Üç boyutlu dokuma kompozit yapıların mekanik analizi





































































14
Şekil 1.9 Üç boyutlu diyagonal örme makinesi, yıldız dişliler ve iplik taşıyıcılar Kostar tarafından ele alınan (Kostar 1998), üç ya da daha fazla iplik grubunun birbiriyle iç içe bağlantı yaptırılmasıyla oluşan klasik diyagonal örme metodu en basit metottur ve sadece basit kesit alanına sahip şekillerin üretimi için uygundur. Tsuzuki ve arkadaşları (Tsuzuki ve ark. 1991) yıldız şeklindeki rotorların hem enine hem de boyuna yönde yerleşimi ile yapıyı oluşturan diyagonal örme makinasını dizayn etmişlerdir. Burada dört iplik taşıyıcı bir rotorla kuşatılmıştır ve bu iplik taşıyıcılar rotorun dönüşü ile belirlenmiş dört diyagonal doğrultuda hareket ettirilebilirler. Eksenel ipliklerin ve ekstra dolgu ipliklerinin yapıya dahil edilebilmesi sayesinde değişik geometriye ve şekle sahip üç boyutlu kompleks yapılar üretilebilir. Kimbara ise (Kimbara 1996) rotorların geliştirilmesi ile makine hızlarının arttırılabildiğini belirlemiştir. Üç boyutlu diyagonal örme yöntemi; biyomedikal ürünlerde (Brookstein 1993), rijit panellerde, uçakların gövdesinde ve kanadında (Brown 1991), roket düzelerinde ve uçak gövdesindeki F kesitli yapılarda (Brown 1991) kullanılır (Şekil 1.10).



26. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Üç boyutlu (3D) saç örgülerin topolojik esaslı geometrik karakteristiği ve birim hücrelerin bilgisayar uygulamaları - Sayfa 44
5 Brown ve Ratliff [4], prensibini M. A. Maistre’nin geliştirdiği aparata benzeyen tamamı ile saç örgülü bir makineyi özellikle parça üretimi için geliştirmiştir. Burada iplik taşıyıcıları matris düzeninde geliştirilmiş ve satır yönünde hareket eden sabit bloklar yerleşen bireysel taşıyıcılar ile sütun yönünde hareket eden ki burada iplik taşıyıcılar bir blok kadar ardıl olarak ötelenir, iplik ta...

26. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

iplik
makine
boyutlu
örme
yapılar
diyagonal


26. SAYFA ICERIGI

14
Şekil 1.9 Üç boyutlu diyagonal örme makinesi, yıldız dişliler ve iplik taşıyıcılar Kostar tarafından ele alınan (Kostar 1998), üç ya da daha fazla iplik grubunun birbiriyle iç içe bağlantı yaptırılmasıyla oluşan klasik diyagonal örme metodu en basit metottur ve sadece basit kesit alanına sahip şekillerin üretimi için uygundur. Tsuzuki ve arkadaşları (Tsuzuki ve ark. 1991) yıldız şeklindeki rotorların hem enine hem de boyuna yönde yerleşimi ile yapıyı oluşturan diyagonal örme makinasını dizayn etmişlerdir. Burada dört iplik taşıyıcı bir rotorla kuşatılmıştır ve bu iplik taşıyıcılar rotorun dönüşü ile belirlenmiş dört diyagonal doğrultuda hareket ettirilebilirler. Eksenel ipliklerin ve ekstra dolgu ipliklerinin yapıya dahil edilebilmesi sayesinde değişik geometriye ve şekle sahip üç boyutlu kompleks yapılar üretilebilir. Kimbara ise (Kimbara 1996) rotorların geliştirilmesi ile makine hızlarının arttırılabildiğini belirlemiştir. Üç boyutlu diyagonal örme yöntemi; biyomedikal ürünlerde (Brookstein 1993), rijit panellerde, uçakların gövdesinde ve kanadında (Brown 1991), roket düzelerinde ve uçak gövdesindeki F kesitli yapılarda (Brown 1991) kullanılır (Şekil 1.10).

İlgili Kaynaklar







single.php