1.8.4. Büyüme Farklılaşma Büyüme Faktörü9 (GDF9)
GDF-9, TGF- ailesinin üyesi olup, over folikül gelişimi için önemli faktörler arasındadır. Farelerde yapılan çalışmalarda tek tabakalı primer foliküllerdeki oositten ovulasyon sırasında GDF-9 mRNAnın sentezlendiği gösterilmiştir. GDF-9 yetmezliğinde, foliküler gelişimin ileriki aşamalarında belirgin şekilde durdurduğu ve infertiliteye neden olduğu saptanmıştır. GDF-9, in vivo somatik hücre fonksiyonları için ihtiyaç duyulan ilk oosit kaynaklı faktör olarak gösterilmiştir (Pellicer ve ark 2000).
Oosit ya da embriyo kaynaklı büyüme faktörleri, folikül gelişiminin ilk aşamalarından başlayarak oosit matürasyonu, fertilizasyon, erken embriyonal bölünmelerin takip ettiği gelişim ve implantasyon aşamalarında büyüme ve farklılaşmayı direkt ya da indirekt olarak etkiler (McPherron ve Lee 1993).
İn vitro kültürlerde insan embriyolarının gelişimi ve ömrü kültür ortamındaki yetersizliklere bağlı olarak in vivo embriyo gelişimi ile karşılaştırıldığında belirgin şekilde düşük bulunmuştur (McGrath ve ark 1995).
Günümüzde oosit ve embriyo gelişimi veya matürasyonu için pek çok in vitro maturasyon ve ko-kültür sistemleri geliştirilmiştir. Granüloza, tuba epitelyum hücreleri ve endometriyum stroma hücreleriyle yapılan embriyo gelişimi ile ilgili olarak olumlu sonuçlar alınmıştır.
Birçok in vivo ve in vitro çalışmalar sonucunda oosit ve embriyo gelişimi üzerinde büyüme faktörlerinin etkili olduğu desteklenmiştir (Bulgurcuoğlu ve ark 2003).
1.9. Kök Hücre ve Tanımı
Kök hücre; kendisini yenileyebilme ve farklılaşma yeteneğindeki hücre olarak tanımlanmaktadır. Sahip olduğu bu özellikler nedeniyle de olgun hücrelerde rastlanmayan asimetrik bölünme göstermektedir.
Kök hücrelerin farklılaşma ve güçlü çoğalma yetenekleri kullanılarak; son yirmi beş yıl içinde hücre ve gelişim biyolojisinde, hücresel tedavi alanında ve
20



27. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Gebelikte olaylanan hipokside Ginkgo Biloba'nın ovaryum dokusuna etkilerinin belirlenmesi Determination of - Sayfa 37
korpus luteum'unda ve oosit'lerde kuvvetli olarak salınırken, teka hücrelerinde ve atretik folliküllerde salınımı zayıftır. Küçük ve orta büyüklükteki folliküllerin granüloza hücrelerinde ise gözlenmez. 9 2.8.Büyüme Farklılaşma Faktörü-9 (GDF-9) Son yıllarda üzerinde en çok çalışılan büyüme faktörlerinden biri olan GDF-9, TGF- β ailesinin bir üyesidir. Farelerde ve insanlarda yapılan çalışmalard...
Şeker hastalığının ?Diabetes mellitus tip 1? kontrollüovaryum stimülasyon uygulanmış fare oosit ve embriyolarının üzerindeki etkilerinin incelenmesi - Sayfa 35
en fazla 13 kez ovulasyon yapma şansı vardır. Zaman limiti olarak 15-55 yaşları arasındaki seksüel hayat boyunca bir kadının ovaryumlarından 500 civarında bir ovulasyon şansı bulunmaktadır (Cortvrıntd R., ve ark, 1996). 2.3. Oosit Kalitesinin Morfolojik Kriterleri ve Embriyo gelişimi üzerine etkileri İnsan ve hayvan üreme teknolojileri (oositlerin in vitroda matürasyonu ve fertilizasyonundan hay...
Streptozotosin (STZ)ile indüklenen diyabetin blastosist, embriyonik kök hücreleri gelişimi ve invitro spontan histogenezise etkileri - Sayfa 127
tirozin kinaz aktivitesi gösteren 4 farklı reseptöre sahiptir (FGF Rl-4). FGF, özellikle iskelet ve sinir sistemi gelişimi için esas olan bir büyüme faktörüdür. bFGF ile birlikte büyüme farklılaşma faktörü (GDF), insan oositlerinin matürasyonu ve embriyonik gelişimden sorumludur. bFGF, mezodermal orijinli hücreler için mitojenik özellik taşıyan geniş bir grubu kapsar. Memeli ovaryan fonksiyonunun ...

27. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

faktör
oosit
gelişim
embriyo
önemli
gelişimi


27. SAYFA ICERIGI

1.8.4. Büyüme Farklılaşma Büyüme Faktörü9 (GDF9)
GDF-9, TGF- ailesinin üyesi olup, over folikül gelişimi için önemli faktörler arasındadır. Farelerde yapılan çalışmalarda tek tabakalı primer foliküllerdeki oositten ovulasyon sırasında GDF-9 mRNAnın sentezlendiği gösterilmiştir. GDF-9 yetmezliğinde, foliküler gelişimin ileriki aşamalarında belirgin şekilde durdurduğu ve infertiliteye neden olduğu saptanmıştır. GDF-9, in vivo somatik hücre fonksiyonları için ihtiyaç duyulan ilk oosit kaynaklı faktör olarak gösterilmiştir (Pellicer ve ark 2000).
Oosit ya da embriyo kaynaklı büyüme faktörleri, folikül gelişiminin ilk aşamalarından başlayarak oosit matürasyonu, fertilizasyon, erken embriyonal bölünmelerin takip ettiği gelişim ve implantasyon aşamalarında büyüme ve farklılaşmayı direkt ya da indirekt olarak etkiler (McPherron ve Lee 1993).
İn vitro kültürlerde insan embriyolarının gelişimi ve ömrü kültür ortamındaki yetersizliklere bağlı olarak in vivo embriyo gelişimi ile karşılaştırıldığında belirgin şekilde düşük bulunmuştur (McGrath ve ark 1995).
Günümüzde oosit ve embriyo gelişimi veya matürasyonu için pek çok in vitro maturasyon ve ko-kültür sistemleri geliştirilmiştir. Granüloza, tuba epitelyum hücreleri ve endometriyum stroma hücreleriyle yapılan embriyo gelişimi ile ilgili olarak olumlu sonuçlar alınmıştır.
Birçok in vivo ve in vitro çalışmalar sonucunda oosit ve embriyo gelişimi üzerinde büyüme faktörlerinin etkili olduğu desteklenmiştir (Bulgurcuoğlu ve ark 2003).
1.9. Kök Hücre ve Tanımı
Kök hücre; kendisini yenileyebilme ve farklılaşma yeteneğindeki hücre olarak tanımlanmaktadır. Sahip olduğu bu özellikler nedeniyle de olgun hücrelerde rastlanmayan asimetrik bölünme göstermektedir.
Kök hücrelerin farklılaşma ve güçlü çoğalma yetenekleri kullanılarak; son yirmi beş yıl içinde hücre ve gelişim biyolojisinde, hücresel tedavi alanında ve
20

İlgili Kaynaklar







single.php