Domatesin hasat sonrası hastalıklarına karşı kimyasal savaşıma alternatif olabilecek yöntemler üzerine araştırmalar

































































5. TARTIŞMA VE SONUÇ
Domates meyvesinin hasat sonrası ömrünü kısıtlayan en önemli sorunlardan biri bu dönemde görülen hastalıklardır. Domateste hasat sonrası hastalıklara neden olan en yaygın mikroorganizmaların Botrytis cinerea, Alternaria alternata ve Rhizopus stolonifer olduğu bilinmektedir (Delahut ve Stevenson 2004). Bu hastalıklar domates meyvesinin depolama süresinde ve raf ömründe önemli kayıplara neden olmaktadır. Bu kayıpları engellemek amacı ile diğer meyve ve sebzelerde olduğu gibi domates meyvesinde de hasat sonrası dönemde birçok kimyasal madde kullanılmaktadır (Daferera ve ark. 2002).
Son yıllarda hasat edilmiş ürünlerde fungisit kullanımına ilişkin artan kamuoyu baskısı ve bu konuda getirilen sınırlandırmalar nedeniyle kimyasal savaşıma alternatif bulma arayışları hız kazanmıştır. Bu kamuoyu baskısının başlıca nedeni, kullanılan fungisitlerin insan sağlığı açısından oluşturduğu olumsuz etkilerdir. Alternatif yöntemler bulma arayışlarının diğer nedenlerinden biri de, patojenlerin kullanılan fungisitlere karşı hızla dayanıklılık kazanmaları ve yakın bir gelecekte bu fungisitlerin birçoğundan beklenilen düzeyde başarı sağlanamayacağı endişesidir. Bursa ilinde 2009 ve 2010 yıllarında yürütülen bu araştırma ile domatesin hasat sonrası hastalıklarına karşı kimyasal savaşıma alternatif olabilecek savaşım yöntemlerinin etkisi araştırılmıştır.
Yapılan bu araştırmada, meyve ve sebzelerde hasat sonrası dönemde kullanılan sentetik kimyasallara alternatif olarak timol ve ögenol maddeleri kullanılmıştır. Timol, kekik (Thymus vulgaris) ve kekik otu (Origanum vulgare) yağlarının, ögenol ise karanfil (Syzgium sp.) yağının temelini oluşturan fenol yapılı bileşiklerdir (Serrano ve ark. 2008). Son yıllarda timol ve ögenolün mikroorganizmalar üzerindeki etkileri (Lee ve Shibamoto 2001, Burt 2004, Kulisic ve ark. 2004), hasat sonu dönemde meyve ve sebzelerin korunması (Serrano ve ark. 2005, Valverde ve ark. 2005) ve gıda katkı maddesi (Smith ve ark. 2001, Quintavalla ve Vicini, 2002, Guynot ve ark. 2003) olarak kullanımı ile ilgili birçok çalışma yayınlanmıştır.
Çalışmanın ilk bölümünde, domates meyvesine LifePack Class ve LifePack Etb kodlu modifiye atmosfer paketler (MAP) ile kombine edilerek uygulanan timol veya
41



53. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

meyve
timol
çalışma
ögenol
domates
hasat


53. SAYFA ICERIGI

5. TARTIŞMA VE SONUÇ
Domates meyvesinin hasat sonrası ömrünü kısıtlayan en önemli sorunlardan biri bu dönemde görülen hastalıklardır. Domateste hasat sonrası hastalıklara neden olan en yaygın mikroorganizmaların Botrytis cinerea, Alternaria alternata ve Rhizopus stolonifer olduğu bilinmektedir (Delahut ve Stevenson 2004). Bu hastalıklar domates meyvesinin depolama süresinde ve raf ömründe önemli kayıplara neden olmaktadır. Bu kayıpları engellemek amacı ile diğer meyve ve sebzelerde olduğu gibi domates meyvesinde de hasat sonrası dönemde birçok kimyasal madde kullanılmaktadır (Daferera ve ark. 2002).
Son yıllarda hasat edilmiş ürünlerde fungisit kullanımına ilişkin artan kamuoyu baskısı ve bu konuda getirilen sınırlandırmalar nedeniyle kimyasal savaşıma alternatif bulma arayışları hız kazanmıştır. Bu kamuoyu baskısının başlıca nedeni, kullanılan fungisitlerin insan sağlığı açısından oluşturduğu olumsuz etkilerdir. Alternatif yöntemler bulma arayışlarının diğer nedenlerinden biri de, patojenlerin kullanılan fungisitlere karşı hızla dayanıklılık kazanmaları ve yakın bir gelecekte bu fungisitlerin birçoğundan beklenilen düzeyde başarı sağlanamayacağı endişesidir. Bursa ilinde 2009 ve 2010 yıllarında yürütülen bu araştırma ile domatesin hasat sonrası hastalıklarına karşı kimyasal savaşıma alternatif olabilecek savaşım yöntemlerinin etkisi araştırılmıştır.
Yapılan bu araştırmada, meyve ve sebzelerde hasat sonrası dönemde kullanılan sentetik kimyasallara alternatif olarak timol ve ögenol maddeleri kullanılmıştır. Timol, kekik (Thymus vulgaris) ve kekik otu (Origanum vulgare) yağlarının, ögenol ise karanfil (Syzgium sp.) yağının temelini oluşturan fenol yapılı bileşiklerdir (Serrano ve ark. 2008). Son yıllarda timol ve ögenolün mikroorganizmalar üzerindeki etkileri (Lee ve Shibamoto 2001, Burt 2004, Kulisic ve ark. 2004), hasat sonu dönemde meyve ve sebzelerin korunması (Serrano ve ark. 2005, Valverde ve ark. 2005) ve gıda katkı maddesi (Smith ve ark. 2001, Quintavalla ve Vicini, 2002, Guynot ve ark. 2003) olarak kullanımı ile ilgili birçok çalışma yayınlanmıştır.
Çalışmanın ilk bölümünde, domates meyvesine LifePack Class ve LifePack Etb kodlu modifiye atmosfer paketler (MAP) ile kombine edilerek uygulanan timol veya
41

İlgili Kaynaklar




single.php