Üç boyutlu dokuma kompozit yapıların mekanik analizi





































































18
Yasui ve arkadaşları (Yasui ve ark. 1994) tarafından yapılan çalışmada, ipliklerin taşındığı borular sağa sola hareket edebilen kılavuzlar üzerinde önceden belirlenmiş kısımlara dizilmişlerdir. İplikler bu kılavuzların enine doğrultuda ileri ve geri hareket ettirilmesiyle ilmek haline getirilirler. Bunun sonucunda verev doğrultuda ikinci bir tabaka oluşur. Bu şekilde değişik doğrultularda pek çok katman üretilebilir. Kalınlık doğrultusunda takviye edilecek iplikler, kılavuz rayı üzerine yerleştirilmiş her bir boru üzerinde bulunan iğneler vasıtasıyla dikilirler, iğneler ipliği lif katmanına kalınlık doğrultusunda batırarak dikim işlemini gerçekleştirirler.
Dikim işleminin lif hasarına neden olmasından dolayı, Yasui ve arkadaşları (Yasui ve ark. 1998) tarafından geliştirilen diğer bir teknikte, ana bir çerçeve üzerine kılavuz pimleri dizilmiştir. İplik, bu kılavuz piminin etrafına sarılarak, değişik doğrultularda ilmek oluşturur. Kılavuz pimlerinin yerleşiminden dolayı, iplikler arası boşluklar fazladır, bu boşluklardan, kalınlık doğrultusunda takviyelendirme yapacak iplik kolaylıkla geçirilebilmekte, böylelikle iplik hasarı minimuma inmektedir. İplikler kılavuz pimleri etrafında ilmek oluşturduktan sonra, kalınlık doğrultusunda yapıya dahil edilecek iplik atılmaktadır. Bu şekilde değişik doğrultularda ipliklerin yapıya dahil olması ile üç boyutlu yapı oluşturulur. Kamiya (Kamiya ve ark. 2000), bu prosesle üretilen biçimli yapılarda, konvensiyonel dikişli yapıya nazaran daha az lif hasarı meydana geldiğini belirtmiştir.
Üç boyutlu ortogonal dokusuz yüzey yapılar ise belli bir doğrultudaki iplik sisteminin örgü iğneleri vasıtasıyla yapıya batırılması, sonradan geri çekilmesi ve dokusuz yüzey yapının birleştirilmesi ile elde edilirler. Yapının düzlemindeki iplikler ve buna dik doğrultudaki iplik sistemi, örücü iğneler vasıtasıyla dikilirler. Şekil 1.13de, ortogonal dokusuz yüzey yapının oluşumunu sağlayan bir sistem görülmektedir. Eksenel iplikler, düzlemdeki ipliklerden önce yerleşirler, bu yöntemle değişik şekillerde ve sıklıklarda yapılar elde edilebilmektedir. Şekil 1.14de ise, tüp şeklinde ortogonal bir dokusuz yüzey yapının oluşum aşamaları gösterilmektedir (Ko 1989).



30. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Kumaşların geometrik analizi ve 3 boyutlu çizimi - Sayfa 14
1. GİRİŞ Tekstil yüzeyi, ipliklerin veya liflerin çeşitli yöntemlerle bir araya getirilmesi ile oluşturulan ürün olarak tanımlanabilir. En bilinen tekstil yüzeyi olan kumaşın yanı sıra farklı yöntemler kullanılarak elde edilen halat, kurdele, keçe v.b. ürünler de tekstil yüzeyi sınıflandırmasına girer. Kumaşların en belirgin iki özelliğinin düzgün yüzey yapısı ve esneklik olduğunu belirten Başer...

30. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

yapı
iplik
iplikler
ilmek
ipliklerin
yüzey


30. SAYFA ICERIGI

18
Yasui ve arkadaşları (Yasui ve ark. 1994) tarafından yapılan çalışmada, ipliklerin taşındığı borular sağa sola hareket edebilen kılavuzlar üzerinde önceden belirlenmiş kısımlara dizilmişlerdir. İplikler bu kılavuzların enine doğrultuda ileri ve geri hareket ettirilmesiyle ilmek haline getirilirler. Bunun sonucunda verev doğrultuda ikinci bir tabaka oluşur. Bu şekilde değişik doğrultularda pek çok katman üretilebilir. Kalınlık doğrultusunda takviye edilecek iplikler, kılavuz rayı üzerine yerleştirilmiş her bir boru üzerinde bulunan iğneler vasıtasıyla dikilirler, iğneler ipliği lif katmanına kalınlık doğrultusunda batırarak dikim işlemini gerçekleştirirler.
Dikim işleminin lif hasarına neden olmasından dolayı, Yasui ve arkadaşları (Yasui ve ark. 1998) tarafından geliştirilen diğer bir teknikte, ana bir çerçeve üzerine kılavuz pimleri dizilmiştir. İplik, bu kılavuz piminin etrafına sarılarak, değişik doğrultularda ilmek oluşturur. Kılavuz pimlerinin yerleşiminden dolayı, iplikler arası boşluklar fazladır, bu boşluklardan, kalınlık doğrultusunda takviyelendirme yapacak iplik kolaylıkla geçirilebilmekte, böylelikle iplik hasarı minimuma inmektedir. İplikler kılavuz pimleri etrafında ilmek oluşturduktan sonra, kalınlık doğrultusunda yapıya dahil edilecek iplik atılmaktadır. Bu şekilde değişik doğrultularda ipliklerin yapıya dahil olması ile üç boyutlu yapı oluşturulur. Kamiya (Kamiya ve ark. 2000), bu prosesle üretilen biçimli yapılarda, konvensiyonel dikişli yapıya nazaran daha az lif hasarı meydana geldiğini belirtmiştir.
Üç boyutlu ortogonal dokusuz yüzey yapılar ise belli bir doğrultudaki iplik sisteminin örgü iğneleri vasıtasıyla yapıya batırılması, sonradan geri çekilmesi ve dokusuz yüzey yapının birleştirilmesi ile elde edilirler. Yapının düzlemindeki iplikler ve buna dik doğrultudaki iplik sistemi, örücü iğneler vasıtasıyla dikilirler. Şekil 1.13de, ortogonal dokusuz yüzey yapının oluşumunu sağlayan bir sistem görülmektedir. Eksenel iplikler, düzlemdeki ipliklerden önce yerleşirler, bu yöntemle değişik şekillerde ve sıklıklarda yapılar elde edilebilmektedir. Şekil 1.14de ise, tüp şeklinde ortogonal bir dokusuz yüzey yapının oluşum aşamaları gösterilmektedir (Ko 1989).

İlgili Kaynaklar







single.php