15
2.7.3. Etyopatogenez
MF’in etyolojisi büyük oranda bilinmemektedir ve genetik, çevresel, immünolojik faktörler sorumlu tutulmaktadır.
2.7.4. Klinik Özellikler ve Evrelendirme
MF’in yama, plak ve tümör evrelerinin bulunduğu klasik tiplerinin yanı sıra, eritrodermik, hipopigmente ve poikilodermik tipleri mevcuttur. Tümöral ve eritrodermik MF’de iç organ tutulumu riski artmaktadır.
2.7.5. Prognoz
MF’in prognozu hastalığın başlangıç yaşı, deri tutulumunun evresi, lezyonların tipi ve yaygınlığı, deri dışı tutulumun varlığı ile ilişkilidir. Yaygın olmayan yama ve plak evre MF hastalarında beklenen yaşam süresinin değişmediği öne sürülmektdir. İleri evre MF, yüksek LDH düzeyi, 60 yaş üstü hastalar ise daha kötü prognozludur. Diffüz büyük hücreli lenfomaya transformasyon gösteren, lenf nodu ve iç organ tutulumu olan hastalarda daha agresif seyir gösterir (41).
2.7.6. Tedavi
MF tedavisi hastalığın evresine, hastanın yaşına ve genel durumuna göre planlanmaktadır. Tedavi seçiminde yan etkiler ve hastanın yaşam kalitesi göz önünde bulundurulmalıdır. EORTC sınıflamasına göre erken dönem MF hastalarında deriye yönelik tedaviler uygulanmaktadır (42). Fototerapi, fotokemoterapi ile topikal kortikosteroid, nitrojen mustard, karmustin, beksaroten, imikimod tedavileri buna örnektir. İleri evre MFde ise deriye yönelik orta voltaj radyoterapi, tüm vücut elektron borbadımanı gibi tedavilerden yararlanılabilir. Ayrıca sistemik immünmodülatörlerden interferonlar, rekombinan interlökin12, denilökin diftitoks, retinoidlerden, asitretin, beksaroten, tek ilaçlı ve çok ilaçlı kemoterapiler diğer tedavi seçenekleridir (42, 43).



24. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Mikozis fungoidesli hastalarda adenozin deaminaz aktiviteleri - Sayfa 32
veya komple lenf nodu tutulumu olanlarda (evre IVA ve IVB) prognoz en kötü olup ortalama yaşam süresi 2-2.5 yıldan azdır (54). MF’de deri tutulumun tipi ve yaygınlığı, kan ve iç organ tutulumları ile birlikte prognozu etkileyen en önemli faktördür. T1 evresinde prognoz en iyi iken T4’te en kötüdür. Lenf nodu tutulumu kötü prognoz gösterirken iç organ ve kan tutulumu son derece kısa bir yaşam süre...
Kutanöz T hücreli lenfoma hastalarında periferal kan CD4+ T lenfositlerde CD26 ekspresyonunun akım sitometrik yöntemle araştırılması - Sayfa 27
2.2.7 PROGNOZ: MF kronik seyirli bir hastalıktır. Hastaların çoğu yavaş seyirli hastalığa sahiptir. Sağ kalım süreleri oldukça uzundur. Hastalık takibinde, prognoz belirlenmesinde, tedavi seçiminde en önemli kriter evredir. Yapılan araştırmalara göre hastaların %65-85‟ inin evre 1A ve 1B olduğu düşünülmektedir (127, 128). T1 hastaların prognozu çok iyidir, yaşam beklentisi kendi yaş grubundaki b...
Son on yılda kliniğimizde takip edilen Mycozis Fungoides vakalarının retrospektif değerlendirilmesi - Sayfa 33
2.11.Prognoz MF‟in prognozu hastalığın başlangıç yaşı, deri tutulumunun evresi özellikle lezyonların tipi ve yaygınlığı ile deri dışı tutulumun varlığıyla ilişkilidir (6). T1 evresinde prognoz en iyi iken T4‟te en kötüdür. Lenf nodu tutulumu kötü prognoz gösterirken iç organ ve kan tutulumu son derece kısa bir yaşam süresiyle birliktedir. Evre IA hastalarda aynı yaş, ırk ve cinsiyetteki kontrol g...

24. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

tümör
deri
lenf
evre
hastalar
tipi


24. SAYFA ICERIGI

15
2.7.3. Etyopatogenez
MF’in etyolojisi büyük oranda bilinmemektedir ve genetik, çevresel, immünolojik faktörler sorumlu tutulmaktadır.
2.7.4. Klinik Özellikler ve Evrelendirme
MF’in yama, plak ve tümör evrelerinin bulunduğu klasik tiplerinin yanı sıra, eritrodermik, hipopigmente ve poikilodermik tipleri mevcuttur. Tümöral ve eritrodermik MF’de iç organ tutulumu riski artmaktadır.
2.7.5. Prognoz
MF’in prognozu hastalığın başlangıç yaşı, deri tutulumunun evresi, lezyonların tipi ve yaygınlığı, deri dışı tutulumun varlığı ile ilişkilidir. Yaygın olmayan yama ve plak evre MF hastalarında beklenen yaşam süresinin değişmediği öne sürülmektdir. İleri evre MF, yüksek LDH düzeyi, 60 yaş üstü hastalar ise daha kötü prognozludur. Diffüz büyük hücreli lenfomaya transformasyon gösteren, lenf nodu ve iç organ tutulumu olan hastalarda daha agresif seyir gösterir (41).
2.7.6. Tedavi
MF tedavisi hastalığın evresine, hastanın yaşına ve genel durumuna göre planlanmaktadır. Tedavi seçiminde yan etkiler ve hastanın yaşam kalitesi göz önünde bulundurulmalıdır. EORTC sınıflamasına göre erken dönem MF hastalarında deriye yönelik tedaviler uygulanmaktadır (42). Fototerapi, fotokemoterapi ile topikal kortikosteroid, nitrojen mustard, karmustin, beksaroten, imikimod tedavileri buna örnektir. İleri evre MFde ise deriye yönelik orta voltaj radyoterapi, tüm vücut elektron borbadımanı gibi tedavilerden yararlanılabilir. Ayrıca sistemik immünmodülatörlerden interferonlar, rekombinan interlökin12, denilökin diftitoks, retinoidlerden, asitretin, beksaroten, tek ilaçlı ve çok ilaçlı kemoterapiler diğer tedavi seçenekleridir (42, 43).

İlgili Kaynaklar

single.php