Pullluk uç demirlerindeki aşınmaların belirlenmesinde görüntü işleme tekniğinden yararlanma olanakları





































































16
2. KAYNAK ARAŞTIRMASI
Moore ve McLees (1980), hızın çelik ve bakır aşınması üzerine etkisini incelemişlerdir. Laboratuvar ve tarla koşullarında 0,25 ve 7 m/s arasındaki hızlarda denemeler yapmışlardır. Laboratuvar sonuçları, hızın 0,25 m/sden 5 m/sye çıkmasıyla çeliğin yaklaşık % 90 oranında aşındığını göstermiştir. Bakırda bu artış olmamıştır. Tarla denemelerinde ise, hızın 0,25 m/sden 7 m/sye çıkmasıyla, toprak ve malzeme tipine bağlı olarak aşınma oranın da maksimum % 180 arttığını bulmuşlardır. Yüksek aşınma direnci olan malzemeler kullanıldığında, hızın da arttırılabileceği ortaya konulmuştur.
Karamış (1987), yaptığı çalışmada Türk tarımında aşınarak kaybedilen toprak işleme aletlerinin iş elemanlarının metal malzeme miktarlarının, enerji eş değerlerini hesaplayarak, aşınmanın önemini vurgulamıştır. Mutaf ve Ulusoy (1977) çalışmasındaki verileri dikkate alarak, bu değerleri Türkiyedeki tahıl ekimi için genelleştirmiştir. Yapılan hesaplamalar sonucunda 9701850 kg çeliğin aşınarak toprağa karıştığı bulunmuştur. Bu miktarın enerji eş değeri, yılda 841,15×10 6 MJ olarak bulunmuştur.
Komaç ve ark. (1988), dört farklı çelik tipini seçerek, pulluk malzemelerinin, toprağın aşındırma gücüne karşı davranışlarını belirlemişlerdir. Ayrıca pulluk malzeme özelliklerini geliştirmeye çalışmışlardır. Bu çalışmada, düşük karbonlu çeliklere sıvı ortamda sementasyon işlemi uygulanarak su verilmiştir. Seçtikleri çeliklerden üç tabakalı olan çeliğe yine su verme işlemi uygulanarak dış tabakaların sertleştirilmesi sağlanmıştır. Isıl işlemden sonra dövme işlemi uygulanarak üst yüzey sertleştirilmesi yapılmıştır. Daha sonra ısıl işlem uygulanmış olan uç demirlerinin sertlik değerleri bulunmuştur. Malzemelerin toprağa karşı aşınma dirençleri, laboratuar koşullarında bulunan aşındırma cihazıyla gerçekleştirilmiştir. Aynı zamanda uç demirlerinin darbe dayanımları bulunmuştur. Yapılan işlemlerden elde edilen sonuçlara göre, malzemelerin aşınma miktarlarının çok olması nedeniyle orjinal hallerinin kullanılmaz olduğu saptanmıştır. Sertleştirilen malzemeler içinden en uygun olanının Sandwich çeliği olduğu saptanmıştır. Aşınmanın, sertlik değeri arttıkça azaldığı bulunmuştur. Dövme işlemi sonucunda, aşınma direncinin arttığı gözlemlenmiştir. Orijinal durumdaki malzemeler ile sertleştirilmiş malzemelerin aşınma değerleri Çizelge 2.1.de verilmiştir.



16. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Bor yayınımıyla yüzeyi sertleştirilmiş çeliklerin aşınmaya karşı dayanımlarının ve pulluk uç demirlerinde uygulama olanaklarının araştırılması - Sayfa 38
21 Mutaf ve Ulusoy (1977), toprak işleme tekniği yönünden işleyici organ aşınmasının en önemli sakıncasının aşınma ile özgül çeki direncinin artması ve yapılması istenen işin gereğince yapılamaması olduğunu vurgulamışlardır. Çalışmalarında, toprak işleme aletlerinin iş organlarında kullanılan dört farklı çeliğe farklı ısıl işlemler uygulamışlar ve bu işlemlerin aşınma direncine olan etkilerini µt...
Farklı tip kültivatör uç demirlerinin malzeme özelliklerinin belirlenmesi - Sayfa 22
9 yararlanmanın, malzemeye istenilen doğrultuda özellik kazandırmak olduğunu vurgulamıştır. Toprak işleme organının içyapısındaki alaşım elementlerinin çeliğin aşınma direncini arttırdığı bilinmekle beraber, çelik içerisinde yeterli miktarda karbon bulunmadığı zaman bu etki azalmaktadır. Ayrıca toprak işleme aletlerinin iş organı malzemesinde alaşım elemanı miktarı arttırıldıkça maliyetde artmakt...

16. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

direnci
işlem
aşınma
ısıl
yüksek
çelik


16. SAYFA ICERIGI

16
2. KAYNAK ARAŞTIRMASI
Moore ve McLees (1980), hızın çelik ve bakır aşınması üzerine etkisini incelemişlerdir. Laboratuvar ve tarla koşullarında 0,25 ve 7 m/s arasındaki hızlarda denemeler yapmışlardır. Laboratuvar sonuçları, hızın 0,25 m/sden 5 m/sye çıkmasıyla çeliğin yaklaşık % 90 oranında aşındığını göstermiştir. Bakırda bu artış olmamıştır. Tarla denemelerinde ise, hızın 0,25 m/sden 7 m/sye çıkmasıyla, toprak ve malzeme tipine bağlı olarak aşınma oranın da maksimum % 180 arttığını bulmuşlardır. Yüksek aşınma direnci olan malzemeler kullanıldığında, hızın da arttırılabileceği ortaya konulmuştur.
Karamış (1987), yaptığı çalışmada Türk tarımında aşınarak kaybedilen toprak işleme aletlerinin iş elemanlarının metal malzeme miktarlarının, enerji eş değerlerini hesaplayarak, aşınmanın önemini vurgulamıştır. Mutaf ve Ulusoy (1977) çalışmasındaki verileri dikkate alarak, bu değerleri Türkiyedeki tahıl ekimi için genelleştirmiştir. Yapılan hesaplamalar sonucunda 9701850 kg çeliğin aşınarak toprağa karıştığı bulunmuştur. Bu miktarın enerji eş değeri, yılda 841,15×10 6 MJ olarak bulunmuştur.
Komaç ve ark. (1988), dört farklı çelik tipini seçerek, pulluk malzemelerinin, toprağın aşındırma gücüne karşı davranışlarını belirlemişlerdir. Ayrıca pulluk malzeme özelliklerini geliştirmeye çalışmışlardır. Bu çalışmada, düşük karbonlu çeliklere sıvı ortamda sementasyon işlemi uygulanarak su verilmiştir. Seçtikleri çeliklerden üç tabakalı olan çeliğe yine su verme işlemi uygulanarak dış tabakaların sertleştirilmesi sağlanmıştır. Isıl işlemden sonra dövme işlemi uygulanarak üst yüzey sertleştirilmesi yapılmıştır. Daha sonra ısıl işlem uygulanmış olan uç demirlerinin sertlik değerleri bulunmuştur. Malzemelerin toprağa karşı aşınma dirençleri, laboratuar koşullarında bulunan aşındırma cihazıyla gerçekleştirilmiştir. Aynı zamanda uç demirlerinin darbe dayanımları bulunmuştur. Yapılan işlemlerden elde edilen sonuçlara göre, malzemelerin aşınma miktarlarının çok olması nedeniyle orjinal hallerinin kullanılmaz olduğu saptanmıştır. Sertleştirilen malzemeler içinden en uygun olanının Sandwich çeliği olduğu saptanmıştır. Aşınmanın, sertlik değeri arttıkça azaldığı bulunmuştur. Dövme işlemi sonucunda, aşınma direncinin arttığı gözlemlenmiştir. Orijinal durumdaki malzemeler ile sertleştirilmiş malzemelerin aşınma değerleri Çizelge 2.1.de verilmiştir.

İlgili Kaynaklar




single.php