Behçet Hastalığı
Behçet hastalığında HCV sıklığı normal popülasyondan daha yüksek bulunmuştur (131). Bu durum HCV enfeksiyonu ile Behçet hastalığının ilişkili olabileceğini düşündürmektedir (115,120).
Kronik HCV Enfeksiyonunda Tedavi
Klasik olarak HCV-RNA pozitif, ALT düzeyi yüksek ve biyopside kronik hepatiti olan hastalar tedavi adayıdır. 1997-NHL ve 1999-EASL “uzlaşı” toplantılarında; ciddi kronik C hepatitli hastaların, yani biyopside orta-ağır nekroinflamatuvar aktivite ile evre 2-3 fibrozisi olan kişilerin progresif bir seyirle siroza ilerleme riski yüksek olduğu ve tedavi edilmeleri gerektiği belirtilmiş; diğer taraftan biyopside minimal-hafif nekroinflamatuvar aktivite ve evre 0-1 arası fibrozis saptanan kişilerle, hastalığı ilerlemiş yani siroz gelişmiş hastalarda tedavi kararının hastaya göre verilmesi görüşü benimsenmiştir (132,133). ALT düzeyi normal vakalarda tedavi planlamada görüş birliği yoktur. Bu hastalarda karaciğer biyopsisinde ciddi kronik hepatit varsa tedavi edilmelidir (134). Biz bu çalışmamızla gelecek çalışmalar ve tedavi planlaması için bir ışık tutmayı da amaçladık.
Kronik C hepatit tedavisinde etkin olan ilk ilaç interferon-alfadır. İnterferon-alfa (IFN-alfa) monoterapisi (6-12 ay, 3-10 MU/haftada 3 gün) ile hastaların %15-20’sinde kalıcı HCV-RNA kaybı sağlanır ve bu oran genotip 1 vakalarda %10 civarındadır (135). İkinci önemli ilaç ise Ribavirindir. Ribavirin hepatit C tedavisinde tek başına etkili değildir. IFN-alfa ve ribavirin kombinasyonu kronik C hepatiti tedavisinde önemli bir aşama olmuş ve kalıcı cevap oranlarında ciddi yükselmeler sağlanmıştır. IFN-alfa ve ribavirin kombine tedavisi kronik C hepatiti vakalarında standart tedavi haline gelmiştir.
27



35. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

tabs_sener_yagiz_191898 - Sayfa
...


35. SAYFA ICERIGI

Behçet Hastalığı
Behçet hastalığında HCV sıklığı normal popülasyondan daha yüksek bulunmuştur (131). Bu durum HCV enfeksiyonu ile Behçet hastalığının ilişkili olabileceğini düşündürmektedir (115,120).
Kronik HCV Enfeksiyonunda Tedavi
Klasik olarak HCV-RNA pozitif, ALT düzeyi yüksek ve biyopside kronik hepatiti olan hastalar tedavi adayıdır. 1997-NHL ve 1999-EASL “uzlaşı” toplantılarında; ciddi kronik C hepatitli hastaların, yani biyopside orta-ağır nekroinflamatuvar aktivite ile evre 2-3 fibrozisi olan kişilerin progresif bir seyirle siroza ilerleme riski yüksek olduğu ve tedavi edilmeleri gerektiği belirtilmiş; diğer taraftan biyopside minimal-hafif nekroinflamatuvar aktivite ve evre 0-1 arası fibrozis saptanan kişilerle, hastalığı ilerlemiş yani siroz gelişmiş hastalarda tedavi kararının hastaya göre verilmesi görüşü benimsenmiştir (132,133). ALT düzeyi normal vakalarda tedavi planlamada görüş birliği yoktur. Bu hastalarda karaciğer biyopsisinde ciddi kronik hepatit varsa tedavi edilmelidir (134). Biz bu çalışmamızla gelecek çalışmalar ve tedavi planlaması için bir ışık tutmayı da amaçladık.
Kronik C hepatit tedavisinde etkin olan ilk ilaç interferon-alfadır. İnterferon-alfa (IFN-alfa) monoterapisi (6-12 ay, 3-10 MU/haftada 3 gün) ile hastaların %15-20’sinde kalıcı HCV-RNA kaybı sağlanır ve bu oran genotip 1 vakalarda %10 civarındadır (135). İkinci önemli ilaç ise Ribavirindir. Ribavirin hepatit C tedavisinde tek başına etkili değildir. IFN-alfa ve ribavirin kombinasyonu kronik C hepatiti tedavisinde önemli bir aşama olmuş ve kalıcı cevap oranlarında ciddi yükselmeler sağlanmıştır. IFN-alfa ve ribavirin kombine tedavisi kronik C hepatiti vakalarında standart tedavi haline gelmiştir.
27

İlgili Kaynaklar







single.php