Domatesin hasat sonrası hastalıklarına karşı kimyasal savaşıma alternatif olabilecek yöntemler üzerine araştırmalar

































































çürüklük (Monilinia fructicola) hastalığına karşı etkisini incelemişler ve sonuç olarak timol buharı uygulanmış kayısı ve erik meyvelerinde hastalık oranlarının sırası ile %3 ve 22ye gerilediğini belirlemişlerdir. Rodriguez ve ark. (2007), ana maddesi ögenol olan tarçın yağını çilek meyvelerinin depolanmasında kullanılan paketleme materyalleri ile kombine ederek bu meyvelerde depolama süresi boyunca herhangi bir çürüme olmadığını saptamışlardır. Marandi ve ark. (2010), üzümde kurşuni küf (Botrytis cinerea), Feng ve ark (2010), çeri domateslerde siyah çürüklük (Alternaria alternata) hastalıklarını timol uygulamalarının büyük ölçüde engellediğini tespit etmişlerdir. Bununla birlikte Amiri ve ark. (2008), ögenolü farklı formülasyonlar şeklinde uygulayarak elmada görülen hasat sonrası hastalıkları büyük ölçüde engellemişlerdir.
Ayrıca bu tez kapsamında kullanılan yöntem ile önemli benzerlik gösteren çalışmalarda; örnekse Serrano ve ark. (2005), kiraz meyvelerini, Valverde ve ark. (2005), Crimson Seedless çeşidi sofralık üzümlerini timol, ögenol veya mentol ile, Valero ve ark. (2006), Autumn Royal çeşidi sofralık üzümlerini ögenol veya timol ile zenginleştirilmiş MAP ortamında depolamışlardır. Sonuç olarak timol veya ögenol ile kombine edilmiş MAP ortamında saklanan meyvelerde çürüme yüzdeleri, sadece MAP ortamında saklanan meyvelerdekine göre büyük ölçüde engellenmiştir. Bulgularımız benzer yöntemlerle yapılan çalışmalar ile meyvelerdeki çürümenin engellenmesi açısından uyumluluk göstermektedir.
Domates meyvelerinde epifitik mikroorganizma populasyonunu ve meyve çürüme yüzdesini azaltmada en etkili uygulamalardan biri olarak belirlenen timol 0,5 g/7g parafin uygulaması dahil olmak üzere tüm timol dozları, meyvenin uçucu yağlar ile temas ettiği üst kısımlarında fitotoksisiteye neden olmuştur (Şekil 4.5). Ancak, ögenol dozlarının kullanıldığı hiçbir uygulamada fitotoksik etki belirlenmemiştir. Bununla birlikte timolün fitotoksik etki gösterdiğini belirten bazı çalışmalar da bulunmaktadır; Chu ve ark. (2001), kirazda, Plotto ve ark. (2003), domateste buhar şeklinde yapılan timol uygulamalarının, meyvelerde hasat sonrası dönemde görülen hastalıkları engellediğini ancak bazı fitotoksik etkileri olduğunu belirlemişlerdir. Ancak, Serrano ve ark. (2005), kiraz meyvelerini, Valverde ve ark. (2005), Crimson Seedless çeşidi sofralık üzümleri timol, ögenol veya mentol ile, Valero ve ark. (2006), Autumn
43



55. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

etki
meyve
timol
hasat
ögenol
sonrası


55. SAYFA ICERIGI

çürüklük (Monilinia fructicola) hastalığına karşı etkisini incelemişler ve sonuç olarak timol buharı uygulanmış kayısı ve erik meyvelerinde hastalık oranlarının sırası ile %3 ve 22ye gerilediğini belirlemişlerdir. Rodriguez ve ark. (2007), ana maddesi ögenol olan tarçın yağını çilek meyvelerinin depolanmasında kullanılan paketleme materyalleri ile kombine ederek bu meyvelerde depolama süresi boyunca herhangi bir çürüme olmadığını saptamışlardır. Marandi ve ark. (2010), üzümde kurşuni küf (Botrytis cinerea), Feng ve ark (2010), çeri domateslerde siyah çürüklük (Alternaria alternata) hastalıklarını timol uygulamalarının büyük ölçüde engellediğini tespit etmişlerdir. Bununla birlikte Amiri ve ark. (2008), ögenolü farklı formülasyonlar şeklinde uygulayarak elmada görülen hasat sonrası hastalıkları büyük ölçüde engellemişlerdir.
Ayrıca bu tez kapsamında kullanılan yöntem ile önemli benzerlik gösteren çalışmalarda; örnekse Serrano ve ark. (2005), kiraz meyvelerini, Valverde ve ark. (2005), Crimson Seedless çeşidi sofralık üzümlerini timol, ögenol veya mentol ile, Valero ve ark. (2006), Autumn Royal çeşidi sofralık üzümlerini ögenol veya timol ile zenginleştirilmiş MAP ortamında depolamışlardır. Sonuç olarak timol veya ögenol ile kombine edilmiş MAP ortamında saklanan meyvelerde çürüme yüzdeleri, sadece MAP ortamında saklanan meyvelerdekine göre büyük ölçüde engellenmiştir. Bulgularımız benzer yöntemlerle yapılan çalışmalar ile meyvelerdeki çürümenin engellenmesi açısından uyumluluk göstermektedir.
Domates meyvelerinde epifitik mikroorganizma populasyonunu ve meyve çürüme yüzdesini azaltmada en etkili uygulamalardan biri olarak belirlenen timol 0,5 g/7g parafin uygulaması dahil olmak üzere tüm timol dozları, meyvenin uçucu yağlar ile temas ettiği üst kısımlarında fitotoksisiteye neden olmuştur (Şekil 4.5). Ancak, ögenol dozlarının kullanıldığı hiçbir uygulamada fitotoksik etki belirlenmemiştir. Bununla birlikte timolün fitotoksik etki gösterdiğini belirten bazı çalışmalar da bulunmaktadır; Chu ve ark. (2001), kirazda, Plotto ve ark. (2003), domateste buhar şeklinde yapılan timol uygulamalarının, meyvelerde hasat sonrası dönemde görülen hastalıkları engellediğini ancak bazı fitotoksik etkileri olduğunu belirlemişlerdir. Ancak, Serrano ve ark. (2005), kiraz meyvelerini, Valverde ve ark. (2005), Crimson Seedless çeşidi sofralık üzümleri timol, ögenol veya mentol ile, Valero ve ark. (2006), Autumn
43

İlgili Kaynaklar




single.php