4. ARAŞTIRMA SONUÇLARI ve TARTIŞMA

32

Türkiyede endemik olarak bulunan Sideritis hololeuca Boiss.&Heldr. apud Bentham ve Sideritis libanotica Labill. subsp. violascens bitki türlerinin toprak üstü kısımlarından elde edilen kloroform, aseton ve etanol ekstraktları 8 adet Grampozitif (Bacillus cereus ATCC 14579, Bacillus subtilis B RSHMB, Listeria monocytogenes tip 2 NCTC 5348, Micrococcus luteus LA 2971, Staphylococcus aureus ATCC 29740, Streptococcus mutans NCTC 10449, Streptococcus pneumoniae ATCC 6305 ve Streptococcus pyogenes ATCC 19615) ve 6 adet Gramnegatif (Escherichia coli ATCC 35218, Klebsiella pneumoniae ATCC 10031, Proteus mirabilis ATCC 15146, Proteus vulgaris ATCC 7829, Pseudomonas aeruginosa ATCC 15442 ve Salmonella enteritidis RSHMB) olmak üzere toplam 14 adet standart bakteri suşuna karşı disk difüzyon yöntemiyle elde edilen antibakteriyal aktivite sonuçları Tablo 4.1de verilmiştir.
Disk difüzyon yöntemi ile Türkiyede endemik olarak bulunan iki Sideritis L. türünün kloroform, aseton ve etanol ekstraktlarının antibakteriyel aktivitelerinin belirlenmesine yönelik olarak yapılan deney sonuçlarına göre, bazı ekstrelerin muhtelif bakteri türlerine karşı önemsiz antibakteriyel aktiviteye sahip oldukları belirlendi. Ekstrelerin hiçbirinin Bacillus cereus, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa ve Salmonella enteritidis e karşı inhibitör etkisinin bulunmadığı tespit edildi. Her iki Sideritis L. türüne ait en az bir ekstrenin ise, araştırmada kullanılan diğer bakteri suşlarına karşı önemsiz denilebilecek kadar zayıf (78 mm inhibisyon zonu) antibakteriyel aktiviteye sahip olduğu belirlendi (Tablo 4.1, Ek-Şekil 4.1- 4.11). Veriler tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ile araştırıldı. Önem seviyeleri ise, Turkey HSD testi ile belirlendi. Ekstreleri çözme işleminde kullanılan PBS:DMSO (1:1)in ise kullanılan bakteri suşlarına karşı hiçbir inhibitör etkisinin olmadığı saptandı. Her bir deney 3 kez tekrarlanıp, bağımsız deney sonuçlarının ortalama zon çapları kaydedildi (Tablo 4.1).



43. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

bacillus
staphylococcus
aureus
salmonella
aeruginosa
pseudomonas


43. SAYFA ICERIGI

4. ARAŞTIRMA SONUÇLARI ve TARTIŞMA

32

Türkiyede endemik olarak bulunan Sideritis hololeuca Boiss.&Heldr. apud Bentham ve Sideritis libanotica Labill. subsp. violascens bitki türlerinin toprak üstü kısımlarından elde edilen kloroform, aseton ve etanol ekstraktları 8 adet Grampozitif (Bacillus cereus ATCC 14579, Bacillus subtilis B RSHMB, Listeria monocytogenes tip 2 NCTC 5348, Micrococcus luteus LA 2971, Staphylococcus aureus ATCC 29740, Streptococcus mutans NCTC 10449, Streptococcus pneumoniae ATCC 6305 ve Streptococcus pyogenes ATCC 19615) ve 6 adet Gramnegatif (Escherichia coli ATCC 35218, Klebsiella pneumoniae ATCC 10031, Proteus mirabilis ATCC 15146, Proteus vulgaris ATCC 7829, Pseudomonas aeruginosa ATCC 15442 ve Salmonella enteritidis RSHMB) olmak üzere toplam 14 adet standart bakteri suşuna karşı disk difüzyon yöntemiyle elde edilen antibakteriyal aktivite sonuçları Tablo 4.1de verilmiştir.
Disk difüzyon yöntemi ile Türkiyede endemik olarak bulunan iki Sideritis L. türünün kloroform, aseton ve etanol ekstraktlarının antibakteriyel aktivitelerinin belirlenmesine yönelik olarak yapılan deney sonuçlarına göre, bazı ekstrelerin muhtelif bakteri türlerine karşı önemsiz antibakteriyel aktiviteye sahip oldukları belirlendi. Ekstrelerin hiçbirinin Bacillus cereus, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa ve Salmonella enteritidis e karşı inhibitör etkisinin bulunmadığı tespit edildi. Her iki Sideritis L. türüne ait en az bir ekstrenin ise, araştırmada kullanılan diğer bakteri suşlarına karşı önemsiz denilebilecek kadar zayıf (78 mm inhibisyon zonu) antibakteriyel aktiviteye sahip olduğu belirlendi (Tablo 4.1, Ek-Şekil 4.1- 4.11). Veriler tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ile araştırıldı. Önem seviyeleri ise, Turkey HSD testi ile belirlendi. Ekstreleri çözme işleminde kullanılan PBS:DMSO (1:1)in ise kullanılan bakteri suşlarına karşı hiçbir inhibitör etkisinin olmadığı saptandı. Her bir deney 3 kez tekrarlanıp, bağımsız deney sonuçlarının ortalama zon çapları kaydedildi (Tablo 4.1).







single.php