Ebû Hanîfe’nin kader, insan fiilleri ve büyük günah hakkındaki görüşleri









































































küfrü ızhar etmesi şeklinde olur. Bu kişinin takiyye yaptığını bilmeyen onu kfir olarak isimlendirir. Halbuki o, Allah yanında mümindir.143
2. manda İstisna
Eb Hanfe imanda istisnayı reddetmiştir. Eb Hanfeye göre kişinin Ben gerçekten müminim demesi ve imanında şüphe etmemesi gerekir. Ona göre inanan gerçekten mümin, inkrcı da gerçekten kfirdir. Küfürde şüphe olmadığı gibi imanda da şüphe yoktur. Çünkü Yüce Allah: Onlar gerçekten mümindirler144 ve ayrıca Onlar gerçekten kfirdirler buyurmuştur.145
mnın aslı tasdik ve ikrar olduğuna göre, tasdik ve ikrarda bulunan kişi inşallah- Allah dilerse kaydı olmaksızın, ben müminim demelidir. Çünkü tasdik ve ikrarda şüphe etmek imanı geçersiz kılar.146
Eb Hanfeye göre kim, ben inşallah müminim derse veya kendisine sen mümin misin? diye sorulduğunda Allah bilir şeklinde cevap verirse, münafık değildir fakat imanında şüphe taşımaktadır.147 Böylesine şöyle söylenmelidir: Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: Allah ve melekleri Peygambere salavat getirirler. Ey iman edenler! Siz de ona salvat getirinve tam bir teslimiyetle selm verin.148 Allah yine şöyle buyurmaktadır: Ey iman edenler, cuma günü namaza çağrıldığınız zaman hemen Allahı anmaya koşun149 Burada hitap müminleredir, yoksa inşallah müminiz diyenlere değil.
İmanda istisna hadis-i şeriflerde de reddedilmiştir. Sahabeden Ebud Derd(r.a) Hz. Peygamber (s.a.v.)in huzurunda ben gerçekten müminim demiş, Allah Raslu de; Ben gerçekten müminim demesen, ben batıl olarak müminim (yani gerçekte mümin değilim ) demiş olursun buyurmuşlardır.150

143 Beyzzde, a.g.e., s.108. 144 el-Enfal, 8/4. 145 en-Nisa, 4/151. 146 el-Fıkhul-Ebsat, s.42. 147 Beyzzde, a.g.e., s.114. 148 el-Ahzab 33/56. 149 El-Cuma, 62/9. 150 el-Hrizm, a.g.e., I.134.

46



55. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

iman
allah
mümin
hanîfe
allahı
kâfir


55. SAYFA ICERIGI

küfrü ızhar etmesi şeklinde olur. Bu kişinin takiyye yaptığını bilmeyen onu kfir olarak isimlendirir. Halbuki o, Allah yanında mümindir.143
2. manda İstisna
Eb Hanfe imanda istisnayı reddetmiştir. Eb Hanfeye göre kişinin Ben gerçekten müminim demesi ve imanında şüphe etmemesi gerekir. Ona göre inanan gerçekten mümin, inkrcı da gerçekten kfirdir. Küfürde şüphe olmadığı gibi imanda da şüphe yoktur. Çünkü Yüce Allah: Onlar gerçekten mümindirler144 ve ayrıca Onlar gerçekten kfirdirler buyurmuştur.145
mnın aslı tasdik ve ikrar olduğuna göre, tasdik ve ikrarda bulunan kişi inşallah- Allah dilerse kaydı olmaksızın, ben müminim demelidir. Çünkü tasdik ve ikrarda şüphe etmek imanı geçersiz kılar.146
Eb Hanfeye göre kim, ben inşallah müminim derse veya kendisine sen mümin misin? diye sorulduğunda Allah bilir şeklinde cevap verirse, münafık değildir fakat imanında şüphe taşımaktadır.147 Böylesine şöyle söylenmelidir: Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: Allah ve melekleri Peygambere salavat getirirler. Ey iman edenler! Siz de ona salvat getirinve tam bir teslimiyetle selm verin.148 Allah yine şöyle buyurmaktadır: Ey iman edenler, cuma günü namaza çağrıldığınız zaman hemen Allahı anmaya koşun149 Burada hitap müminleredir, yoksa inşallah müminiz diyenlere değil.
İmanda istisna hadis-i şeriflerde de reddedilmiştir. Sahabeden Ebud Derd(r.a) Hz. Peygamber (s.a.v.)in huzurunda ben gerçekten müminim demiş, Allah Raslu de; Ben gerçekten müminim demesen, ben batıl olarak müminim (yani gerçekte mümin değilim ) demiş olursun buyurmuşlardır.150

143 Beyzzde, a.g.e., s.108. 144 el-Enfal, 8/4. 145 en-Nisa, 4/151. 146 el-Fıkhul-Ebsat, s.42. 147 Beyzzde, a.g.e., s.114. 148 el-Ahzab 33/56. 149 El-Cuma, 62/9. 150 el-Hrizm, a.g.e., I.134.

46

İlgili Kaynaklar







single.php