Plazma elektrolik oksidasyon yöntemiyle alüminyum alaşımlarının kaplanması
























































21
2.2.3. Plazma Elektrolitik Oksidasyon Yöntemi (PEO)
PEO, alkalin solüsyon içerisinde, kıvılcım deşarjlarıyla yürüyen yüksek sıcaklıkta elektrokimyasal reaksiyonlarla ana metal yüzeyinin oksitlenerek seramik oksit tabakası oluşturması prosesidir. Bu proses elektrokimyasal oksidasyon ile sıvı elektrolitik banyo içerisinde yüksek voltaj kıvılcım prosesini birleştirir. Banyo, içerisinde çözünmüş tuzlar halinde elementler içerir (silikatlar). Bu elementler işlem sonunda oluşan alümina kaplamalara dahil olurlar.
Bu teknik iki kısımdan oluşur. İlk olarak sıvı ortam içerisinde iş parçası ile karşı elektrot arasında farklı elektrot potansiyelleri uygulanması sonucu oluşan elektroliz olayı , ikincisi ise iş parçası yüzeyi civarında oluşan elektriksel deşarjlardır.
Elektroliz sırasında oluşan bu elektriksel deşarj olayı yaklaşık yüz yıl önce keşfedilmiş (Sluginov tarafından) olmasına ve detaylı olarak 1930 lu yıllarda Günterschultze ve Betz tarafından çalışılmış olmasına rağmen pratik olarak faydalanılmaya 1960 lı yıllarda başlanmıştır. Bu teknik için bugüne kadar farklı isimler kullanılmıştır. Örneğin; mikro-plazma oksidasyon, anot kıvılcım elektroliz, mikro-ark oksidasyon. (Yerokhin, 1999)
2.2.3.1. Elektroliz Olayı
Sıvı solüsyonlardaki elektroliz olayı birkaç elektrot prosesiyle gerçekleşir. Gaz halinde oksijenin serbest kalması ve metal oksidasyonu anodik yüzeyde oluşur. Elektrolitin kimyasal aktivitesine bağlı olarak oksidasyon prosesi yüzeyde çözülmelere veya oksit film tabakası oluşumuna neden olabilir. Gaz halinde hidrojenin serbest kalması ve/veya katyon redüksiyonu ise katodik yüzeyde oluşmaktadır.



29. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Elektrolitik plazma teknolojisi ile çeliklere uygulanan yüzey modifikasyon işlemleri - Sayfa 57
33 gerçekleştirilmektedir. Anodik işlemlerde oksidasyon, katodik işlemlerde ise modifikasyon işlemleri yapılabilmektedir. [1,22]. EPT işlemlerinde amaç, metalin sertlik, aşınma ve korozyon direnci ile yorulma ve oksidasyon dayanımını arttırmaktır. İşlem gören malzemelerde ki farklı özelikler, proses parametreleri ve aşağıda sıralanacak olan özelliklerinden dolayı EPT yüzey mühendislik işlemlerini...
AISI 304 L paslanmaz çeliğinin gliserin ve ethanolamin çözeltileri içerisinde elektrolitik plazma yöntemiyle yüzeyinin sertleştirilmesi - Sayfa 30
16 3. ELETROLİTİK PLAZMA YÖNTEMİ İLE YÜZEY SERTLEŞTİRME 3.1. Giriş Elektrolitik plazma tekniği ile metallerin yüzey modifikasyonu, geleneksel elektroliz ve atmosferik plazma prosesinin birlikte uygulandığı bir yöntemdir. Plazma destekli yayınım işlemlerinde amaç, metalin aşınma ve korozyon direnci ile yorulma ve oksidasyon dayanımını arttırmaktır. Geleneksel yüzey işlemlerinden farklı olarak e...
AISI 316L paslanmaz çeliğinin gliserin ve ethanolamin çözeltileri içerisinde elektrolitik plazma yöntemi ile yüzey sertleştirmesi - Sayfa 36
35 3. ELETROLİTİK PLAZMA YÖNTEMİ İLE YÜZEY SERTLEŞTİRME 3.1 Giriş Elektrolitik plazma tekniği ile metallerin yüzey modifikasyonu, geleneksel elektroliz ve atmosferik plazma prosesinin birlikte uygulandığı bir yöntemdir. Plazma destekli yayınım işlemlerinde amaç, metalin aşınma ve korozyon direnci ile yorulma ve oksidasyon dayanımını arttırmaktır. Geleneksel yüzey işlemlerinden farklı olarak ele...

29. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

proses
parçası
kıvılcım
işlem
plazma
elektrolitik


29. SAYFA ICERIGI

21
2.2.3. Plazma Elektrolitik Oksidasyon Yöntemi (PEO)
PEO, alkalin solüsyon içerisinde, kıvılcım deşarjlarıyla yürüyen yüksek sıcaklıkta elektrokimyasal reaksiyonlarla ana metal yüzeyinin oksitlenerek seramik oksit tabakası oluşturması prosesidir. Bu proses elektrokimyasal oksidasyon ile sıvı elektrolitik banyo içerisinde yüksek voltaj kıvılcım prosesini birleştirir. Banyo, içerisinde çözünmüş tuzlar halinde elementler içerir (silikatlar). Bu elementler işlem sonunda oluşan alümina kaplamalara dahil olurlar.
Bu teknik iki kısımdan oluşur. İlk olarak sıvı ortam içerisinde iş parçası ile karşı elektrot arasında farklı elektrot potansiyelleri uygulanması sonucu oluşan elektroliz olayı , ikincisi ise iş parçası yüzeyi civarında oluşan elektriksel deşarjlardır.
Elektroliz sırasında oluşan bu elektriksel deşarj olayı yaklaşık yüz yıl önce keşfedilmiş (Sluginov tarafından) olmasına ve detaylı olarak 1930 lu yıllarda Günterschultze ve Betz tarafından çalışılmış olmasına rağmen pratik olarak faydalanılmaya 1960 lı yıllarda başlanmıştır. Bu teknik için bugüne kadar farklı isimler kullanılmıştır. Örneğin; mikro-plazma oksidasyon, anot kıvılcım elektroliz, mikro-ark oksidasyon. (Yerokhin, 1999)
2.2.3.1. Elektroliz Olayı
Sıvı solüsyonlardaki elektroliz olayı birkaç elektrot prosesiyle gerçekleşir. Gaz halinde oksijenin serbest kalması ve metal oksidasyonu anodik yüzeyde oluşur. Elektrolitin kimyasal aktivitesine bağlı olarak oksidasyon prosesi yüzeyde çözülmelere veya oksit film tabakası oluşumuna neden olabilir. Gaz halinde hidrojenin serbest kalması ve/veya katyon redüksiyonu ise katodik yüzeyde oluşmaktadır.

İlgili Kaynaklar







single.php