Türkiye’de yetişen Origanum L. (Labiatae) cinsi üzerinde epidermal incelemeler













































































































25

4. BULGULAR
Türkiyede doğal yayılış gösteren Origanum taksonları üzerinde gerek ışık mikroskobu gerekse taramalı elektron mikroskobu (SEM) ile yapılan epidermal yüzey çalışmaları sonucunda yaprak mikromorfolojik yapısı aydınlatılmıştır. Öncelikle taksonların dış morfolojik karakterlerinden yararlanılarak teşhis edilebilmeleri amacıyla Türkiye Florası (3, 4-5) ve Ietswaartın revizyonu (6) ile Sadıkoğlunun çalışmasından (7) yararlanılarak düzenlenen taksonomik anahtarlar verilmiştir.

Her takson için ayrı ayrı tanıtıcı dış morfolojik özellikleri, çiçeklenme dönemi, yetişme ortamı, yetiştiği bölge ve tanıtıcı yaprak mikromorfolojik özellikleri belirtilerek bitkinin genel görünüşüne ait fotoğraf, epidermanın alt ve üst yüzeylerinin ışık mikroskobu görüntülerinin çizimi ve bunların elektron mikroskobu fotoğrafları eklenmiştir. Bu bulguların ışığında mikromorfolojik bir anahtar düzenlenerek yaprak epidermal özelliklerin, türlerin birbirinden ayrılmasında önemli bir veri olduğu saptanmıştır.

4.1. Türkiyedeki Origanum Seksiyonları İçin Anahtarlar

1. Kaliks dişleri eşit 2. Filamentler kısa (0.5 mm); korolla 15-40 mm

Longitubus (O.amanum)

2. Filamentler 1-16 mm; korolla 5-17 mm

3. Üstteki 2 filament 1-2 mm

Breviflamentum

3. Üstteki 2 filament 3-13 mm

4. Korolla sakkat; kaliksin üst ve/veya alt dudağı genellikle indirgenmiş veya

yok Amaracus

4. Korolla sakkat değil veya hafif sakkat; kaliks 2 dudaklı

Anatolicon

1. Kaliks 1 veya 2-dudaklı

5. Kaliks 1.3-3.5 mm; brakteler 1-5 mm, yapı ve renk bakımından yaprağa benzer,

az çok tüylü



38. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

tabs_sener_yagiz_191898 - Sayfa
...


38. SAYFA ICERIGI

25

4. BULGULAR
Türkiyede doğal yayılış gösteren Origanum taksonları üzerinde gerek ışık mikroskobu gerekse taramalı elektron mikroskobu (SEM) ile yapılan epidermal yüzey çalışmaları sonucunda yaprak mikromorfolojik yapısı aydınlatılmıştır. Öncelikle taksonların dış morfolojik karakterlerinden yararlanılarak teşhis edilebilmeleri amacıyla Türkiye Florası (3, 4-5) ve Ietswaartın revizyonu (6) ile Sadıkoğlunun çalışmasından (7) yararlanılarak düzenlenen taksonomik anahtarlar verilmiştir.

Her takson için ayrı ayrı tanıtıcı dış morfolojik özellikleri, çiçeklenme dönemi, yetişme ortamı, yetiştiği bölge ve tanıtıcı yaprak mikromorfolojik özellikleri belirtilerek bitkinin genel görünüşüne ait fotoğraf, epidermanın alt ve üst yüzeylerinin ışık mikroskobu görüntülerinin çizimi ve bunların elektron mikroskobu fotoğrafları eklenmiştir. Bu bulguların ışığında mikromorfolojik bir anahtar düzenlenerek yaprak epidermal özelliklerin, türlerin birbirinden ayrılmasında önemli bir veri olduğu saptanmıştır.

4.1. Türkiyedeki Origanum Seksiyonları İçin Anahtarlar

1. Kaliks dişleri eşit 2. Filamentler kısa (0.5 mm); korolla 15-40 mm

Longitubus (O.amanum)

2. Filamentler 1-16 mm; korolla 5-17 mm

3. Üstteki 2 filament 1-2 mm

Breviflamentum

3. Üstteki 2 filament 3-13 mm

4. Korolla sakkat; kaliksin üst ve/veya alt dudağı genellikle indirgenmiş veya

yok Amaracus

4. Korolla sakkat değil veya hafif sakkat; kaliks 2 dudaklı

Anatolicon

1. Kaliks 1 veya 2-dudaklı

5. Kaliks 1.3-3.5 mm; brakteler 1-5 mm, yapı ve renk bakımından yaprağa benzer,

az çok tüylü

İlgili Kaynaklar







single.php