21
karışımının Staphylococcus gelişimi ile termonükleaz ve enterotoksin sentezi üzerine etkisi bakılmıştır. Sarımsak, yabani mercanköşk ve biberin laktobasiller ve pediokoklar üzerinde inhibitör etkisi olduğu görülmüştür. Bu çalışmada baharatların stafilokok gelişimini önlemede çok etkili olmadığı, ancak termonükleaz ve enterotoksin sentezi üzerine bazı etkilerinin olduğu belirlenmiştir. (Gonzales vd 1996, Üner vd 1998).
El-Khateib vd (1989), sarımsak, soğan, karanfil ve tarçın ekstraktlarının gıda zehirlenmesine ve bozulmasına neden olan bakterilere karşı maksimum antimikrobiyal etkiyi gösterdiğini belirtmişlerdir. Bu 4 baharat ekstraktının kombine kullanılması ise oda sıcaklığında et ürününün raf ömrünün artmasına sinerjistik etki yapmıştır (Üner vd 1998).
Yapılan bir çalışmada, Umbelliferae familyasına ait Angelica archangelica, Coriandrum sativum, Cuminum cyminum, Foeniculum vulgare, Heracleum persicum, Petroselinum sativum, Pimpinella anisuma ait uçucu yağların antimikrobiyal etkileri agar difüzyon tekniği kullanılarak, E. coli, P. aeruginosa, B. subtilis ve S. aureus bakterilerine karşı denenmiş, bunlardan C. sativum uçucu yağı bu bakterilere karşı sırasıyla 10.0, 9.0, 7.3 ve 11.3 mm’lik inhibisyon zonları oluşturarak etki göstermiştir. F. vulgare bitkisine ait uçucu yağın ise 10.3 mm inhibisyon zonuyla S. aureusa karşı etki gösterdiği, B. cereus’a karşı ise göstermediği bildirilmiştir (İşcan vd 2004, Jansenn vd 1986).
Benzer bir çalışmada ise bu sonuçlara paralel olarak F. vulgare uçucu yağı S. aureus’a karşı 500 g/mllik konsantrasyonda etki gösterirken B. cereus’a karşı ise 2000 p.g/ml gibi yüksek bir değerde etki göstermiştir (Hammer vd 1999, İşcan 2004).
Hammer ve arkadaşlarının çeşitli familyalara ait bitkilerin uçucu yağlarıyla yaptıkları bir çalışmada, Umbelliferae familyasına ait Coriandrum sativum, Foeniculum vulgare ve Pimpinella anisum bitkilerinin uçucu yağlarının Acinetobacter baumanu, Aeromonas sobria, Enterococcus faecalis, E. coli, Klebsiella pneumoniae, P. aeruginosa, S. typhimurium, Serratia marcescens ve S. aureus’a karşı olan antimikrobiyal etkilerini MIK değerleriyle birlikte belirlemişlerdir. Buna göre Coriandrum sativum uçucu yağının 0.25, 0.5, 2.0, 1.0 ve 0.25’lik (%v/v) konsantrasyonları sırasıyla E. coli, K. pneumoniae, P. aeruginosa, S. typhimurium ve S. aureus bakterilerinin çoğalmalarını inhibe ederken, Foeniculum vulgare uçucu yağının ise aynı mikroorganizmaların üremelerini, sırasıyla 0.5, 2.0, 2.0, 1.0 ve 0.25 (%, v/v) konsantrasyonlarda inhibe ettiği bildirilmiştir (Hammer vd 1999, İşcan 2004).



32. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

tabs_sener_yagiz_191898 - Sayfa
...


32. SAYFA ICERIGI

21
karışımının Staphylococcus gelişimi ile termonükleaz ve enterotoksin sentezi üzerine etkisi bakılmıştır. Sarımsak, yabani mercanköşk ve biberin laktobasiller ve pediokoklar üzerinde inhibitör etkisi olduğu görülmüştür. Bu çalışmada baharatların stafilokok gelişimini önlemede çok etkili olmadığı, ancak termonükleaz ve enterotoksin sentezi üzerine bazı etkilerinin olduğu belirlenmiştir. (Gonzales vd 1996, Üner vd 1998).
El-Khateib vd (1989), sarımsak, soğan, karanfil ve tarçın ekstraktlarının gıda zehirlenmesine ve bozulmasına neden olan bakterilere karşı maksimum antimikrobiyal etkiyi gösterdiğini belirtmişlerdir. Bu 4 baharat ekstraktının kombine kullanılması ise oda sıcaklığında et ürününün raf ömrünün artmasına sinerjistik etki yapmıştır (Üner vd 1998).
Yapılan bir çalışmada, Umbelliferae familyasına ait Angelica archangelica, Coriandrum sativum, Cuminum cyminum, Foeniculum vulgare, Heracleum persicum, Petroselinum sativum, Pimpinella anisuma ait uçucu yağların antimikrobiyal etkileri agar difüzyon tekniği kullanılarak, E. coli, P. aeruginosa, B. subtilis ve S. aureus bakterilerine karşı denenmiş, bunlardan C. sativum uçucu yağı bu bakterilere karşı sırasıyla 10.0, 9.0, 7.3 ve 11.3 mm’lik inhibisyon zonları oluşturarak etki göstermiştir. F. vulgare bitkisine ait uçucu yağın ise 10.3 mm inhibisyon zonuyla S. aureusa karşı etki gösterdiği, B. cereus’a karşı ise göstermediği bildirilmiştir (İşcan vd 2004, Jansenn vd 1986).
Benzer bir çalışmada ise bu sonuçlara paralel olarak F. vulgare uçucu yağı S. aureus’a karşı 500 g/mllik konsantrasyonda etki gösterirken B. cereus’a karşı ise 2000 p.g/ml gibi yüksek bir değerde etki göstermiştir (Hammer vd 1999, İşcan 2004).
Hammer ve arkadaşlarının çeşitli familyalara ait bitkilerin uçucu yağlarıyla yaptıkları bir çalışmada, Umbelliferae familyasına ait Coriandrum sativum, Foeniculum vulgare ve Pimpinella anisum bitkilerinin uçucu yağlarının Acinetobacter baumanu, Aeromonas sobria, Enterococcus faecalis, E. coli, Klebsiella pneumoniae, P. aeruginosa, S. typhimurium, Serratia marcescens ve S. aureus’a karşı olan antimikrobiyal etkilerini MIK değerleriyle birlikte belirlemişlerdir. Buna göre Coriandrum sativum uçucu yağının 0.25, 0.5, 2.0, 1.0 ve 0.25’lik (%v/v) konsantrasyonları sırasıyla E. coli, K. pneumoniae, P. aeruginosa, S. typhimurium ve S. aureus bakterilerinin çoğalmalarını inhibe ederken, Foeniculum vulgare uçucu yağının ise aynı mikroorganizmaların üremelerini, sırasıyla 0.5, 2.0, 2.0, 1.0 ve 0.25 (%, v/v) konsantrasyonlarda inhibe ettiği bildirilmiştir (Hammer vd 1999, İşcan 2004).

İlgili Kaynaklar







single.php