Siddetli stresli hastalarda santral ve hepatik insülin rezistansi siktir. Buda hepatik glukoneogenezi inhibe ederek insülin kapasitesini azaltir (22).
TPN baslarken dekstroz içerigi minimal tutulmalidir, günde 50-150 gr dekstroz yeterlidir. Hiperglisemili hastalara subkutan ya da infüzyon insülinle glisemi kontrol edilinceye kadar TPN baslanmamalidir. TPN baslanabilmesi için kan sekeri 220 mg/dL nin altinda olmalidir. Optimal glisemik kontrolde kan glukozu 90-150 mg/dL arasinda tutulmalidir. Glisemik kontrol için TPNye insülin eklenebilir. Insülin dekstrozun verildigi yoldan verilebilir. Parenteral dekstroz en iyi iv regüler insülinle kontrol edilebilirken, enteral beslenme sirasinda ise en iyi kontrol, subkutan ya da uzun etkili insülinle saglanabilir (22).
Kritik hastalarin önemli bir kismi, 400 gr/gün den daha fazla dekstrozu tolere edemezler. Parenteral dekstroz infüzyonu için üst limit 4mg/kg/dk (400 gr/gün/70 kg)dir. Bu miktardan daha fazlasi kalorik atese neden olabilir. Infüzyon oraninda artis hiperglisemi, hepatik steatoz, erken hipertransaminemi ve geç hiperbiluribinemi gibi metabolik komplikasyonlara yol açar, solunum isi artar. Intrahepatik kolestaz ve sok KCi kritik hastalarda sik rastlanan iki durumdur. Klinigin hizli taninmasi dogru tani için önemlidir, TPNnin kesilmesinden kaçinilmalidir, çünkü bu hastalar tipik olarak anstabildirler ve enteral yolla beslenmeleri zordur (22).
5.3.2.2. Proteinler Proteinler 3 formda bulunurlar (22): 1. Yapisal, 2. Fonksiyonel, 3. Küçük miktarlarda serbest aminoasit. Parenteral uygulanan aminoasitler, bu kompartmanlardan birisine geçebilir ya da okside olarak glukoz ya da üreye dönüsebilirler (22). Kritik hastalarda optimal protein alimi yaklasik 1.5 gr/kg/gündür. Kalori degeri ise 4 kcal/grdir. 1.7 gr/kg/günden daha fazla miktarda protein, protein anabolizmasindan çok asiri üreogenezise neden olur (22). Bütün parenteral aminoasit formüller, kritik hastalar için gerekli miktarda esansiyel ve nonesansiyel aminoasitler içerirler. Dalli zincirli aminoasitlerle zenginlestirilmis parenteral solusyonlar, akut renal yetmezlik veya hepatik ensefalopatili hastalarin tedavisinde faydalidir. Non-dalli zincirli aminoasitler karacigerde metabolize edilirken, dalli zincirli aminoasitler iskelet kaslarinda metabolize edilirler ve direk hepatik üre sentezine katilmazlar. Ilaveten dalli zincirli aminoasitler hepatik ensefalopatiye katkida bulunan aromatik aminoasitlerle tasinmak
24



25. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Çocuk acil ve endokrinoloji polikliniğine diyabetik ketoasidoz ile başvuran hastaların retrospektif değerlendirilmesi - Sayfa 59
saptanmamıştır (104-107). DKA'sı olan çocuklarda subkutan kullanımı ile ilgili yapılan çalışmada 0.15 ü/kg dozunda 2 saat subkutan hızlı etkili insülin analoğu kullanılmış ve 0.1 ü/kg/saat intravenöz insülin alan grupla karşılaştırıldığında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (108). 0.1ü/kg dozunda saatlik subkutan uygulamanın kan şekerini 250 mg/dL civarında tutmanın daha kolay olduğu belirtilmiş...

25. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

protein
dekstroz
enteral
parenteral
hastalar
infüzyon


25. SAYFA ICERIGI

Siddetli stresli hastalarda santral ve hepatik insülin rezistansi siktir. Buda hepatik glukoneogenezi inhibe ederek insülin kapasitesini azaltir (22).
TPN baslarken dekstroz içerigi minimal tutulmalidir, günde 50-150 gr dekstroz yeterlidir. Hiperglisemili hastalara subkutan ya da infüzyon insülinle glisemi kontrol edilinceye kadar TPN baslanmamalidir. TPN baslanabilmesi için kan sekeri 220 mg/dL nin altinda olmalidir. Optimal glisemik kontrolde kan glukozu 90-150 mg/dL arasinda tutulmalidir. Glisemik kontrol için TPNye insülin eklenebilir. Insülin dekstrozun verildigi yoldan verilebilir. Parenteral dekstroz en iyi iv regüler insülinle kontrol edilebilirken, enteral beslenme sirasinda ise en iyi kontrol, subkutan ya da uzun etkili insülinle saglanabilir (22).
Kritik hastalarin önemli bir kismi, 400 gr/gün den daha fazla dekstrozu tolere edemezler. Parenteral dekstroz infüzyonu için üst limit 4mg/kg/dk (400 gr/gün/70 kg)dir. Bu miktardan daha fazlasi kalorik atese neden olabilir. Infüzyon oraninda artis hiperglisemi, hepatik steatoz, erken hipertransaminemi ve geç hiperbiluribinemi gibi metabolik komplikasyonlara yol açar, solunum isi artar. Intrahepatik kolestaz ve sok KCi kritik hastalarda sik rastlanan iki durumdur. Klinigin hizli taninmasi dogru tani için önemlidir, TPNnin kesilmesinden kaçinilmalidir, çünkü bu hastalar tipik olarak anstabildirler ve enteral yolla beslenmeleri zordur (22).
5.3.2.2. Proteinler Proteinler 3 formda bulunurlar (22): 1. Yapisal, 2. Fonksiyonel, 3. Küçük miktarlarda serbest aminoasit. Parenteral uygulanan aminoasitler, bu kompartmanlardan birisine geçebilir ya da okside olarak glukoz ya da üreye dönüsebilirler (22). Kritik hastalarda optimal protein alimi yaklasik 1.5 gr/kg/gündür. Kalori degeri ise 4 kcal/grdir. 1.7 gr/kg/günden daha fazla miktarda protein, protein anabolizmasindan çok asiri üreogenezise neden olur (22). Bütün parenteral aminoasit formüller, kritik hastalar için gerekli miktarda esansiyel ve nonesansiyel aminoasitler içerirler. Dalli zincirli aminoasitlerle zenginlestirilmis parenteral solusyonlar, akut renal yetmezlik veya hepatik ensefalopatili hastalarin tedavisinde faydalidir. Non-dalli zincirli aminoasitler karacigerde metabolize edilirken, dalli zincirli aminoasitler iskelet kaslarinda metabolize edilirler ve direk hepatik üre sentezine katilmazlar. Ilaveten dalli zincirli aminoasitler hepatik ensefalopatiye katkida bulunan aromatik aminoasitlerle tasinmak
24

single.php