Kronik hepatit B hastalarında interferon alfa 2b+ lamivudin kombinasyon tedavisinin etkinliği
































































parametrelerdir ve 24 haftalık aralıklarla ALT, tedavi öncesinde ve sonunda ve 6 ay sonra HBs Ag, HBeAg, anti-HBe ve HBV-DNA bakılmalıdır (Hoofnagle JH ve ark, 1997). HBe-Ag/Anti-HBe serokonversiyonu ile infektivite ve replikasyonda baskılanma meydana gelir.
Çinde 90 hasta üzerinde yapılan bir çalışmada (Deng et al, 2003) hastalar 1:1:1 oranında randomize edilerek, üç gruba ayrıldı ve gruplara sırasıyla 12 ay LAM+İNF kombinasyonu, tek başına LAM ve tek başına İNF tedavisi verildi. Tedavi sonunda HBeAg/Anti-HBe serokonversiyon oranları sırası ile % 46,7, % 13,3 ve % 33,3 oranında tespit ettiler. Schalm ve arkadaşlarının (Schalm SW ve ark, 2000) yaptıkları bir çalışmada INF ile tedavi edilen hastalarda 52. haftada % 19 oranında HBeAg/AntiHBe serokonversiyonu oluşurken, INF+LAM kombinasyonu ile tedavi edilen hastalarda % 29 oranında serokonversiyon sağladılar. Sarin ve arkadaşlarının (Sarin SK ve ark, 2005) 38 hastada yaptıkları çalışmada % 37.8 oranında HBeAg/Anti-HBe serokonversiyonu elde ettiler. Barbaro ve arkadaşlarının (Barbaro G ve ark, 2001) 151 hastada yaptığı çalışmada da kombinasyon tedavisiyle %33, lamuvidin monoterapisiyle % 15 oranında serokonversiyon elde ettiler. Ülkemizde yapılan çalışmalarda ise Yenice ve arkadaşlarının (Yenice N ve ark., 2006) yaptığı 24 hastalık çalışmada % 58.6, Gül ve arkadaşlarının (Gül HC ve ark., 2000) yaptığı 23 hasta üzerindeki bir çalışmada ise % 66 oranında HBeAg/Anti-HBe serokonversiyon elde edildiği rapor edildi. Yalçın ve arkadaşlarının (Yalçın K ve ark, 2003) yaptıkları çalışmada 1 yıllık tedavi sonucunda interferon + lamivudin kombinasyonuyla % 45, interferon monoterapisiyle % 19 serokonversiyon elde ettiler. Bizim çalışmamızda ise % 36 oranında serokonversiyon oranı elde edilmiş olup, HBeAg/Anti-HBe serokonversiyon oranımız yurtiçi çalışmalara göre düşük görünmekle beraber yurtdışı çalışmalarla benzer bulunmuştur. Bu farklılığın hasta takibindeki farklılıklara bağlı olabileceği düşünülmüştür.
Hastalarımızın 11inde (% 41,7) anti-HBe pozitif saptandı. Bu yüksek oran bizim toplumumuzda hepatit B virusunun yüksek oranda prekor mutant olduğunu göstermektedir. Bu durum tedavi yaklaşımı açısından önemlidir. Bu hastalarda tedavi cevabı ALT normalizasyonu ve HBV-DNAnın negatifleşmesi ile değerlendirilir. HBeAg negatif hastalarda yapılan bir çalışmada 12 aylık kombinasyon tedavisi



49. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Kronik hepatit B virüs enfeksiyonunun tedavisinde interferon/lamivudine kombinasyonunun yeri - Sayfa 33
saptamışlardır (28). Hastalarımızda histolojik olarak anlamlı düzelmeyle, ALT düzeyleri arasında interferon monoterapisine benzer bir şekilde korelasyon tespit edilmiştir. Çalışmamızda füm hastalarımızın serum HBV-DNA'ları tedavi esnasında PCR ile tespit edilemeyecek düzeylere gelmiştir. HBV-DNA düzeylerindeki bu anlamlı yanıt, hastalarımızın 7'sinde (%46) tedavinin birinci ayı içinde gerçekleşmi...
Kronik hepatit B hastalarında Lamivudin ile Pegile İnterferon Alfa 2 tedavilerinin karşılaştırılması - Sayfa 10
hepatit B de yürütülen 2 büyük faz çalışmasında İNF monoterapisi ile %32 -%29 HBe serokonversiyon , %41-32 oranlarında ALT normalleşmesi ve %42 HBV DNA negatifliği elde edilmiştir. HBe pozitif hastalarda yürtülen faz III çalışmasında hastalar 12 ay izlendiğinde 6. ayda serokonversiyon gelişenlerin % 91 inde bu durumun devam ettiği, cevapsızlardan da ilave %15 lik bir hasta grubunda HBeAg serokonve...
Kronik Hepatit B'li olgularda interferon-alfa+lamuvidin kombine tedavisinin etkinliğinin ve güvenirliğinin araştırılması - Sayfa 50
süresi uzatılabilir . Bu konuda devam eden çalışmaların sonuçları yayınlandıkça tedavi süresi, doz hakkında daha detaylı bilgilere sahip olabileceğimiz kanaatindeyiz. Çalışmamızda , tedavi öncesi 15 (%60) hastada HBeAg pozitifliği bulunmaktaydı. Tedavi bitiminde bu hastaların 10(%66)'unda HBeAg/anti-HBe serokonversiyonu gelişti. Serokonversiyon gelişen hastalarda tedavi bitiminden 6 ay sonra yeni...

49. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

hasta
tedavi
hastalar
hbeag
inde
oran


49. SAYFA ICERIGI

parametrelerdir ve 24 haftalık aralıklarla ALT, tedavi öncesinde ve sonunda ve 6 ay sonra HBs Ag, HBeAg, anti-HBe ve HBV-DNA bakılmalıdır (Hoofnagle JH ve ark, 1997). HBe-Ag/Anti-HBe serokonversiyonu ile infektivite ve replikasyonda baskılanma meydana gelir.
Çinde 90 hasta üzerinde yapılan bir çalışmada (Deng et al, 2003) hastalar 1:1:1 oranında randomize edilerek, üç gruba ayrıldı ve gruplara sırasıyla 12 ay LAM+İNF kombinasyonu, tek başına LAM ve tek başına İNF tedavisi verildi. Tedavi sonunda HBeAg/Anti-HBe serokonversiyon oranları sırası ile % 46,7, % 13,3 ve % 33,3 oranında tespit ettiler. Schalm ve arkadaşlarının (Schalm SW ve ark, 2000) yaptıkları bir çalışmada INF ile tedavi edilen hastalarda 52. haftada % 19 oranında HBeAg/AntiHBe serokonversiyonu oluşurken, INF+LAM kombinasyonu ile tedavi edilen hastalarda % 29 oranında serokonversiyon sağladılar. Sarin ve arkadaşlarının (Sarin SK ve ark, 2005) 38 hastada yaptıkları çalışmada % 37.8 oranında HBeAg/Anti-HBe serokonversiyonu elde ettiler. Barbaro ve arkadaşlarının (Barbaro G ve ark, 2001) 151 hastada yaptığı çalışmada da kombinasyon tedavisiyle %33, lamuvidin monoterapisiyle % 15 oranında serokonversiyon elde ettiler. Ülkemizde yapılan çalışmalarda ise Yenice ve arkadaşlarının (Yenice N ve ark., 2006) yaptığı 24 hastalık çalışmada % 58.6, Gül ve arkadaşlarının (Gül HC ve ark., 2000) yaptığı 23 hasta üzerindeki bir çalışmada ise % 66 oranında HBeAg/Anti-HBe serokonversiyon elde edildiği rapor edildi. Yalçın ve arkadaşlarının (Yalçın K ve ark, 2003) yaptıkları çalışmada 1 yıllık tedavi sonucunda interferon + lamivudin kombinasyonuyla % 45, interferon monoterapisiyle % 19 serokonversiyon elde ettiler. Bizim çalışmamızda ise % 36 oranında serokonversiyon oranı elde edilmiş olup, HBeAg/Anti-HBe serokonversiyon oranımız yurtiçi çalışmalara göre düşük görünmekle beraber yurtdışı çalışmalarla benzer bulunmuştur. Bu farklılığın hasta takibindeki farklılıklara bağlı olabileceği düşünülmüştür.
Hastalarımızın 11inde (% 41,7) anti-HBe pozitif saptandı. Bu yüksek oran bizim toplumumuzda hepatit B virusunun yüksek oranda prekor mutant olduğunu göstermektedir. Bu durum tedavi yaklaşımı açısından önemlidir. Bu hastalarda tedavi cevabı ALT normalizasyonu ve HBV-DNAnın negatifleşmesi ile değerlendirilir. HBeAg negatif hastalarda yapılan bir çalışmada 12 aylık kombinasyon tedavisi

İlgili Kaynaklar







single.php