Uludağ Üniversitesi Tarımsal Uygulama ve Araştırma Merkezi tarım topraklarının ağır metal içeriklerinin incelenmesi



















































18
Toprakların alınabilir Cu içerikleri Lindsay ve Norvell 1978 tarafından bildirilen yeterlilik sınır değeri (0.2 mg kg-1) ile karşılaştırıldığında, alınabilir Cu içeriklerinin yeterli düzeyde olduğu izlenmektedir (Çizelge 4.2). Araştırma sonuçlarımızla uyumlu olmak üzere Bursa Ovası topraklarının verimlilik özelliklerini belirlemek üzere değişik zamanlar da yapılan çalışmalarda da toprakların Cu içeriklerinin yeterli düzeyde olduğu bildirilmiştir (Özgümüş 1988, Katkat ve ark. 1994, Başar 1995, Katkat ve Özgüven 1997).
Araştırmanın yapıldığı Uludağ Üniversitesi Tarım topraklarından alınan toprak örneklerinin toplam ve alınabilir Zn içerikleri sırasıyla 30.12-115.68 (ortalama 53.78) ve 0.23-4.02 (ortalama 0.79) mg kg-1 arasında değişen konsantrasyonlarda bulunmuştur. Bitkiler için gerekli bir besin elementi olan Znnun bitki yetiştiriciliği için toprakta bulunması önerilen toplam konsantrasyonu 110 mg kg-1 (Goncharuk ve Sideronko 1986) bitkilere zehir etkisi gösterdiği topraktaki toplam konsantrasyonunu ise ElBassam ve Tietjen (1977), Kabata Pendias (1979), Kloke (1979), Schachtschabel ve ark. (1984) 300 mg Zn kg-1, Kitagishi (1974) ise 700 mg Zn kg-1 olarak bildirmişlerdir. Farklı araştırıcılar tarafından toplam Zn içeriği için değişik sınır değerleri önerilse de 300 mg Zn kg-1 değeri genel kabul gören kritik konsantrasyon olarak çok sayıda araştırmacı tarafından dikkate alınmaktadır (Saatçı ve ark. 1988, Hakerlerler ve ark. 1994, Elmacı 1995). Bu bilgilere göre toprakların toplam Zn içeriklerinin tamamı bu değerin oldukça altındadır. Buna göre kampüs topraklarının bitkilere zehir etkide bulunmayacak düzeyde Zn içerdiği anlaşılmaktadır. Başar ve ark. (2001) ve Başar ve ark. (2004) sırasıyla Bursa Ovasında ve İznik Gölü çevresinde yaptıkları çalışmalarda benzer sonuçlar bulmuşlardır. Ülkemizin değişik bölgelerinde yapılan çalışmalarda da benzer sonuçlar alınmış olup, Saatçı ve ark. (1988) İzmir ili aluviyal topraklarında, Hakerlerler ve ark. (1994) Gümüldür ve Balçovadaki Mandarin bahçesi topraklarında, Elmacı (1995) M. Kemalpaşa, Karacabey ve Biga yöresi topraklarında 200 mg kg-1 değerinin altında Zn belirlemişlerdir.
Lindsay ve Norvell (1978) tarafından bildirilen alınabilir Zn için sınır değerleri; 0.5-1.0 mg kg-1 arasında olduğunda toprakta noksanlık görülebileceği, 1.0 mgkg-1 üzerinde ise toprakta alınabilir Zn içeriğinin iyi düzeyde olduğunu bildirmektedir. Uludağ Üniversitesi tarım topraklarının %33ünün 0.5 mg kg-1 in altında, %53ünün 0.5-1.0 mg kg-1 arasında ve % 14ünün ise 1.0 mg kg-1 in üzerinde alınabilir Zn



27. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Bursa ovası aluviyal,koluviyal ve vertisol grubu tarım topraklarının ağır metal kirliliği yönünden incelenmesi - Sayfa 54
43 5.2. Toprakların Bazı Alınabilir İz Element ve Ağır Metal İçerikleri 5.2.1. Aluviyal topraklar Lindsay ve Norvell (1978) tarafından bildirilen değerlere göre alınabilir Fe miktarlarının toprakların tamamında iyi düzeyde (>4.5 mg kg-1) olduğu belirlenmiştir. Toprakların alınabilir Mn miktarının Lindsay ve Norvell’e (1978) göre değerlendirilmesinde toprakların tamamında yeterli (>0.2 mg kg-1) ...

27. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

toprak
toprakların
bitki
arasında
olduğunu
topraklarının


27. SAYFA ICERIGI

18
Toprakların alınabilir Cu içerikleri Lindsay ve Norvell 1978 tarafından bildirilen yeterlilik sınır değeri (0.2 mg kg-1) ile karşılaştırıldığında, alınabilir Cu içeriklerinin yeterli düzeyde olduğu izlenmektedir (Çizelge 4.2). Araştırma sonuçlarımızla uyumlu olmak üzere Bursa Ovası topraklarının verimlilik özelliklerini belirlemek üzere değişik zamanlar da yapılan çalışmalarda da toprakların Cu içeriklerinin yeterli düzeyde olduğu bildirilmiştir (Özgümüş 1988, Katkat ve ark. 1994, Başar 1995, Katkat ve Özgüven 1997).
Araştırmanın yapıldığı Uludağ Üniversitesi Tarım topraklarından alınan toprak örneklerinin toplam ve alınabilir Zn içerikleri sırasıyla 30.12-115.68 (ortalama 53.78) ve 0.23-4.02 (ortalama 0.79) mg kg-1 arasında değişen konsantrasyonlarda bulunmuştur. Bitkiler için gerekli bir besin elementi olan Znnun bitki yetiştiriciliği için toprakta bulunması önerilen toplam konsantrasyonu 110 mg kg-1 (Goncharuk ve Sideronko 1986) bitkilere zehir etkisi gösterdiği topraktaki toplam konsantrasyonunu ise ElBassam ve Tietjen (1977), Kabata Pendias (1979), Kloke (1979), Schachtschabel ve ark. (1984) 300 mg Zn kg-1, Kitagishi (1974) ise 700 mg Zn kg-1 olarak bildirmişlerdir. Farklı araştırıcılar tarafından toplam Zn içeriği için değişik sınır değerleri önerilse de 300 mg Zn kg-1 değeri genel kabul gören kritik konsantrasyon olarak çok sayıda araştırmacı tarafından dikkate alınmaktadır (Saatçı ve ark. 1988, Hakerlerler ve ark. 1994, Elmacı 1995). Bu bilgilere göre toprakların toplam Zn içeriklerinin tamamı bu değerin oldukça altındadır. Buna göre kampüs topraklarının bitkilere zehir etkide bulunmayacak düzeyde Zn içerdiği anlaşılmaktadır. Başar ve ark. (2001) ve Başar ve ark. (2004) sırasıyla Bursa Ovasında ve İznik Gölü çevresinde yaptıkları çalışmalarda benzer sonuçlar bulmuşlardır. Ülkemizin değişik bölgelerinde yapılan çalışmalarda da benzer sonuçlar alınmış olup, Saatçı ve ark. (1988) İzmir ili aluviyal topraklarında, Hakerlerler ve ark. (1994) Gümüldür ve Balçovadaki Mandarin bahçesi topraklarında, Elmacı (1995) M. Kemalpaşa, Karacabey ve Biga yöresi topraklarında 200 mg kg-1 değerinin altında Zn belirlemişlerdir.
Lindsay ve Norvell (1978) tarafından bildirilen alınabilir Zn için sınır değerleri; 0.5-1.0 mg kg-1 arasında olduğunda toprakta noksanlık görülebileceği, 1.0 mgkg-1 üzerinde ise toprakta alınabilir Zn içeriğinin iyi düzeyde olduğunu bildirmektedir. Uludağ Üniversitesi tarım topraklarının %33ünün 0.5 mg kg-1 in altında, %53ünün 0.5-1.0 mg kg-1 arasında ve % 14ünün ise 1.0 mg kg-1 in üzerinde alınabilir Zn

İlgili Kaynaklar







single.php