protein içeren bir formül eklenir. Gastrik rezidüel volüm, yeni bolus verilmeden önce her 4 saatte bir kontrol edilir. Gastrik rezidüel volüm 150 mL den fazla ise, 2 saat süreyle hasta beslenmez (15).
Bazi klinisyenler, beslenmenin yavas yavas her 6-12 saatte bir 10 mL/saat yükseltilmesini önermektedir. Terapinin üçüncü günü hedef infüzyon miktarina ulasilir. Beslenme formülleri dilüe edilmez. Formül osmolaritesinin tipik olarak 300-600 mOsm/L olmasi önerilir (15).
5.2.5. Enteral Beslenme Teknikleri Enteral beslenme; oral, gastrik ya da incebarsak yoluyla olur. Oral yol kullanildigi zaman fizyolojik cevaplar optimaldir ve tercih edilmesi önerilir. Oral beslenme anoreksiya da, mental durumu deprese hastalarda ya da aspirasyon riski yüksek hastalarda tercih edilmeyebilir. Bu hastalar gastrik yolla ya da ince barsak yoluyla beslenilir. Gastrik bosalimi normal hastalar için aspirasyon riski belirgin artmis degildir, gastrik yol tercih edilir (15). Gastrik beslenme bir nazogastrik sonda ile, küçük delikli bir nazogastrik tüple ya da gastrostomi tüpüyle saglanabilir. Genis delikli nazogastrik tüp ya da gastrostomi tüpü, gastrik rezidüel mo nitarizasyon gerekli oldugu zaman tercih edilir. Ince barsak beslenmesinde, proksimal jejenum ya da distal duedenuma bir tüp yerlestirilmesi önerilir (15).
5.2.6. Enteral Beslenmenin Komplikasyonlari Enteral beslenme sirasinda beslenme tüpünün malpozisyonu, gastrik içerigin aspirasyonu ve diare gibi komplikasyonlar görülebilir. Beslenme tüplerinin burundan yerlestirilmesi ile, sinüzit, disfaji, gastroözefajial reflü, nazal, özefajial, faringeal ve gastrik alanlarda irritasyon görülebilir. Beslenme tüpünün tikanmasi ve tüpün iç çapinin daralmasi görülebilir (15). 5.2.6.1. Beslenme Tüpünün Malpozisyonu Yatak basinda kör yerlestirme ile birlikte sik görülür. Kritik hastalarda, kafa travmasi olan, sedasyon uygulanan, gag refleksi veya öksürük refleksi olmayan entübe hastalarda, endobronsiyal veya plevral bosluga yerlestirme olabilir. Tüp yeri, tüpten gastrointestinal içerigin ya da pHsi tipik olarak 2-4 arasinda olan safranin gelmesi ile ya da radyolojik olarak dogrulanmalidir. Alternatif olarak, direk larigoskopi ile özefagustan geçis gösterilmelidir. Ayrica tüp yerlestirilirken pnömotoraks ve pulmoner hasardan kaçinilmalidir (15).
20



21. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Cerrahi yoğun bakım ünitelerinde ventilatöre bağlı nozokomiyal pnömoni risk faktörleri ve önleyici bakım aktivitelerinin belirlenmesi - Sayfa 34
h) Nazogastrik Tüp İhtiyacı: Nazoenterik tüpü olan herhangi bir hasta sıklıkla tekrar değerlendirilmeli ve mümkün olur olmaz tüpü çıkarılmalıdır. Hastanın uzun dönem enteral beslenmesi gerekirse erken olarak jejunostomi ya da gastrostomi beslenme tüpünün yerleştirilmesi önerilmektedir (29,53). ı) Baş Elavasyonu: Yatak başının 30-45 derece yükseltilmesi ile semirekümbent pozisyonu aspirasyon riski...
Perkütan endoskopik gastrostomi endikasyonları, komplikasyonları, hasta memnuniyeti - Sayfa 22
1) Nazoenterik Beslenme Tüpleri: - Nazogastrik, - Nazoduodenal/Nazojejunal Beslenme Tüpleri 2) Gastrostomi/Enterostomi Tüpleri: - Perkütan Endoskopik Gastrostomi/Duodenostomi/Jejunostomi, - Perkutan Floroskopik Gastrostomi, - Açık Cerrahi Gastrostomi (İğne Kateter, Laporoskopik Jejunostomi), - Cerrahi Enterostomi, - Servikal Farengostomi/Özofagostomi, - Cerrahi Gastrostomi/Jejunostomi. b.1. Nazo...

21. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

beslenme
gastrik
enteral
hasta
hastalar
gastrostomi


21. SAYFA ICERIGI

protein içeren bir formül eklenir. Gastrik rezidüel volüm, yeni bolus verilmeden önce her 4 saatte bir kontrol edilir. Gastrik rezidüel volüm 150 mL den fazla ise, 2 saat süreyle hasta beslenmez (15).
Bazi klinisyenler, beslenmenin yavas yavas her 6-12 saatte bir 10 mL/saat yükseltilmesini önermektedir. Terapinin üçüncü günü hedef infüzyon miktarina ulasilir. Beslenme formülleri dilüe edilmez. Formül osmolaritesinin tipik olarak 300-600 mOsm/L olmasi önerilir (15).
5.2.5. Enteral Beslenme Teknikleri Enteral beslenme; oral, gastrik ya da incebarsak yoluyla olur. Oral yol kullanildigi zaman fizyolojik cevaplar optimaldir ve tercih edilmesi önerilir. Oral beslenme anoreksiya da, mental durumu deprese hastalarda ya da aspirasyon riski yüksek hastalarda tercih edilmeyebilir. Bu hastalar gastrik yolla ya da ince barsak yoluyla beslenilir. Gastrik bosalimi normal hastalar için aspirasyon riski belirgin artmis degildir, gastrik yol tercih edilir (15). Gastrik beslenme bir nazogastrik sonda ile, küçük delikli bir nazogastrik tüple ya da gastrostomi tüpüyle saglanabilir. Genis delikli nazogastrik tüp ya da gastrostomi tüpü, gastrik rezidüel mo nitarizasyon gerekli oldugu zaman tercih edilir. Ince barsak beslenmesinde, proksimal jejenum ya da distal duedenuma bir tüp yerlestirilmesi önerilir (15).
5.2.6. Enteral Beslenmenin Komplikasyonlari Enteral beslenme sirasinda beslenme tüpünün malpozisyonu, gastrik içerigin aspirasyonu ve diare gibi komplikasyonlar görülebilir. Beslenme tüplerinin burundan yerlestirilmesi ile, sinüzit, disfaji, gastroözefajial reflü, nazal, özefajial, faringeal ve gastrik alanlarda irritasyon görülebilir. Beslenme tüpünün tikanmasi ve tüpün iç çapinin daralmasi görülebilir (15). 5.2.6.1. Beslenme Tüpünün Malpozisyonu Yatak basinda kör yerlestirme ile birlikte sik görülür. Kritik hastalarda, kafa travmasi olan, sedasyon uygulanan, gag refleksi veya öksürük refleksi olmayan entübe hastalarda, endobronsiyal veya plevral bosluga yerlestirme olabilir. Tüp yeri, tüpten gastrointestinal içerigin ya da pHsi tipik olarak 2-4 arasinda olan safranin gelmesi ile ya da radyolojik olarak dogrulanmalidir. Alternatif olarak, direk larigoskopi ile özefagustan geçis gösterilmelidir. Ayrica tüp yerlestirilirken pnömotoraks ve pulmoner hasardan kaçinilmalidir (15).
20

single.php