GİRİŞ
Hepatit C virüsü (HCV) pozitif sarmallı, zarflı, küçük bir RNA virüsü olup kronik karaciğer hastalığının dünya çapında başlıca nedenidir (1). HCV Flaviviridae ailesine aittir ve tıpkı diğer RNA virüslerinde olduğu gibi, yüksek genetik heterojeniteye sahiptir. Bu genetik çeşitlilik HCVnin en az 6 genotipe (1-6) ve pek çok alt türe sınıflandırılmasına neden olur (2). Farklı genotiplerin viral genomları %30-%35 arasında viral çeşitlilik gösterirken, alt türlerin nükleotid sıralaması %15-%20 arasında farklılık gösterir. HCVnin genetik heterojenliği hastalığın kliniğe yansımasındaki farklılıklara neden olur. Ayrıca bu virüsün bu genetik heterojenliği enfekte olmuş kişilerin tedavisini ve daha önce HCV ile karşılaşmamış bireyleri korumak için aşı geliştirilmesini zorlaştırdığından ayrıca bir öneme sahiptir (2,6).
HCVnin en önemli özelliği enfekte olmuş kişilerde yüksek oranda kronisite meydana getirmesidir. Akut olarak enfekte olmuş kişilerin yaklaşık %80ininde hastalık kronik enfeksiyona dönüşebilir ve bunların bir kısmında karaciğer sirozu ve hepatoselüler karsinom gelişebilir. Bununla birlikte, kronik hepatit C sinsi bir hastalıktır, çoğu zaman başka amaçla yapılan serolojik ve biyokimyasal testler neticesinde saptanır (1). Hepatit C enfeksiyonunun doğal seyrini ve ilerlemesini tanımlamak için çok çaba harcanmıştır, ancak birkaç husus hala açıklanmayı beklemektedir. Genel olarak, Hepatit C enfeksiyonu olan tüm hastalarda ortalama 50 gün içinde hepatosit hasarı gelişse de, karaciğerde kronik hepatit gelişmesi yaklaşık 10 yıl alır (4).
1



9. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

tabs_sener_yagiz_191898 - Sayfa
...


9. SAYFA ICERIGI

GİRİŞ
Hepatit C virüsü (HCV) pozitif sarmallı, zarflı, küçük bir RNA virüsü olup kronik karaciğer hastalığının dünya çapında başlıca nedenidir (1). HCV Flaviviridae ailesine aittir ve tıpkı diğer RNA virüslerinde olduğu gibi, yüksek genetik heterojeniteye sahiptir. Bu genetik çeşitlilik HCVnin en az 6 genotipe (1-6) ve pek çok alt türe sınıflandırılmasına neden olur (2). Farklı genotiplerin viral genomları %30-%35 arasında viral çeşitlilik gösterirken, alt türlerin nükleotid sıralaması %15-%20 arasında farklılık gösterir. HCVnin genetik heterojenliği hastalığın kliniğe yansımasındaki farklılıklara neden olur. Ayrıca bu virüsün bu genetik heterojenliği enfekte olmuş kişilerin tedavisini ve daha önce HCV ile karşılaşmamış bireyleri korumak için aşı geliştirilmesini zorlaştırdığından ayrıca bir öneme sahiptir (2,6).
HCVnin en önemli özelliği enfekte olmuş kişilerde yüksek oranda kronisite meydana getirmesidir. Akut olarak enfekte olmuş kişilerin yaklaşık %80ininde hastalık kronik enfeksiyona dönüşebilir ve bunların bir kısmında karaciğer sirozu ve hepatoselüler karsinom gelişebilir. Bununla birlikte, kronik hepatit C sinsi bir hastalıktır, çoğu zaman başka amaçla yapılan serolojik ve biyokimyasal testler neticesinde saptanır (1). Hepatit C enfeksiyonunun doğal seyrini ve ilerlemesini tanımlamak için çok çaba harcanmıştır, ancak birkaç husus hala açıklanmayı beklemektedir. Genel olarak, Hepatit C enfeksiyonu olan tüm hastalarda ortalama 50 gün içinde hepatosit hasarı gelişse de, karaciğerde kronik hepatit gelişmesi yaklaşık 10 yıl alır (4).
1

İlgili Kaynaklar







single.php