Bazı origanum türleri ve biyoaktif bileşenlerinin fonksiyonel özelliklerinin incelenmesi.


























































































boyut küçültmesi gibi parametrelerden de ileri geldiği düşünülmektedir (Panizzi vd. 1993).
Antioksidan aktivite tarama çalışmaları için, DPPH (1,1 difenil-2-pikril-hidrazil) serbest radikali giderme aktivitesi analizinden yararlanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre DPPH radikal süpürücü aktivite açısından karşılaştırıldığında Origanum türlerinin yüksek oranda antioksidan kapasite gösterdikleri belirlenmiştir. Araştırma kapsamındaki bitkilerden en düşük EC50 değerine sahip olanı Egeden elde edilen O. onites bitkisine ait OOE-414 kodlu uçucu yağ olup, en yüksek değer ise Alanyadan toplanan OVA-993 kodlu O. vulgare bitkisi olarak belirlenmiştir.
Bitkilerin antimikrobiyal etkilerinin araştırıldığı birçok çalışmada esansiyel yağlar üzerinde durulmakta ve mikroorganizmalar üzerinde inhibitör etkisinin varlığı vurgulanmaktadır. Araştırmamızda kullandığımız bitki örneklerinden elde edilen uçucu yağların, mikrodilüsyon metodu kullanılarak gıdalarda etkili olan klinik patojenlerden E. coli O157:H7 ve L. monocytogenes üzerindeki antimikrobiyal etkileri de araştırılmıştır.
Mikroorganizmalar üzerinde denenen Origanum ekstraktları ile elde edilen sonuçlara göre; bitki örneklerinin E.coli O157:H7 üzerine inhibitörik etki gösterirken, L. monocytogenesi ise sayıca indirgediği saptanmıştır.
Farklı yörelerden toplanan tüm Origanum uçucu yağlarının E.coli O157:H7 canlılığı üzerindeki etkilerine karşılaştırmalı olarak bakıldığında ise, inaktivasyon etki sıralaması OOA-748 OMA-671 OOA-465 OMA-126 OOE-414 OVA-993 OOA-711 OMA-345 = OME-982 olarak sıralanmıştır. (P< 0,05). Farklı yörelerden toplanan Origanum uçucu yağlarının L. monocytogenes canlılığı üzerindeki etkilerine karşılaştırmalı olarak bakıldığında inaktivasyon etki sıralaması OVA-993 > OMA-126 OMA-345 OOA-711 olarak sıralanmıştır (P< 0,05). 57



67. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

uçucu
bitki
onites
origanum
vulgare
etki


67. SAYFA ICERIGI

boyut küçültmesi gibi parametrelerden de ileri geldiği düşünülmektedir (Panizzi vd. 1993).
Antioksidan aktivite tarama çalışmaları için, DPPH (1,1 difenil-2-pikril-hidrazil) serbest radikali giderme aktivitesi analizinden yararlanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre DPPH radikal süpürücü aktivite açısından karşılaştırıldığında Origanum türlerinin yüksek oranda antioksidan kapasite gösterdikleri belirlenmiştir. Araştırma kapsamındaki bitkilerden en düşük EC50 değerine sahip olanı Egeden elde edilen O. onites bitkisine ait OOE-414 kodlu uçucu yağ olup, en yüksek değer ise Alanyadan toplanan OVA-993 kodlu O. vulgare bitkisi olarak belirlenmiştir.
Bitkilerin antimikrobiyal etkilerinin araştırıldığı birçok çalışmada esansiyel yağlar üzerinde durulmakta ve mikroorganizmalar üzerinde inhibitör etkisinin varlığı vurgulanmaktadır. Araştırmamızda kullandığımız bitki örneklerinden elde edilen uçucu yağların, mikrodilüsyon metodu kullanılarak gıdalarda etkili olan klinik patojenlerden E. coli O157:H7 ve L. monocytogenes üzerindeki antimikrobiyal etkileri de araştırılmıştır.
Mikroorganizmalar üzerinde denenen Origanum ekstraktları ile elde edilen sonuçlara göre; bitki örneklerinin E.coli O157:H7 üzerine inhibitörik etki gösterirken, L. monocytogenesi ise sayıca indirgediği saptanmıştır.
Farklı yörelerden toplanan tüm Origanum uçucu yağlarının E.coli O157:H7 canlılığı üzerindeki etkilerine karşılaştırmalı olarak bakıldığında ise, inaktivasyon etki sıralaması OOA-748 OMA-671 OOA-465 OMA-126 OOE-414 OVA-993 OOA-711 OMA-345 = OME-982 olarak sıralanmıştır. (P< 0,05). Farklı yörelerden toplanan Origanum uçucu yağlarının L. monocytogenes canlılığı üzerindeki etkilerine karşılaştırmalı olarak bakıldığında inaktivasyon etki sıralaması OVA-993 > OMA-126 OMA-345 OOA-711 olarak sıralanmıştır (P< 0,05). 57

İlgili Kaynaklar







single.php