İşyerinin ergonomik incelenmesi

























































































4
İş yerlerindeki stres faktörleri ise şunlardır; İşyerlerinde kullanılan araç-gereçlerin miktarı ve karmaşıklığı, Yapay çevre koşulları (gürültü, titreşim, zehirli materyaller, vs.) Mental ve fiziksel iş yükü. Ergonomi uygulamalarının sonuçları ise şöyledir: Yapılan işin, işçilerin bedenleri ve performansları üzerindeki etkilerinin
anlaşılması, İşin, işçi üzerindeki uzun dönemli potansiyel veya kümülatif etkilerini
önceden tahmin etmek, Bir işin yapılması için iş yerinin ve/veya araçlarının, işçilere uygunluğunun
saptanması, Prodüktivitenin geliştirilmesi ve işçilerin refahının sağlanmasında
personelin göreve uyması veya görevin personele uyması yolunun optimal olanının seçimi.
Bu tarz bir girişimin sonucunda, işçi kapasitesi ve işin gerektirdikleri arasında iyi bir uygunluk sağlanabilir. (http://www.enm.blogcu.com,2007)
1.1.1. Ergonominin tarihçesi
Ergonomi tarihinde genellikle ve öncelikle F.W. Taylordan söz edilir. Yaratıcı bir makine mühendisi olan Taylor, 18inci yüzyılın ikinci yarısında, İŞ DÜZENİ. anlayışını geliştiren ve iş görenlerin daha üstün bir verim ile çalışabilmesi için, çeşitli teoriler ortaya atarak bunları deneyen teknik bir zeka idi. Anatomi ve fizyoloji bilgileri eksik olduğu için çeşitli yanılgılar içinde bulunduğu ima edilen Taylor ayrıca, iş hevesini ve işçilerin verimini artırmak için işçi seçme ve ücret artırma yaklaşımları nedeni ile de eleştirilmiştir. Taylorun geliştirdiği el aletleri ve hızlı çalışma temposu ise, daha fazla ücret almalarına rağmen iş görenleri de memnun etmemiştir. Yine de, insan faktörüne ve insanların kullandıkları araç ve gereçlere deneysel yaklaşımlar getiren Taylor, sosyal psikolojide ve ergonomide iş hevesi konusuna ücret yaklaşımını öneren ilk araştırmacı olarak anılmaya değerdir.



13. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

tabs_sener_yagiz_191898 - Sayfa
...


13. SAYFA ICERIGI

4
İş yerlerindeki stres faktörleri ise şunlardır; İşyerlerinde kullanılan araç-gereçlerin miktarı ve karmaşıklığı, Yapay çevre koşulları (gürültü, titreşim, zehirli materyaller, vs.) Mental ve fiziksel iş yükü. Ergonomi uygulamalarının sonuçları ise şöyledir: Yapılan işin, işçilerin bedenleri ve performansları üzerindeki etkilerinin
anlaşılması, İşin, işçi üzerindeki uzun dönemli potansiyel veya kümülatif etkilerini
önceden tahmin etmek, Bir işin yapılması için iş yerinin ve/veya araçlarının, işçilere uygunluğunun
saptanması, Prodüktivitenin geliştirilmesi ve işçilerin refahının sağlanmasında
personelin göreve uyması veya görevin personele uyması yolunun optimal olanının seçimi.
Bu tarz bir girişimin sonucunda, işçi kapasitesi ve işin gerektirdikleri arasında iyi bir uygunluk sağlanabilir. (http://www.enm.blogcu.com,2007)
1.1.1. Ergonominin tarihçesi
Ergonomi tarihinde genellikle ve öncelikle F.W. Taylordan söz edilir. Yaratıcı bir makine mühendisi olan Taylor, 18inci yüzyılın ikinci yarısında, İŞ DÜZENİ. anlayışını geliştiren ve iş görenlerin daha üstün bir verim ile çalışabilmesi için, çeşitli teoriler ortaya atarak bunları deneyen teknik bir zeka idi. Anatomi ve fizyoloji bilgileri eksik olduğu için çeşitli yanılgılar içinde bulunduğu ima edilen Taylor ayrıca, iş hevesini ve işçilerin verimini artırmak için işçi seçme ve ücret artırma yaklaşımları nedeni ile de eleştirilmiştir. Taylorun geliştirdiği el aletleri ve hızlı çalışma temposu ise, daha fazla ücret almalarına rağmen iş görenleri de memnun etmemiştir. Yine de, insan faktörüne ve insanların kullandıkları araç ve gereçlere deneysel yaklaşımlar getiren Taylor, sosyal psikolojide ve ergonomide iş hevesi konusuna ücret yaklaşımını öneren ilk araştırmacı olarak anılmaya değerdir.

İlgili Kaynaklar

single.php