13
cedretorum, S. germanicopolitana ssp. germanicopolitana, S. hololeuca, S. lanata, S. libanotica ssp. violascens, S. lycia, S.niveotomentosa, S. perfoliata, S. phrygia, S. pisidica ) tohum yağları hekzan kullanılarak Soxhlet cihazı tarafından elde edilmiştir. Yağ verimi %5.636.3 arasında bulunmuştur. Yağların içindeki yağlı asitler, metil ester ve onların bileşiklerine GC/MS (Gas Chromatography-Mass Spectrometry) tarafından dönüştürülmüştür. Bütün türlerden elde edilen yağların temel yağ asitleri linoleic (%45.464.0), oleic (%12.3- 26.5), 6-octadecynoic (%4.526.8), palmitic (%0.39.4) ve linolenic (%0.82.0) asitler olarak belirlenmiştir (Ertan ve ark. 2001).
Kılıç ve ark. (2003), Türkiyede bulunan bazı Sideritis türlerinin (S. athoa, S. trojana, S. dichotoma, S. sipylea, S. argyrea) fitokimyasal analizini yapmıştır. Linearol, foliol, epicandiol, siderol ve ent-7, 18-dihydroxy15, 16-epoxykaurane antibakteriyal aktivite testleri için kullanılmıştır. Antibakteriyel aktivite testleri Bacillus subtilis, Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermitis, Proteus mirabilis, Escherichia coli, Enterococcus faecalis ve Candida albicansa karşı disk difüzyon metodu kullanılarak yapılmıştır. Sonuç olarak 7- epicandicandiolden E.coliye karşı en yüksek etkileşim gözlenmiş, dahası aynı bileşik S.aureus ve E. faecalise karşı da aktif olarak belirlenmiş, ent-7, 18-dihydroxy-15, 16-epoxykaurane B. subtilise karşı kısmen de olsa aktif bulunmuştur.
Kırımer ve ark. (2003), Türkiyede endemik olarak bulunan beş Sideritis türünün (S. argyrea, S. armeniaca, S. hololeuca, S. stricta ve S. taurica) uçucu yağlarını çalışmıştır. Bu bitkilerin çiçek kısımlarının uçucu yağları GC/MS (Gas ChromatographyMass Spectrometry) ile analiz edilmiştir. S. argyrea, S. armeniaca S. hololeuca ve S. strictanın yağlarında ana bileşenler beta-pinene (sırasıyla %20, %39, %35, %30) ve alpha-pinene (sırasıyla %14, %17, %16, %13) olarak belirlenmiştir. Ayrıca S. tauricanın yağında ana bileşenler alpha-bisabolol (%10) ve alpha-pinene (%9) olarak belirlenmiştir.
Basile ve ark. (2005), Sideritis italica türünden elde edilen uçucu yağlarla antioksidan ve antibakteriyel aktivite çalışmışlardır. Elde edilen uçucu yağların 9 ATCC ve klinik kaynaklardan elde edilen Gram pozitif ve Gram negatif bakteri suşlarına karşı antibakteriyel etkili olduğu belirtilmiştir. Yağların antibakteriyel aktiviteleri MICS (minumum inhibitör konsantrasyon) ve MBCS (minumum bakteriyel konsantrasyon)de



24. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Türkiye'de yayılış gösteren Sideritis L. (Lamiaceae) cinsinin Empedoclia seksiyonuna ait taksonların ITS çekirdek ribozomal DNA dizilerine dayalı filogenetik analizi - Sayfa 22
olan etki bakterilere (E. coli, P. aeruginosa, S. aureus ve S. faecalis) karşı olan etkiden daha fazla bulunmuştur. S. argyrea ve S. lycia‟nın uçucu yağları test edilen mikroorganizmalara karşı benzer etki göstermiş, en küçük etkiyi ise S. congesta‟nın uçucu yağları göstermiştir [44]. Türkiye‟nin değişik yörelerinden toplanan 15 Sideritis türünün (S. athoa, S. brevidens, S. caesarea, S. condensat...
Türkiye'de yayılış gösteren Sideritis L. (Lamiaceae) cinsinin Empedoclia seksiyonuna ait taksonların ITS çekirdek ribozomal DNA dizilerine dayalı filogenetik analizi - Sayfa 20
vulcanica ise, morfolojik ve anatomik özellikleri yanında, korolojik özellikleri açısından da değerlendirilmiştir [34]. Gergis ve ark. (1991), Sideritis sipylea Boiss. uçucu yağının kimyasal kompozisyonu ve antimikrobiyal aktivitesi arasındaki ilişkiyi incelemiştir. Bitkinin uçucu yağı TLC (Thin Layer Chromotography) ile hazırlanarak beş fraksiyona ayrılmış ve her fraksiyonun antimikrobiyal aktiv...
Adaçayı (Salvia spp.) bitkisinde antioksidan maddelerin araştırılması - Sayfa 21
12 aseton ekstrelerinden 7 bilinen diterpen bileşiği elde edilmiştir. Bu bileşiklerin yapılarının kauren, kauran ve beyeren iskeletine sahip oldukları tespit edilmiştir. Üçüncü bitki olan Sideritis trojana bitkisinin hekzan ve metanol ekstrelerinden bir pimaran diterpen ve bir kauran diterpen olmak üzere iki yeni bileşik yanında 5 bilinen diterpen bileşiği daha izole edilmiştir. İki yeni bileşi...

24. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

sideritis
siderol
bileşik
entα
edilen
belirlenmiştir


24. SAYFA ICERIGI

13
cedretorum, S. germanicopolitana ssp. germanicopolitana, S. hololeuca, S. lanata, S. libanotica ssp. violascens, S. lycia, S.niveotomentosa, S. perfoliata, S. phrygia, S. pisidica ) tohum yağları hekzan kullanılarak Soxhlet cihazı tarafından elde edilmiştir. Yağ verimi %5.636.3 arasında bulunmuştur. Yağların içindeki yağlı asitler, metil ester ve onların bileşiklerine GC/MS (Gas Chromatography-Mass Spectrometry) tarafından dönüştürülmüştür. Bütün türlerden elde edilen yağların temel yağ asitleri linoleic (%45.464.0), oleic (%12.3- 26.5), 6-octadecynoic (%4.526.8), palmitic (%0.39.4) ve linolenic (%0.82.0) asitler olarak belirlenmiştir (Ertan ve ark. 2001).
Kılıç ve ark. (2003), Türkiyede bulunan bazı Sideritis türlerinin (S. athoa, S. trojana, S. dichotoma, S. sipylea, S. argyrea) fitokimyasal analizini yapmıştır. Linearol, foliol, epicandiol, siderol ve ent-7, 18-dihydroxy15, 16-epoxykaurane antibakteriyal aktivite testleri için kullanılmıştır. Antibakteriyel aktivite testleri Bacillus subtilis, Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermitis, Proteus mirabilis, Escherichia coli, Enterococcus faecalis ve Candida albicansa karşı disk difüzyon metodu kullanılarak yapılmıştır. Sonuç olarak 7- epicandicandiolden E.coliye karşı en yüksek etkileşim gözlenmiş, dahası aynı bileşik S.aureus ve E. faecalise karşı da aktif olarak belirlenmiş, ent-7, 18-dihydroxy-15, 16-epoxykaurane B. subtilise karşı kısmen de olsa aktif bulunmuştur.
Kırımer ve ark. (2003), Türkiyede endemik olarak bulunan beş Sideritis türünün (S. argyrea, S. armeniaca, S. hololeuca, S. stricta ve S. taurica) uçucu yağlarını çalışmıştır. Bu bitkilerin çiçek kısımlarının uçucu yağları GC/MS (Gas ChromatographyMass Spectrometry) ile analiz edilmiştir. S. argyrea, S. armeniaca S. hololeuca ve S. strictanın yağlarında ana bileşenler beta-pinene (sırasıyla %20, %39, %35, %30) ve alpha-pinene (sırasıyla %14, %17, %16, %13) olarak belirlenmiştir. Ayrıca S. tauricanın yağında ana bileşenler alpha-bisabolol (%10) ve alpha-pinene (%9) olarak belirlenmiştir.
Basile ve ark. (2005), Sideritis italica türünden elde edilen uçucu yağlarla antioksidan ve antibakteriyel aktivite çalışmışlardır. Elde edilen uçucu yağların 9 ATCC ve klinik kaynaklardan elde edilen Gram pozitif ve Gram negatif bakteri suşlarına karşı antibakteriyel etkili olduğu belirtilmiştir. Yağların antibakteriyel aktiviteleri MICS (minumum inhibitör konsantrasyon) ve MBCS (minumum bakteriyel konsantrasyon)de







single.php