Türkiye’de yetişen Origanum L. (Labiatae) cinsi üzerinde epidermal incelemeler













































































































12
Tablo 2.3: Dünyadaki doğal Origanum hibritleri ve yayılışı.
Origanum x adanense Baser et Duman (Türkiye) Origanum x adonidis Mouterde (Lübnan) Origanum x barbarae Bornmüller (Lübnan) Origanum x dolichosiphon P.H. Davis (Türkiye) Origanum x intercedens Rech. f. (Yunanistan, Türkiye) Origanum x intermedium P.H. Davis (Türkiye) Origanum x lirium Heldr. ex Halacsy (Yunanistan) Origanum x majoricum Cambess. (İspanya, Portekiz) Origanum x minoanum P.H. Davis (Yunanistan) Origanum x pabotii Mouterde (Suriye) Origanum x haradjanii Rech. f. (Türkiye) Origanum x nebdorense Tineo ex Lojac. (İtalya)
Origanum cinsine ait yapay ve doğal toplam 18 hibrit vardır. Değişik seksiyonlardan türler arasında hibritleşme mümkün olmakla birlikte cins dışında hibritleşmeye karşı geçerli engeller yoktur. Hibritleşme Origanum cinsindeki en yaygın olgudur. Birkaçının büyük rakamlar göstermesine karşın çoğu hibritleşme olayı küçük sayılarda gerçekleşir. Bu hibritler bazen ebeveynlerinden biri gibi yerleşirler. Genellikle brakte, kaliks ve korolla rengi, boyut ve biçimce ayırt edilirler. Bu özellikler bakımından çoğunlukla ebeveynleriyle ara bir durum gösterirler (6).
Origanum cinsinin genel morfolojik özellikleri Ietswaart (6) tarafından aşağıdaki şekilde belirlenmiştir;
Toprak altı kısımları: Origanum türleri çok yıllıktır ve toprak altı kısımları az veya çok odunludur.
Gövde: Toprağa yakın kısımları odunsudur. Hemen hemen tüm türlerin gövdeleri dik veya tırmanıcıdır. Sadece O. vulgare türünün gövdesi toprağa paralel olarak uzanır. Gövde uzunluğu genellikle 30-60 cm olmakla beraber bazı türlerde



25. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

tabs_sener_yagiz_191898 - Sayfa
...


25. SAYFA ICERIGI

12
Tablo 2.3: Dünyadaki doğal Origanum hibritleri ve yayılışı.
Origanum x adanense Baser et Duman (Türkiye) Origanum x adonidis Mouterde (Lübnan) Origanum x barbarae Bornmüller (Lübnan) Origanum x dolichosiphon P.H. Davis (Türkiye) Origanum x intercedens Rech. f. (Yunanistan, Türkiye) Origanum x intermedium P.H. Davis (Türkiye) Origanum x lirium Heldr. ex Halacsy (Yunanistan) Origanum x majoricum Cambess. (İspanya, Portekiz) Origanum x minoanum P.H. Davis (Yunanistan) Origanum x pabotii Mouterde (Suriye) Origanum x haradjanii Rech. f. (Türkiye) Origanum x nebdorense Tineo ex Lojac. (İtalya)
Origanum cinsine ait yapay ve doğal toplam 18 hibrit vardır. Değişik seksiyonlardan türler arasında hibritleşme mümkün olmakla birlikte cins dışında hibritleşmeye karşı geçerli engeller yoktur. Hibritleşme Origanum cinsindeki en yaygın olgudur. Birkaçının büyük rakamlar göstermesine karşın çoğu hibritleşme olayı küçük sayılarda gerçekleşir. Bu hibritler bazen ebeveynlerinden biri gibi yerleşirler. Genellikle brakte, kaliks ve korolla rengi, boyut ve biçimce ayırt edilirler. Bu özellikler bakımından çoğunlukla ebeveynleriyle ara bir durum gösterirler (6).
Origanum cinsinin genel morfolojik özellikleri Ietswaart (6) tarafından aşağıdaki şekilde belirlenmiştir;
Toprak altı kısımları: Origanum türleri çok yıllıktır ve toprak altı kısımları az veya çok odunludur.
Gövde: Toprağa yakın kısımları odunsudur. Hemen hemen tüm türlerin gövdeleri dik veya tırmanıcıdır. Sadece O. vulgare türünün gövdesi toprağa paralel olarak uzanır. Gövde uzunluğu genellikle 30-60 cm olmakla beraber bazı türlerde

İlgili Kaynaklar







single.php