Tek ve çift yumurta ikizlerin bazı antropometrik ve fizyolojik özelliklerin karşılaştırılması














































Şişmanlıkta ek genetik etkiler için çokça kullanılan iki tür ölçüm üzerinde durulmuştur; 1-)kg cinsinden vücut ağırlığının boya bölünmesiyle elde edilen vücut ağırlığı indeksi (BMI). 2-) sualtı ağırlığından elde edilen yağ yüzdesi ya da yağ kütlesi
BMI klinik çerçevede, genellikle hastaların vücut ağırlığının normalliğini değerlendirmek için kullanılır. BMI ve toplam vücut yağı ya da vücut yağı yüzdesi arasındaki korelasyon geniş ve heterojen örneklerde (Yaklaşık 0.6’dan 0.8’e) geçerlidir. Ancak bir kişide BMI 30 kg.m-2’nin altında olduğunda, oldukça az etkilidir. Dolayısıyla BMI, ağırlığın bir göstergesidir.
BMI üzerinde_ herhangi bir genetik etkinin ölçümü, yağ kütlesi, kas kütlesi, iskelet kütlesi genotipinin ve diğer bileşenlerin bilinmeyen oranlarda etkilenmesiyle sınırlıdır (21-22). Bu bileşenlerin değerlendirilememesine rağmen çalışmamızda BMl’de ikizler arasında anlamlı farklılıklar bulunamamıştır(P>0.05). Buna rağmen BMl’nın yardımcı genetik etkisi, klinik kullanımları nedeniyle dikkate alınmaya değerdir. Fakat şişmanlığın en uygun belirleyicisi vücut hacmi dikkate alınarak ölçülmüş vücut yağı ya da yağ kütlesi yüzdesidir(21-22).
Üzerinde araştırma yapılan insanların şişman olanlarının ebeveynleri genellikle şişman .i olm~ktadır. Yakın zamanda yapılan bir araştırmaya göre çocukluk dönemindeki kilo ile yetişkin dönemdeki kilo arasında bir korelasyon vardır(23). Son yıllarda BMI üzerinde yapılan araştırmalar vardır. Bu raporların sonuçlarına göre BMI fazla kilo ve şişmanlık konusu kalıtsal etkenlere bağlıdır.
30



32. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Obez çocuklarda aerobik egzersizin sağlık ilişkili fiziksel uygunluk unsurlarına ve kan lipidlerine etkisi - Sayfa 33
16 Genellikle vücut yağ oranının normal değerleri erkekler için total vücut ağırlığının %10-15, kadınlar için %15-20 dir. Erkeklerde %20 den yukarısı, kadınlarda %30 dan yukarısı şişman olarak kabul edilir (Huntley, 1994). Şişman kişilerde genellikle hem hücre sayısı hem de hücre volümü fazladır. Örneğin ağırlığı normal bir kişi de yaklaşık 27 milyar yağ hücresi varken şişmanlarda bu sayı 75 mil...
Spor yapmayan normal kilolu ve şişman bayanlarda menstrual siklusun foliküler ve luteal fazlarında egzersize kardiyorespiratuvar yanıtlar - Sayfa 33
2. Bel Çevresi Ölçümü : Bel Çevresi Değerlendirmesi Bel Çevresi (cm) Kadın Erkek >80 >94 >88 >102 Değerlendirme Kilolu Şişman 3. Bel-Kalça Oranı : Bel-Kalça Oranı = Bel Çevresi (cm) / Kalça Çevresi (cm) Bel/kalça oranı erkeklerde 1.0, kadınlarda 0.8 üzerine çıkmamalıdır. Çıkarsa şişmanlığa bağlı kronik hastalıkların görülme riski artar. 4. Vücut Yağ Oranı (%) : Vücut Yağ...
Obezitede progresif rezistif ve aerobik egzersizlerinin etkinliği - Sayfa 20
olarak bilinmiyor. Ancak mortalite riski de %20 şişmanlıktan itibaran başlıyor. Bu nedenle şişmanlık sınırı olarak, ideal kiloyu %20 aşma kabul ediliyor(21). Boy ve kiloya dayandırılan ikinci yöntem "Vücut Kitle İndeksi"dir. Buna BMI (Body Mass İndex) veya Quetelet indeksi de denmektedir. Kişinin o anda ölçülen, yani aktüel ağırlığının, boyunun metre cinsinden rakamının karesine bölünmesi ile hes...

32. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

kilo
vücut
şişman
ağırlığı
indeksi
ağırlığın


32. SAYFA ICERIGI

Şişmanlıkta ek genetik etkiler için çokça kullanılan iki tür ölçüm üzerinde durulmuştur; 1-)kg cinsinden vücut ağırlığının boya bölünmesiyle elde edilen vücut ağırlığı indeksi (BMI). 2-) sualtı ağırlığından elde edilen yağ yüzdesi ya da yağ kütlesi
BMI klinik çerçevede, genellikle hastaların vücut ağırlığının normalliğini değerlendirmek için kullanılır. BMI ve toplam vücut yağı ya da vücut yağı yüzdesi arasındaki korelasyon geniş ve heterojen örneklerde (Yaklaşık 0.6’dan 0.8’e) geçerlidir. Ancak bir kişide BMI 30 kg.m-2’nin altında olduğunda, oldukça az etkilidir. Dolayısıyla BMI, ağırlığın bir göstergesidir.
BMI üzerinde_ herhangi bir genetik etkinin ölçümü, yağ kütlesi, kas kütlesi, iskelet kütlesi genotipinin ve diğer bileşenlerin bilinmeyen oranlarda etkilenmesiyle sınırlıdır (21-22). Bu bileşenlerin değerlendirilememesine rağmen çalışmamızda BMl’de ikizler arasında anlamlı farklılıklar bulunamamıştır(P>0.05). Buna rağmen BMl’nın yardımcı genetik etkisi, klinik kullanımları nedeniyle dikkate alınmaya değerdir. Fakat şişmanlığın en uygun belirleyicisi vücut hacmi dikkate alınarak ölçülmüş vücut yağı ya da yağ kütlesi yüzdesidir(21-22).
Üzerinde araştırma yapılan insanların şişman olanlarının ebeveynleri genellikle şişman .i olm~ktadır. Yakın zamanda yapılan bir araştırmaya göre çocukluk dönemindeki kilo ile yetişkin dönemdeki kilo arasında bir korelasyon vardır(23). Son yıllarda BMI üzerinde yapılan araştırmalar vardır. Bu raporların sonuçlarına göre BMI fazla kilo ve şişmanlık konusu kalıtsal etkenlere bağlıdır.
30







single.php