32
Hipomagnezemi renal, gastrointestinal, endokrin ve diğer bazı bozukluklar sırasında ortaya çıkar. Genellikle diyette alınan Mgdan daha fazla kayıp olması durumunda görülür. Hipomagnezemi yapan renal bozukluklar arasında akut tübüler nekroz (diüretik fazında), renal tübüler asidoz ve postobstrüktif diürez bulunur. Malabsorbsiyona yol açan barsak hastalıkları (inflamatuar barsak hastalıkları, gastroenterit, pankreatik yetersizlik, ince barsak fistülleri, kısa barsak sendromu, ileal bypass, intestinal rezeksiyon, kolestatik karaciğer hastalıkları vb.), laksatif suistimali, şiddetli diyare ve kusma, nazogastrik drenaj gibi klinik durumlar azalmış barsak Mg absorpsiyonu veya dışkı ile fazla miktarda Mg kaybı sonucu hipomagnezemiye sebep olur. Hipertiroidizm, diyabet, diyabetik ketoasidoz, hiperaldosteronizm gibi endokrin bozukluklarda da hipomagnezemi gelişebilir.66, 67 Tiroid hormonları hem Mgu hücre içine kaydırarak, hem de glomerüler filtrasyonu arttırarak hipomagnezemiye neden olurlar.
Diüretik tedavisi (tiazidler, tiazid benzeri kıvrım diüretikleri) hiperosmolar durumlar (mannitol uygulaması, hiperkalsemi), bazı ilaçlarla tedavi (sisplatin, siklosporin, aminoglikozidler, amfoterisinB, tikarsilin, karbenisilin gibi) renal Mg kaybını arttırarak hipomagnezemiye sebep olur.56,58,70 Teofilinin de idrarla Mg kaybını arttırdığı bilinmektedir.61
Akut alkol alımı renal Mg atılımının artmasına neden olsa da, kronik alkol alımında bu etki devam etmez. Alkolik hastalarda hipomagnezeminin asıl nedeni diyetin kısıtlı olması, ketozis, emezis, diyareler ve kronik alkol alımı ile gelişen hiperaldosteronizmdir.56,57 Ketoasidoz durumları da renal Mg kaybını arttırarak hipomagnezemiye sebep olur. Kronik hipomagnezemi anemiye yol açabilir. Mg iyonunun %30 oranında proteine bağlı olması nedeniyle, hipoalbuminemik hastalarda, normal iyonize serum Mg düzeyine rağmen total serum Mg düzeyi düşük bulunur.56
Akut miyokard infarktüsü, kardiyak cerrahi, hipotermi, alkol yoksunluğu, major travma, yanıklar ve sepsis gibi katekolamin üretimini arttıran ve lipolizi stimüle eden durumlar serbest yağ asidi konsantrasyonunu arttırarak Mg şelasyonunu arttırırlar.58 Endojen ve eksojen kaynaklı katekolamin artışı ve asidozun düzeltildiği durumlar Mgu hücre içine kaydırarak serum düzeyinin azalmasına neden olabilir. Aşırı stres hallerinde Mg ihtiyacı artar.



41. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Bozulmuş glukoz toleransı ve tip 2 diyabetes mellitus' u olan bireylerde magnezyum ve oksidatif stresin değerlendirilmesi - Sayfa 29
Tablo 4. Hipomagnezeminin Nedenleri (26) 1. Gastrointestinal hastalıklar  Uzamış nazogastrik uygulama  Malabsorbsiyon sendromları  Geniş barsak rezeksiyonu  Akut ve kronik diyare  İntestinal ve biliyer fistüller  Protein-kalori malnütrisyonu  Akut hemorajik pankreatit  Primer hipomagnezemi(neonatal) 2. Renal kayıp 3. Kronik parenteral sıvı tedavisi 4. Osmotik diürez  Glukoz (DM)  Mann...
Diyabetik ketoasidozda iskemi modifiye albumin düzeylerinin saptanması - Sayfa 6
1-GİRİŞ ve AMAÇ Diyabetes mellitus, insülin sekresyonunun ve/veya insülin etkisinin mutlak veya göreceli azlığı sonucunda protein, karbonhidrat ve yağ metabolizmasında bozukluklara yol açan, hiperglisemi ile karakterize metabolik bir hastalıktır. Diyabet, yaşam biçimi değişiklikleri gerektiren, uzun dönemde vücudun çeşitli organ ve sistemlerinde fonksiyon kayıplarına yol açarak yaşam kalitesini b...

41. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

renal
eden
neden
kronik
hipomagnezemi
diüretik


41. SAYFA ICERIGI

32
Hipomagnezemi renal, gastrointestinal, endokrin ve diğer bazı bozukluklar sırasında ortaya çıkar. Genellikle diyette alınan Mgdan daha fazla kayıp olması durumunda görülür. Hipomagnezemi yapan renal bozukluklar arasında akut tübüler nekroz (diüretik fazında), renal tübüler asidoz ve postobstrüktif diürez bulunur. Malabsorbsiyona yol açan barsak hastalıkları (inflamatuar barsak hastalıkları, gastroenterit, pankreatik yetersizlik, ince barsak fistülleri, kısa barsak sendromu, ileal bypass, intestinal rezeksiyon, kolestatik karaciğer hastalıkları vb.), laksatif suistimali, şiddetli diyare ve kusma, nazogastrik drenaj gibi klinik durumlar azalmış barsak Mg absorpsiyonu veya dışkı ile fazla miktarda Mg kaybı sonucu hipomagnezemiye sebep olur. Hipertiroidizm, diyabet, diyabetik ketoasidoz, hiperaldosteronizm gibi endokrin bozukluklarda da hipomagnezemi gelişebilir.66, 67 Tiroid hormonları hem Mgu hücre içine kaydırarak, hem de glomerüler filtrasyonu arttırarak hipomagnezemiye neden olurlar.
Diüretik tedavisi (tiazidler, tiazid benzeri kıvrım diüretikleri) hiperosmolar durumlar (mannitol uygulaması, hiperkalsemi), bazı ilaçlarla tedavi (sisplatin, siklosporin, aminoglikozidler, amfoterisinB, tikarsilin, karbenisilin gibi) renal Mg kaybını arttırarak hipomagnezemiye sebep olur.56,58,70 Teofilinin de idrarla Mg kaybını arttırdığı bilinmektedir.61
Akut alkol alımı renal Mg atılımının artmasına neden olsa da, kronik alkol alımında bu etki devam etmez. Alkolik hastalarda hipomagnezeminin asıl nedeni diyetin kısıtlı olması, ketozis, emezis, diyareler ve kronik alkol alımı ile gelişen hiperaldosteronizmdir.56,57 Ketoasidoz durumları da renal Mg kaybını arttırarak hipomagnezemiye sebep olur. Kronik hipomagnezemi anemiye yol açabilir. Mg iyonunun %30 oranında proteine bağlı olması nedeniyle, hipoalbuminemik hastalarda, normal iyonize serum Mg düzeyine rağmen total serum Mg düzeyi düşük bulunur.56
Akut miyokard infarktüsü, kardiyak cerrahi, hipotermi, alkol yoksunluğu, major travma, yanıklar ve sepsis gibi katekolamin üretimini arttıran ve lipolizi stimüle eden durumlar serbest yağ asidi konsantrasyonunu arttırarak Mg şelasyonunu arttırırlar.58 Endojen ve eksojen kaynaklı katekolamin artışı ve asidozun düzeltildiği durumlar Mgu hücre içine kaydırarak serum düzeyinin azalmasına neden olabilir. Aşırı stres hallerinde Mg ihtiyacı artar.

İlgili Kaynaklar







single.php