dolayı başta koleretik ve antimikrobiyal etki olmak üzere bazı terapotik etkilere sahiptirler. Tarımda, ilaç ve kozmetik endüstrisinde, besin maddelerini
1



11. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Balıkesir yöresinde yetişen bazı Origanum L. (Lamiaceae) taksonlarının (Origanum onites L. ve Origanum vulgare L. spp. hirtum (Link. ) letswaart) çevre faktörleriyle olan ilişkilerinin ve polifenoloksidaz aktivitesinin belirlenmesi - Sayfa 46
1.2 Araştırma Materyali Olarak Kullanılan Bitki Taksonları Hakkında Genel Bilgiler Origanum L. cinsinin dahil olduğu Lamiaceae familyası dünyada 200 cins ve 3500 türle temsil edilmektedir. Yurdumuzda ise 45 cins ve 546 türe sahiptir. Bu familya üyeleri, başta Akdeniz havzası ülkeleri olmak üzere Avustralya, Güney Batı Asya ve Güney Amerika'ya kadar yayılış göstermektedir[9, 17, 18]. 1.2.1 Lamiac...
Salvia candidissima Vahl. uçucu bileşenlerinin karekterizasyonu ve antioksidant aktivitelerinin belirlenmesi. - Sayfa 18
18 2. GENEL BİLGİLER VE BOTANİK ÖZELLİKLER 2.1. Botanik Bilgiler 2.1.1. Labiatae (Lamiaceae) Familyası Salvia cinsi Labiatae (Lamiaceae) familyasına aittir. Labiatae; adaçayı, dağçayı, nane, kekik gibi bir çok faydalı bitkileri içine alan yaklaşık 200 cins ve 3000 türle geniş bir ailedir. Ülkemizde bu familyanın 45 cinsi, 558 türü ve 742 taksonu var olup, endemizm oranı % 42,2’dir (Gören, 1997...

11. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

bitki
türler
türle
bitkiler
familyası
türleri


11. SAYFA ICERIGI

1. GİRİŞ
Lamiacaea (=Labiatae) familyası baharat, halk ilacı ve koku kaynağı olarak kullanılan pek çok aromatik bitkiyi içeren bir familyadır. Bu familyada 200 cins ve 3300 tür bitki yer alır (Werker ve Ravid 1985). Antioksidan özellik gösteren birçok bitki ve baharat Lamiacae familyasına aittir. Lamiacaea familyasına ait cinsler özellikle terpenik bileşikleri, (mono, di, triterpenler) flavonoid, fenolik asitleri içermesi nedeniyle önemli fizyolojik aktivitelere (antioksidan ve antimikrobiyal) sahip bitkileri içermektedir. Bitkinin yaprak, çiçek ve odunsu kısımlarında bulunan flavonoidler ve fenolik bileşikler; lipitlerin, karbonhidratların ve proteinlerin serbest radikallerce okside olmalarını engellemek amacıyla aromatik halkalarındaki hidroksil grubunda bulunan hidrojeni verebilmektedirler (Singhal ve Kulkarni 2001).
Origanum türleri Lamiaceae familyasının karakteristik özelliklerine sahip, yarı çalımsı ya da otsu çok yıllık bitkilerdir. Bu türler özellikle Akdeniz ülkelerinde, Avrupa, İran, Anadolu, Kuzey Amerika, Asyanın bir bölümü ve Sibiryada doğal olarak yetişmektedir. Ayrıca Origanum türlerinin pek çok ülkede kültürü yapılmaktadır (Ietswaart 1980). Anadoluda Mercanköşk adıyla bilinen Origanum türleri, tüm dünyada eski çağlardan beri gerek uçucu yağı elde edilerek, gerekse doğrudan herbası kurutularak ilaç ve baharat olarak kullanılmaktadır (Baytop 1984).
Origanum cinsi Türkiyede 23 tür 32 taksonla temsil edilen, ticari öneme sahip, büyük miktarlarda ihraç edilen bir bitkidir (Oflaz vd. 2002). Dünya üzerinde 50 kadar türle temsil edilen Origanum türleri çoğunlukla Akdeniz bölgesinde ve Balkanlarda yayılış gösterirler. Origanum türleri, birden fazla dik gövdesi olan, çok yıllık otsu veya yarı çalımsı bitkiler olup, çiçekleri salkımsı veya gövde uçlarında toplu halde bulunmaktadır (Davis 1982). Orta büyüklükteki çok yıllık bu bitkiler, genellikle sıcak iklimi sever ve kurak, besince zengin, çoğunlukla kireçli topraklarda iyi yetişirler (Ünal vd. 2005).
Origanum türlerinden elde edilen uçucu yağlar, çeşitli kimyasal ve aromatik özeliklerinden dolayı başta koleretik ve antimikrobiyal etki olmak üzere bazı terapotik etkilere sahiptirler. Tarımda, ilaç ve kozmetik endüstrisinde, besin maddelerini
1

İlgili Kaynaklar







single.php