11
(Hernandez-Perez ve Rabanal 2002, Hernandez-Perez ve ark. 2004) gibi birçok özelliği bulunmuştur. Bununla birlikte makrofajlarda NOS2 ifadesini inhibe ettiğini gösteren çalışmalar da vardır (De Las Heras ve ark. 1999). Kimyasal ve farmakolojik çalışmaların yanında Sideritis türleri ile ilgili gerek ülkemizde gerekse dünyada morfolojik ve anatomik (Rejdali 1990, Rejdali 1991, Rejdali 1992, Karousou ve ark. 1992, Obon de Castro ve Rivera Nunez 1994,), floristik (Otan ve ark. 1994, Duman ve ark. 1995, Baser ve ark. 1995,Duman ve ark. 1998, Aytaç ve Aksoy 2000), palinolojik (Abuasab ve Cantino 1994, La-Serna Ramos ve ark. 1994), karyolojik (Fernandez-Peralta ve ark. 1986, Apostolos 1997 ), revizyon (Papanikolaou ve Kokkini 1982), kültür çalışmaları (Goliaris ve Roupakias 1997) gibi çok sayıda çalışma da yapılmıştır.
Sideritis L. türleriyle ilgili moleküler filogenetik alanında yapılan çalışmalara bakıldığında ise pek fazla çalışmanın bulunmadığı görülmektedir (Fernandez-Peralta ve ark. 1986, Las Heras Vazquez ve ark. 1999, Barber ve ark. 2000, Barber ve ark. 2002,).
Gergis ve ark. (1990), Yunan Sideritis türlerinin uçucu yağlarının antimikrobiyal özelliklerini araştırdıkları çalışmada; S. sipylea, S. euboea, S. clandestina ssp. cyllenea ve S. clandestina ssp. clandestinadan izole edilen uçucu yağların antimikrobiyal etkiye sahip olduğunu ortaya koymuşlardır. Gram negatif bakterilerin (Escherichia coli ve Pseudomonas aeruginosa) gram pozitif bakterilerden (Staphylococcus aureus, Bacillus cereus, B. subtilis ve Micrococcus luteus) ve Candida albicanstan daha dirençli olduğunu ve S. aureus, B. cereus ve B. subtilisin S. sipyleanın uçucu yağına yüksek dilisyonda (1:2000) çok duyarlı olduğunu tespit etmişlerdir.
Darias ve ark. (1990), Kanarya adalarından toplanan bazı Lamiaceae türlerinin sitotoksik ve antibakteriyel aktivitelerini araştırdıkları çalışmada; Salvia broussonettii, Sideritis canariensis, S. candicans, S. dasygnaphala, S. dentrochahorra ve S. gomeraeden 13 bileşen (11 diterpen, 1 lignan ve 1 kumarin) çalışmış, birçok diterpenin Bacillus subtilis, Micrococcus luteus ve Staphylococcus aureusa karşı sitotoksik etki gösterdiğini, en iyi aktiviteyi ise galdosolun gösterdiğini tespit etmişlerdir.



22. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

sideritis
türleri
karşı
aeruginosa
etki
coli


22. SAYFA ICERIGI

11
(Hernandez-Perez ve Rabanal 2002, Hernandez-Perez ve ark. 2004) gibi birçok özelliği bulunmuştur. Bununla birlikte makrofajlarda NOS2 ifadesini inhibe ettiğini gösteren çalışmalar da vardır (De Las Heras ve ark. 1999). Kimyasal ve farmakolojik çalışmaların yanında Sideritis türleri ile ilgili gerek ülkemizde gerekse dünyada morfolojik ve anatomik (Rejdali 1990, Rejdali 1991, Rejdali 1992, Karousou ve ark. 1992, Obon de Castro ve Rivera Nunez 1994,), floristik (Otan ve ark. 1994, Duman ve ark. 1995, Baser ve ark. 1995,Duman ve ark. 1998, Aytaç ve Aksoy 2000), palinolojik (Abuasab ve Cantino 1994, La-Serna Ramos ve ark. 1994), karyolojik (Fernandez-Peralta ve ark. 1986, Apostolos 1997 ), revizyon (Papanikolaou ve Kokkini 1982), kültür çalışmaları (Goliaris ve Roupakias 1997) gibi çok sayıda çalışma da yapılmıştır.
Sideritis L. türleriyle ilgili moleküler filogenetik alanında yapılan çalışmalara bakıldığında ise pek fazla çalışmanın bulunmadığı görülmektedir (Fernandez-Peralta ve ark. 1986, Las Heras Vazquez ve ark. 1999, Barber ve ark. 2000, Barber ve ark. 2002,).
Gergis ve ark. (1990), Yunan Sideritis türlerinin uçucu yağlarının antimikrobiyal özelliklerini araştırdıkları çalışmada; S. sipylea, S. euboea, S. clandestina ssp. cyllenea ve S. clandestina ssp. clandestinadan izole edilen uçucu yağların antimikrobiyal etkiye sahip olduğunu ortaya koymuşlardır. Gram negatif bakterilerin (Escherichia coli ve Pseudomonas aeruginosa) gram pozitif bakterilerden (Staphylococcus aureus, Bacillus cereus, B. subtilis ve Micrococcus luteus) ve Candida albicanstan daha dirençli olduğunu ve S. aureus, B. cereus ve B. subtilisin S. sipyleanın uçucu yağına yüksek dilisyonda (1:2000) çok duyarlı olduğunu tespit etmişlerdir.
Darias ve ark. (1990), Kanarya adalarından toplanan bazı Lamiaceae türlerinin sitotoksik ve antibakteriyel aktivitelerini araştırdıkları çalışmada; Salvia broussonettii, Sideritis canariensis, S. candicans, S. dasygnaphala, S. dentrochahorra ve S. gomeraeden 13 bileşen (11 diterpen, 1 lignan ve 1 kumarin) çalışmış, birçok diterpenin Bacillus subtilis, Micrococcus luteus ve Staphylococcus aureusa karşı sitotoksik etki gösterdiğini, en iyi aktiviteyi ise galdosolun gösterdiğini tespit etmişlerdir.







single.php