Kronik hepatit B hastalarında interferon alfa 2b+ lamivudin kombinasyon tedavisinin etkinliği
































































TARTIŞMA VE SONUÇ
Kronik hepatitlerin tedavisinde son 10 yılda büyük gelişmeler olmuştur. Ancak gelinen noktada sonuçlar hala beklentinin altındadır. İnterferon ve nukleozid analogları gibi ilaçların infekte hepatosit nükleusunda bulunan cccDNAya etki etmediği ve bu nedenle başarı oranının düşük olduğu anlaşılmıştır. cccDNA; tedavi ile süprese edilen virüs replikasyonunun idamesini sağlayarak HBV infeksiyonunu devam ettirmektedir (Balık İ, 2003).
Ancak kronik hepatitlerin tedavi sonuçları ve hastalığın komplikasyonları göz önüne alındığında bu hastalara tedavi verilmesi gerektiği açıktır. Günümüzde kronik hepatit B tedavisinde kullanım onayı almış ilaçlar interferon alfa, lamuvidin, adefovir ve entekavirdir (Asselah T ve ark, 2005).
Standart 46 aylık INF monoterapisi HBe-Ag (+) olguların ancak % 2540ında kalıcı cevap sağlayabilmektedir. Bu kalıcı cevap oranı HBeAg (-) olgularda daha düşüktür (Anonymous, 2003). Nükleozid analoglarının kullanıma girmesi hepatit B tedavisinde önemli bir köşe taşı olmuştur. Yakın zamana kadar lamivudin onay almış ve en çok kullanılan ajandı, son yıllarda buna adefovir dipivoksil ve entekavir de eklenmiştir.
Ancak monoterapiler ile elde edilen tatmin edici olmayan sonuçlar nedeniyle kombine tedavi seçenekleri araştırılmaya başlanılmıştır. En çok üzerinde çalışılan kombinasyon rejimi İnterferon + lamuvidin kombinasyonudur. Bu rejim gerek interferon naiv, gerekse önceki tedavilere cevapsız olgularda en çok tecrübe edilmiş olandır (Bozkaya H, 2003). Bu kombinasyonun uygulanmasındaki gerçek, her iki ilacın da Hepatit Bye etkin olduklarının bilinmesi ve etki mekanizmalarının farklı olması nedeniyle kombinasyonun aditif/sinerjik etki gösterme potansiyelidir.
Kronik hepatit Bli olgularda tedavi cevabının değerlendirilmesinde serum ALT düzeyleri, HBV-DNA ve HBe-Ag/Anti-HBe serokonversiyonunun takibi önemli



48. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Kronik hepatit B hastalarında Lamivudin ile Pegile İnterferon Alfa 2 tedavilerinin karşılaştırılması - Sayfa 9
5.GİRİŞ VE AMAÇ Dünyada 350 milyon HBV taşıyıcısı bulunmaktadır (149) ve hepatit B dünyayı tehdit eden sağlık unsurları arasındadır. İnaktif HBV aşısının kullanımı ile birlikte bu virus ile mücadelede önemli yol alınmıştır, ancak gelişmekte olan ve geri kalmış ülkelerde önemli halk sağlığı sorunu olarak karşımıza çıkmaktadır. Kronik hepatit B’nin önemi progresif olarak karaciğer hasarı yaparak so...
Düzce ilinde kronik Hepatit B ve C hastalarının epidemiyolojik özellikleri ve tedavilerinin değerlendirilmesi - Sayfa 24
Tenofovir: Tenofovir disoproksil fumarat bir nükleotit olan tenofovirin ön ilacıdır. Yapısal olarak adefovir dipivoksile benzer ve 2008 yılında FDA tarafından KHB tedavisi için onay almıştır.55 Emiliminden sonra hızla tenofovire dönüşür. İntraselüler aktif anaboliti tenofovir difosfattır. Reverse transkriptazın kompetitive inhibitörüdür ve DNA zincirinin uzamasını durdurur.56 PegİFN-α ile NUC ana...
Kronik hepatit B'li hastalarda demografik özelikler, antiviral tedavi ve tedaviye yanıtın karşılaştırılması - Sayfa 57
Uluslararası kılavuzlar HBeAg pozitif kronik hepatit B hastalarının tedavisinde PEG-IFN ya da nükleoz(t)id analoglarının kullanılabileceğini belirtmektedir. Yapılan çalışmalar ise HBeAg pozitif hastalarda entekavir ve tenofovir tedavilerinin viral replikasyonu baskılamada en güçlü ilaçlar olduğunu ve pegile interferondan daha başarılı olduğunu göstermektedir. Çeşitli çalışmalarda 48-52 haftalık te...

48. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

adefovir
entekavir
tedavi
hbeag
düşük
tedavisinde


48. SAYFA ICERIGI

TARTIŞMA VE SONUÇ
Kronik hepatitlerin tedavisinde son 10 yılda büyük gelişmeler olmuştur. Ancak gelinen noktada sonuçlar hala beklentinin altındadır. İnterferon ve nukleozid analogları gibi ilaçların infekte hepatosit nükleusunda bulunan cccDNAya etki etmediği ve bu nedenle başarı oranının düşük olduğu anlaşılmıştır. cccDNA; tedavi ile süprese edilen virüs replikasyonunun idamesini sağlayarak HBV infeksiyonunu devam ettirmektedir (Balık İ, 2003).
Ancak kronik hepatitlerin tedavi sonuçları ve hastalığın komplikasyonları göz önüne alındığında bu hastalara tedavi verilmesi gerektiği açıktır. Günümüzde kronik hepatit B tedavisinde kullanım onayı almış ilaçlar interferon alfa, lamuvidin, adefovir ve entekavirdir (Asselah T ve ark, 2005).
Standart 46 aylık INF monoterapisi HBe-Ag (+) olguların ancak % 2540ında kalıcı cevap sağlayabilmektedir. Bu kalıcı cevap oranı HBeAg (-) olgularda daha düşüktür (Anonymous, 2003). Nükleozid analoglarının kullanıma girmesi hepatit B tedavisinde önemli bir köşe taşı olmuştur. Yakın zamana kadar lamivudin onay almış ve en çok kullanılan ajandı, son yıllarda buna adefovir dipivoksil ve entekavir de eklenmiştir.
Ancak monoterapiler ile elde edilen tatmin edici olmayan sonuçlar nedeniyle kombine tedavi seçenekleri araştırılmaya başlanılmıştır. En çok üzerinde çalışılan kombinasyon rejimi İnterferon + lamuvidin kombinasyonudur. Bu rejim gerek interferon naiv, gerekse önceki tedavilere cevapsız olgularda en çok tecrübe edilmiş olandır (Bozkaya H, 2003). Bu kombinasyonun uygulanmasındaki gerçek, her iki ilacın da Hepatit Bye etkin olduklarının bilinmesi ve etki mekanizmalarının farklı olması nedeniyle kombinasyonun aditif/sinerjik etki gösterme potansiyelidir.
Kronik hepatit Bli olgularda tedavi cevabının değerlendirilmesinde serum ALT düzeyleri, HBV-DNA ve HBe-Ag/Anti-HBe serokonversiyonunun takibi önemli

İlgili Kaynaklar







single.php