Türkiye’de yetişen Origanum L. (Labiatae) cinsi üzerinde epidermal incelemeler













































































































9
genellikle 1200 – 1500 m de yetişir. Nadiren deniz seviyesinde ve 4000 m ye kadar olan yüksekliklerde de yetişebilmektedir. Bu kadar geniş bir yayılma alanına sahip olmasının doğal veya insan eliyle olup olmadığı kesin olarak bilinmemekle birlikte Amerika kıtasındaki yayılışının insanlar tarafından sağlandığı kuşkusuzdur (6).
Origanum türleri 10 seksiyonda toplanmıştır. Bu seksiyonlar; Amaracus (Gleditsch) Benth., Anatolicon Benth., Brevifilamentum Ietsw., Longitubus Ietsw., Chilocalyx (Briq.) Ietsw., Majorana (Mill.) Benth., Campanulaticalyx Ietsw., Elongatispica Ietsw., Origanum ve Prolaticorolla Ietsw.dır. Bu 10 seksiyon içinde de 44 tür ve doğal hibrit orijinli 12 takson ayırt edilmiştir (12). Bu türler ve hibritler Tablo 2.2 ve Tablo 2.3.de verilmiştir.
Tablo 2.2: Dünyadaki doğal Origanum taksonları ve yayılış alanları.
Seksiyon Amaracus (Gleditsch) Benth. O. boissieri Ietsw. (Türkiye) O. calcaratum Juss. (Yunanistan) O. symes Carlström (Yunanistan) O. cordifolium (Montbret et Aucher ex Benth.) Vogel (Kıbrıs, Suriye) O. dictamnus L. (Yunanistan, Türkiye?) O. saccatum P.H. Davis (Türkiye) O. solymicum P.H. Davis (Türkiye) Seksiyon Anatolicon Benth. O. akhdarense Ietsw. et Boulos (Libya) O. cyrenaicum Bg. et Vacc. (Libya) O. hypericifolium O. Schwarz et P.H. Davis (Türkiye) O. libanoticum Boiss. (Lübnan) O. scabrum Boiss. et Heldr. (Yunanistan) O. sipyleum L. (Türkiye, Yunanistan) O. pampaninii (Brullo et Furnari) Ietsw. (Libya) O. vetteri Briq. et Barbey (Yunanistan)



22. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

tabs_sener_yagiz_191898 - Sayfa
...


22. SAYFA ICERIGI

9
genellikle 1200 – 1500 m de yetişir. Nadiren deniz seviyesinde ve 4000 m ye kadar olan yüksekliklerde de yetişebilmektedir. Bu kadar geniş bir yayılma alanına sahip olmasının doğal veya insan eliyle olup olmadığı kesin olarak bilinmemekle birlikte Amerika kıtasındaki yayılışının insanlar tarafından sağlandığı kuşkusuzdur (6).
Origanum türleri 10 seksiyonda toplanmıştır. Bu seksiyonlar; Amaracus (Gleditsch) Benth., Anatolicon Benth., Brevifilamentum Ietsw., Longitubus Ietsw., Chilocalyx (Briq.) Ietsw., Majorana (Mill.) Benth., Campanulaticalyx Ietsw., Elongatispica Ietsw., Origanum ve Prolaticorolla Ietsw.dır. Bu 10 seksiyon içinde de 44 tür ve doğal hibrit orijinli 12 takson ayırt edilmiştir (12). Bu türler ve hibritler Tablo 2.2 ve Tablo 2.3.de verilmiştir.
Tablo 2.2: Dünyadaki doğal Origanum taksonları ve yayılış alanları.
Seksiyon Amaracus (Gleditsch) Benth. O. boissieri Ietsw. (Türkiye) O. calcaratum Juss. (Yunanistan) O. symes Carlström (Yunanistan) O. cordifolium (Montbret et Aucher ex Benth.) Vogel (Kıbrıs, Suriye) O. dictamnus L. (Yunanistan, Türkiye?) O. saccatum P.H. Davis (Türkiye) O. solymicum P.H. Davis (Türkiye) Seksiyon Anatolicon Benth. O. akhdarense Ietsw. et Boulos (Libya) O. cyrenaicum Bg. et Vacc. (Libya) O. hypericifolium O. Schwarz et P.H. Davis (Türkiye) O. libanoticum Boiss. (Lübnan) O. scabrum Boiss. et Heldr. (Yunanistan) O. sipyleum L. (Türkiye, Yunanistan) O. pampaninii (Brullo et Furnari) Ietsw. (Libya) O. vetteri Briq. et Barbey (Yunanistan)

İlgili Kaynaklar







single.php