Pullluk uç demirlerindeki aşınmaların belirlenmesinde görüntü işleme tekniğinden yararlanma olanakları





































































20
Bayhan ve ark. (1995), toprak işleme aletleri uç demirlerinin aşınma deneylerinin yapılabileceği, üzerinde bir toprak kazanı ile bir ana mil ve milin üzerinde kollara bağlı ayakları olan, ayrıca üzerinde hareket iletim düzeni ve ana çatının bulunduğu bir prototip aşındırma makinası geliştirmişlerdir. Denemelerde killi-tınlı toprakta, 20 cm iş derinliğinde çalışılmıştır. Yay çeliğinden yapılmış uç kısımlarının dövülerek sertleştirildiği uç demiri en az aşınma göstermiştir. Sertlik arttıkça aşınmanın azaldığı tespit edilmiştir.
Akdemir ve Göktürk (1995), toprak işleme aletlerinde aşınmanın önüne geçmek için yaptıkları çalışmada, kimyasal bileşiminin belirlendiği, kültivatör uç demirine farklı ısıl işlemler uygulamışlardır. Kopma mukavemeti, kopmadaki uzama, darbe dayanımı ve sertlik değerleri ölçülmüştür. Sertlik ölçümleri Rockwell cinsinden bulunmuştur. Isıl işlem uygulandıktan sonraki sertlik ölçümleri Vickersa göre yapılmıştır. Metalografik yapısının belirlenmesi için mikroskop altında fotoğrafları alınan uç demirlerinin, iç yapısındaki değişimler gözlenmiştir. Buradan yola çıkılarak en iyi ısıl işlem belirlenmiştir. Ayrıca ekonomik analiz yapılmıştır. Araştırma sonucunda, normalizasyon tavlaması (850 Cde 2 saat) ve nitrürlemenin (570 Cde 24 saat) uygulandığı işlemler, malzemenin mukavemet değerleri açısından en iyi sonucu vermiştir.
Bayhan ve Ülger (1997), yaptıkları araştırmada 5 farklı çizel uç demirinin aşınmasını incelemişlerdir. Yaz aylarında, kuru toprak koşullarında ve 3 farklı tarlada yapılan denemelerde, her bir uç demiri ile 20 dalık alanlarda sürüm yapılmıştır. İş derinliği 20 cm olarak seçilmiş olup, çalışma hızı da 4 km/htir. Ön çatıdaki ayaklar ile arka çatıdaki ayaklar ayrı ayrı gruplandırılmıştır. Aşınmanın belirlenebilmesi için, uç demirlerinin ağırlıkları 0,01 gram hassasiyetindeki terazi ile ölçülmüştür. Aşınma miktarları sürüm uzunluğuna bağlı olarak bulunmuştur. Deneme deseni tesadüf bloklarına göre planlanmıştır. Elde edilen veriler LSD testine tabi tutulmuştur. Aşınma miktarları bakımından, uç demirleri arasında istatistiksel olarak önemli bir farklılık saptanmıştır. Sürüm sonucunda ön ayaklardaki aşınma miktarı en fazla; 14,24 g/km olurken, en az 9,36 g/km ölçülmüştür. Arka ayaklarda ise en çok aşınma miktarı; 10,41 g/km iken, en az aşınma 5,94 g/km olmuştur. En sert uç demirinin en az aşındığı belirlenmiştir. Böylece malzeme seçimi kadar, uygulanan ısıl işleminde önemli olduğu ortaya konmuştur.



20. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Farklı tip kültivatör uç demirlerinin malzeme özelliklerinin belirlenmesi - Sayfa 22
9 yararlanmanın, malzemeye istenilen doğrultuda özellik kazandırmak olduğunu vurgulamıştır. Toprak işleme organının içyapısındaki alaşım elementlerinin çeliğin aşınma direncini arttırdığı bilinmekle beraber, çelik içerisinde yeterli miktarda karbon bulunmadığı zaman bu etki azalmaktadır. Ayrıca toprak işleme aletlerinin iş organı malzemesinde alaşım elemanı miktarı arttırıldıkça maliyetde artmakt...
Bor yayınımıyla yüzeyi sertleştirilmiş çeliklerin aşınmaya karşı dayanımlarının ve pulluk uç demirlerinde uygulama olanaklarının araştırılması - Sayfa 42
25 göstermiştir. Denemeleri hızlandırdığı ve maliyetleri düşürdüğü için kum havuzunun diğer toprak işleyici uçların sertlik - aşınma deneylerinde de kullanımının uygun olacağını bildirmiştir. Polat (1994), beş farklı kültivatör uç demiri malzemesini ele almış ve bunların bir kısmını doğrudan bir kısmını da ısıl işlem ııygula

20. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

işlem
malzeme
ısıl
sert
aşınma
demirleri


20. SAYFA ICERIGI

20
Bayhan ve ark. (1995), toprak işleme aletleri uç demirlerinin aşınma deneylerinin yapılabileceği, üzerinde bir toprak kazanı ile bir ana mil ve milin üzerinde kollara bağlı ayakları olan, ayrıca üzerinde hareket iletim düzeni ve ana çatının bulunduğu bir prototip aşındırma makinası geliştirmişlerdir. Denemelerde killi-tınlı toprakta, 20 cm iş derinliğinde çalışılmıştır. Yay çeliğinden yapılmış uç kısımlarının dövülerek sertleştirildiği uç demiri en az aşınma göstermiştir. Sertlik arttıkça aşınmanın azaldığı tespit edilmiştir.
Akdemir ve Göktürk (1995), toprak işleme aletlerinde aşınmanın önüne geçmek için yaptıkları çalışmada, kimyasal bileşiminin belirlendiği, kültivatör uç demirine farklı ısıl işlemler uygulamışlardır. Kopma mukavemeti, kopmadaki uzama, darbe dayanımı ve sertlik değerleri ölçülmüştür. Sertlik ölçümleri Rockwell cinsinden bulunmuştur. Isıl işlem uygulandıktan sonraki sertlik ölçümleri Vickersa göre yapılmıştır. Metalografik yapısının belirlenmesi için mikroskop altında fotoğrafları alınan uç demirlerinin, iç yapısındaki değişimler gözlenmiştir. Buradan yola çıkılarak en iyi ısıl işlem belirlenmiştir. Ayrıca ekonomik analiz yapılmıştır. Araştırma sonucunda, normalizasyon tavlaması (850 Cde 2 saat) ve nitrürlemenin (570 Cde 24 saat) uygulandığı işlemler, malzemenin mukavemet değerleri açısından en iyi sonucu vermiştir.
Bayhan ve Ülger (1997), yaptıkları araştırmada 5 farklı çizel uç demirinin aşınmasını incelemişlerdir. Yaz aylarında, kuru toprak koşullarında ve 3 farklı tarlada yapılan denemelerde, her bir uç demiri ile 20 dalık alanlarda sürüm yapılmıştır. İş derinliği 20 cm olarak seçilmiş olup, çalışma hızı da 4 km/htir. Ön çatıdaki ayaklar ile arka çatıdaki ayaklar ayrı ayrı gruplandırılmıştır. Aşınmanın belirlenebilmesi için, uç demirlerinin ağırlıkları 0,01 gram hassasiyetindeki terazi ile ölçülmüştür. Aşınma miktarları sürüm uzunluğuna bağlı olarak bulunmuştur. Deneme deseni tesadüf bloklarına göre planlanmıştır. Elde edilen veriler LSD testine tabi tutulmuştur. Aşınma miktarları bakımından, uç demirleri arasında istatistiksel olarak önemli bir farklılık saptanmıştır. Sürüm sonucunda ön ayaklardaki aşınma miktarı en fazla; 14,24 g/km olurken, en az 9,36 g/km ölçülmüştür. Arka ayaklarda ise en çok aşınma miktarı; 10,41 g/km iken, en az aşınma 5,94 g/km olmuştur. En sert uç demirinin en az aşındığı belirlenmiştir. Böylece malzeme seçimi kadar, uygulanan ısıl işleminde önemli olduğu ortaya konmuştur.

İlgili Kaynaklar




single.php