Türkiye’de yetişen Origanum L. (Labiatae) cinsi üzerinde epidermal incelemeler













































































































3
2. GENEL BİLGİLER
Türkiyede 11.484 vaskular bitki türü yetişmekte olup bunların % 34.4 ü endemiktir (1, 3, 14). Çok zengin bir bitki örtüsüne sahip olan Türkiyede birçok doğal bitki türü tıbbi kullanım amaçlı olarak toplanmakta, bir kısmı halk ilacı ve baharat olarak yerel halk tarafından tüketilmekte, bir kısmı da ilaç hammaddesi olarak ilaç sanayinde ya da baharat olarak gıda endüstrisinde kullanılmaktadır. İlaç etken maddesi olarak kullanılan bitki ve bitki kısımlarının ticareti Anadoluda Hititler döneminden beri yapılmaktadır (15). Ayrıca doğadan toplanan pek çok bitki türü, hoş kokuları ve sıcak olarak içilmeleri nedeniyle bitkisel çay olarak Anadoluda eskiden beri kullanılmakta olup bunlar en çok Labiatae, Umbelliferae, Compositae, Rosaceae, Tiliaceae, Morinaceae ve Verbenaceae familyalarına aittir (15).
Anadoluda çay olarak kullanılan Labiatae cinsleri: Acinos, Calamintha, Coridothymus, Dorystoechas, Melissa, Mentha, Micromeria, Nepeta, Ocimum, Origanum, Rosmarinus, Salvia, Satureja, Sideritis, Stachys, Teucrium, Thymus ve Ziziphoradır (15). Bu cinslerden çay ve baharat olarak yaygın kullanıma sahip ve ihraç edilen bitkilerimizden olan Origanum cinsi çalışmanın konusunu oluşturmaktadır.
Origanumun Yunanca origanon sözcüğünün Latinceleştirilmiş hali olduğu, oros = dağ ve ganos = süs sözcüklerinden kökenlendiği ileri sürülmektedir. Bu durumda origanum = dağların süsü anlamına gelir (6, 16-19). Göz tedavisinde kullanılmış olması nedeniyle origanum sözcüğünün horan = görmek ve ganoo = parlak sözcüklerinden kökenlendiğini ileri sürenler de vardır (17).
Origanum cinsinin revizyonu Ietswaart tarafından yapılmış olup kendisinden önce cinsi geniş anlamda inceleyen yazarlar arasında Lamarck, Briquet, El-Gazzar ve Watsonu saymaktadır (6). Daha sonra Kintziosun edtörlüğünde son gelişmeler derlenmiştir (19).



16. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

tabs_sener_yagiz_191898 - Sayfa
...


16. SAYFA ICERIGI

3
2. GENEL BİLGİLER
Türkiyede 11.484 vaskular bitki türü yetişmekte olup bunların % 34.4 ü endemiktir (1, 3, 14). Çok zengin bir bitki örtüsüne sahip olan Türkiyede birçok doğal bitki türü tıbbi kullanım amaçlı olarak toplanmakta, bir kısmı halk ilacı ve baharat olarak yerel halk tarafından tüketilmekte, bir kısmı da ilaç hammaddesi olarak ilaç sanayinde ya da baharat olarak gıda endüstrisinde kullanılmaktadır. İlaç etken maddesi olarak kullanılan bitki ve bitki kısımlarının ticareti Anadoluda Hititler döneminden beri yapılmaktadır (15). Ayrıca doğadan toplanan pek çok bitki türü, hoş kokuları ve sıcak olarak içilmeleri nedeniyle bitkisel çay olarak Anadoluda eskiden beri kullanılmakta olup bunlar en çok Labiatae, Umbelliferae, Compositae, Rosaceae, Tiliaceae, Morinaceae ve Verbenaceae familyalarına aittir (15).
Anadoluda çay olarak kullanılan Labiatae cinsleri: Acinos, Calamintha, Coridothymus, Dorystoechas, Melissa, Mentha, Micromeria, Nepeta, Ocimum, Origanum, Rosmarinus, Salvia, Satureja, Sideritis, Stachys, Teucrium, Thymus ve Ziziphoradır (15). Bu cinslerden çay ve baharat olarak yaygın kullanıma sahip ve ihraç edilen bitkilerimizden olan Origanum cinsi çalışmanın konusunu oluşturmaktadır.
Origanumun Yunanca origanon sözcüğünün Latinceleştirilmiş hali olduğu, oros = dağ ve ganos = süs sözcüklerinden kökenlendiği ileri sürülmektedir. Bu durumda origanum = dağların süsü anlamına gelir (6, 16-19). Göz tedavisinde kullanılmış olması nedeniyle origanum sözcüğünün horan = görmek ve ganoo = parlak sözcüklerinden kökenlendiğini ileri sürenler de vardır (17).
Origanum cinsinin revizyonu Ietswaart tarafından yapılmış olup kendisinden önce cinsi geniş anlamda inceleyen yazarlar arasında Lamarck, Briquet, El-Gazzar ve Watsonu saymaktadır (6). Daha sonra Kintziosun edtörlüğünde son gelişmeler derlenmiştir (19).

İlgili Kaynaklar







single.php