Pullluk uç demirlerindeki aşınmaların belirlenmesinde görüntü işleme tekniğinden yararlanma olanakları





































































18
adhezyon ve çeki gereksinimini azalttığını bulmuşlardır. Emaye kaplamaların fiziksel, kimyasal ve mekanik özelliklerini incelemişlerdir. Bu araştırmada, toprak-metal adhezyon ve sürtünmesi, elektriksel iletkenlik, yüzey sertliği gibi değerler elektron tarama mikroskobuyla ölçülmüştür. Yumuşak yüzeyli çeliğin özellikleri ile emaye kaplamanın özelliklerini karşılaştırmışlardır. Emaye kaplamaların özel karakteristikleri nedeniyle tarımda performansı arttırdığını belirtmişlerdir.
Çetinkaya (1994), pulluk uç demiri imalatında kullanılan malzemelere uygulanan ısıl işlemlerin aşınma direncine etkisini araştırmıştır. Uç demirlerinin Rockwell sertlik ölçümleri yapılmış, kum havuzunda ve tarla şartlarında denenmiştir. Aşınma ağırlık yöntemiyle belirlenmiştir. Aşınma, uç demirlerinin sertliğine bağlı olarak farklılıklar göstermiştir. En yumuşak 28 RC ve en sert 51 RC malzemelerinin en az aşınma gösterdiği tespit edilmiştir. Uç demirlerindeki aşınmalar, optik ve tarama mikroskobu ile görüntülenmiştir. Deney sonucunda; kumdaki bir dekara düşen aşınma, tarladaki bir dekara düşen aşınmadan daha fazla olarak bulunmuştur. Uç demiri yapısıyla ilişkili olarak tarlada çok aşınan uç demiri kumda da çok aşınmıştır. Ayrıca 4 gövdeli pullukla yapılan denemeler sonucunda, öndeki gövdenin en çok, dördüncü gövdenin birinciye oranla daha az fakat diğerlerinden daha fazla aşındığı belirlenmiştir.
Polat ve Özcan (1994), yaptıkları çalışmada 7 ayaklı sabit kültivatörle aşınmaları belirlemek için tarla denemeleri yapmışlardır. Denemeler toplam 15 ha olmak üzere iki farklı tarlada gerçekleştirilmiştir. Farklı alaşımlardaki kültivatör uç demirlerinin bazıları doğrudan, bazıları ısıl işlemlerden sonra denemeye alınmıştır. Aşınma miktarları malzeme ve ısıl işlem özellikleri göz önüne alınarak incelenmiştir. Aşınma ağırlık yöntemine göre belirlenmiş olup, 0,1 gram hassasiyetindeki terazi ile ölçüm yapılmıştır. Sürüm derinliği 15 cm ve çalışma hızı 1,5 m/s olarak seçilmiştir. Her bir uç demiri 10 kmlik mesafede çalıştırılmıştır. Bu çalışmadaki ortalama aşınma miktarları Çizelge 2.2.de verilmiştir.



18. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Pulluk uç demirlerinin aşınmaya dayanımlarının belirlenmesi ve iyileştirme imkanları üzerinde araştırmalar - Sayfa 3
il ÖZET PULLUK UÇ DEMİRLERİNİN AŞINMAYA DAYANIMLARININ BELİRLENMESİ VE İYİLEŞTİRME İMKANLARI ÜZERİNDE ARAŞTIRMALAR ÇETİNKAYA, Cemil Doktora Tezi Gazi Üniversitesi Fen Bilimleıi Enstitüsü 1994 Bu çalışmada; pulluk uç demiıi imalinde kullanılan malzemelere uygulanan ısıl işlemleıin aşınma direncine etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla TSE tarafından öneıilen ve uç demiri yapımında kullanılan sade...
Pulluk uç demirlerinde kullanılan borlanmış aısı 1050 çeliği ile aısı 1020 çeliğinin aşınma ve bazı mekanik özellikler yönünden karşılaştırılması - Sayfa 43
Çetinkaya (1994), TSE tarafından kulaklı pulluk uç demiri imalatında sade karbonlu çeliklere farklı ısıl işlemler uygulamış ve uyguladığı ısıl işlemlerin aşınma direncine etkisini araştırmaya yönelik bir çalışma yapmıştır. Tarla ve kum havuzu deneyleri sonucunda en yumuşak ve en sert malzemeler en çok aşınırken orta sertlikteki malzeme en az düzeyde aşınmaya maruz kaldığını tespit etmiştir. Polat...

18. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

deney
aşınma
sertliği
malzeme
sert
demiri


18. SAYFA ICERIGI

18
adhezyon ve çeki gereksinimini azalttığını bulmuşlardır. Emaye kaplamaların fiziksel, kimyasal ve mekanik özelliklerini incelemişlerdir. Bu araştırmada, toprak-metal adhezyon ve sürtünmesi, elektriksel iletkenlik, yüzey sertliği gibi değerler elektron tarama mikroskobuyla ölçülmüştür. Yumuşak yüzeyli çeliğin özellikleri ile emaye kaplamanın özelliklerini karşılaştırmışlardır. Emaye kaplamaların özel karakteristikleri nedeniyle tarımda performansı arttırdığını belirtmişlerdir.
Çetinkaya (1994), pulluk uç demiri imalatında kullanılan malzemelere uygulanan ısıl işlemlerin aşınma direncine etkisini araştırmıştır. Uç demirlerinin Rockwell sertlik ölçümleri yapılmış, kum havuzunda ve tarla şartlarında denenmiştir. Aşınma ağırlık yöntemiyle belirlenmiştir. Aşınma, uç demirlerinin sertliğine bağlı olarak farklılıklar göstermiştir. En yumuşak 28 RC ve en sert 51 RC malzemelerinin en az aşınma gösterdiği tespit edilmiştir. Uç demirlerindeki aşınmalar, optik ve tarama mikroskobu ile görüntülenmiştir. Deney sonucunda; kumdaki bir dekara düşen aşınma, tarladaki bir dekara düşen aşınmadan daha fazla olarak bulunmuştur. Uç demiri yapısıyla ilişkili olarak tarlada çok aşınan uç demiri kumda da çok aşınmıştır. Ayrıca 4 gövdeli pullukla yapılan denemeler sonucunda, öndeki gövdenin en çok, dördüncü gövdenin birinciye oranla daha az fakat diğerlerinden daha fazla aşındığı belirlenmiştir.
Polat ve Özcan (1994), yaptıkları çalışmada 7 ayaklı sabit kültivatörle aşınmaları belirlemek için tarla denemeleri yapmışlardır. Denemeler toplam 15 ha olmak üzere iki farklı tarlada gerçekleştirilmiştir. Farklı alaşımlardaki kültivatör uç demirlerinin bazıları doğrudan, bazıları ısıl işlemlerden sonra denemeye alınmıştır. Aşınma miktarları malzeme ve ısıl işlem özellikleri göz önüne alınarak incelenmiştir. Aşınma ağırlık yöntemine göre belirlenmiş olup, 0,1 gram hassasiyetindeki terazi ile ölçüm yapılmıştır. Sürüm derinliği 15 cm ve çalışma hızı 1,5 m/s olarak seçilmiştir. Her bir uç demiri 10 kmlik mesafede çalıştırılmıştır. Bu çalışmadaki ortalama aşınma miktarları Çizelge 2.2.de verilmiştir.

İlgili Kaynaklar




single.php