2.2. SERVİKAL SPONDİLOZ
2.2.1. Tanım
SS, servikal osteoartrit ve servikal dejeneratif disk hastalığı olarak da bilinen servikal omurganın kronik enflamatuvar olmayan bir hastalığıdır (14,37) ve disk, vertebral korpus, unkovertebral ve faset eklemlerde meydana gelen dejeneratif değişiklikleri kapsar (2).
2.2.2. Epidemiyoloji
Servikal spondilotik değişiklikler, 40 yaş sonrası görülmeye başlar ve direkt grafilerde 50 yaş üzerindeki kişilerde %50, 65 yaş üzerindeki bireylerde ise %85 oranlarında görülebilmektedir (38,39). Servikal miyelopati ve radikülopati 40-50 yaş sonrası omuriliğin en sık görülen hastalığı olup, erkek kadın oranı 2.4/1dir (11,40).
2.2.3. Patogenez
SSnin etiyolojisi multifaktöriyeldir. SSnin, intervertebral diskte yaşa bağlı olarak meydana gelen değişikliklerin bir sonucu olduğu kabul edilmektedir (30,41). Dejenerasyon, genel nüfusta artan yaşla birlikte daha sık olarak görülmektedir. Oluşan dejeneratif değişiklikler; nükleus pulposusta su kaybı, anulus fibrozusta elastikiyet kaybı, disk protrüzyonu veya rüptür ile beraber veya bunlar olmadan görülen disk aralığında daralma olarak sayılabilir. Ayrıca anulus fibrozus lifleri ALL ve PLL aracılığı ile periostal traksiyona yol açarlar. Böylece Sharpey liflerinin insersiyosunda da kemik oluşumu gözlenir (1,42).
Semptomların başlama yaşı 40 ile 60 arasında değişir ve erkek-kadın oranı 3/2dir. Spinal kanal ve intervertebral foramendeki daralmaya yol açan faktörler; disk dejenerasyonu ve bulgingi (bombeleşme), osteofit oluşumu, ligaman hipertrofisi, konjenital veya edinilmiş subluksasyonlar, azalmış disk yüksekliği, unkovertebral eklem hipertrofisi, faset eklem osteoartriti olarak sayılabilir. Bulging ile birlikte olan disk dejenerasyonu ve osteofit oluşumu disk seviyesinde vertebra çevresinin artmasına yol açar. Bu spondilotik oluşumlar spinal kanalı daraltarak spinal korda bası uygular. Zamanla spondilotik değişiklikler vertebral ve intervertebral foramenleri daraltır. Nörolojik semptom ve bulguların ortaya çıkmasına öncülük eden önemli bir faktör konjenital dar spinal kanaldır (43,44). İki servikal vertebranın füzyon deformitesinin görüldüğü Klippel-Feil Sendromunda olduğu gibi servikal omurganın konjenital
12



20. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Servikal spondilotik miyelopatide prognoz ve prognozu etkileyen faktörler - Sayfa 45
TARTIŞMA SSM ekonomik ve sosyal kayıplara sebep olan dejeneratif bir hastalıktır. Özellikle, yaşlı nüfusun artış gösterdiği ülkelerde, bu durum önemli bir sağlık problemi olarak karşımıza çıkmaktadır. Servikal spondiloz, intervertebral diskte başlayıp çevredeki kemik ve yumuşak dokularda devam eden ilerleyici ve sinsi dejeneratif bir hastalıktır (1). İntervertebral diskte doğal yaşlanma sürecinin...
Servikal spondilozda eklem pozisyon hissi, kas kuvveti ve fonksiyonel düzey arasındaki ilişki - Sayfa 32
19 Panjabi ve White (85) servikal spondilotik myelopatide omurganın biyomekaniğini tanımlamışlardır. Spinal kanaldaki anormal stres ve gerilmeler statik ve dinamik faktörler tarafından oluşturulmaktadır. Statik faktörler daha önce bahsedildiği gibi küçük kanal, osteofitler, disk herniasyonu, ligamentum flavum hipertrofisi, apofizial eklem deformasyonu gibi durumları içermektedir. Dinamik faktörle...
Servikal spondilotik miyelopatide hemilaminektomi ve laminoplasti yöntemlerinin karşılaştırılması - Sayfa 55
5. TARTIŞMA Servikal spondilotik myelopati, servikal intervertebral disk dejenerasyonu ile birlikte yaygın spondilotik süreç sonucunda ortaya çıkan, myelopatik semptoların eşlik ettiği ilerleyici bir hastalıktır. Dejeneratif disk hastalığında tek ya da birden fazla seviyede disk basısına bağlı olarak spinal kanalda ve foramenlerde daralmalar meydana gelir (107,141). İntervertebral disk mesafesind...

20. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

faset
vertebra
olan
eklem
vertebral
disk


20. SAYFA ICERIGI

2.2. SERVİKAL SPONDİLOZ
2.2.1. Tanım
SS, servikal osteoartrit ve servikal dejeneratif disk hastalığı olarak da bilinen servikal omurganın kronik enflamatuvar olmayan bir hastalığıdır (14,37) ve disk, vertebral korpus, unkovertebral ve faset eklemlerde meydana gelen dejeneratif değişiklikleri kapsar (2).
2.2.2. Epidemiyoloji
Servikal spondilotik değişiklikler, 40 yaş sonrası görülmeye başlar ve direkt grafilerde 50 yaş üzerindeki kişilerde %50, 65 yaş üzerindeki bireylerde ise %85 oranlarında görülebilmektedir (38,39). Servikal miyelopati ve radikülopati 40-50 yaş sonrası omuriliğin en sık görülen hastalığı olup, erkek kadın oranı 2.4/1dir (11,40).
2.2.3. Patogenez
SSnin etiyolojisi multifaktöriyeldir. SSnin, intervertebral diskte yaşa bağlı olarak meydana gelen değişikliklerin bir sonucu olduğu kabul edilmektedir (30,41). Dejenerasyon, genel nüfusta artan yaşla birlikte daha sık olarak görülmektedir. Oluşan dejeneratif değişiklikler; nükleus pulposusta su kaybı, anulus fibrozusta elastikiyet kaybı, disk protrüzyonu veya rüptür ile beraber veya bunlar olmadan görülen disk aralığında daralma olarak sayılabilir. Ayrıca anulus fibrozus lifleri ALL ve PLL aracılığı ile periostal traksiyona yol açarlar. Böylece Sharpey liflerinin insersiyosunda da kemik oluşumu gözlenir (1,42).
Semptomların başlama yaşı 40 ile 60 arasında değişir ve erkek-kadın oranı 3/2dir. Spinal kanal ve intervertebral foramendeki daralmaya yol açan faktörler; disk dejenerasyonu ve bulgingi (bombeleşme), osteofit oluşumu, ligaman hipertrofisi, konjenital veya edinilmiş subluksasyonlar, azalmış disk yüksekliği, unkovertebral eklem hipertrofisi, faset eklem osteoartriti olarak sayılabilir. Bulging ile birlikte olan disk dejenerasyonu ve osteofit oluşumu disk seviyesinde vertebra çevresinin artmasına yol açar. Bu spondilotik oluşumlar spinal kanalı daraltarak spinal korda bası uygular. Zamanla spondilotik değişiklikler vertebral ve intervertebral foramenleri daraltır. Nörolojik semptom ve bulguların ortaya çıkmasına öncülük eden önemli bir faktör konjenital dar spinal kanaldır (43,44). İki servikal vertebranın füzyon deformitesinin görüldüğü Klippel-Feil Sendromunda olduğu gibi servikal omurganın konjenital
12

İlgili Kaynaklar







single.php