65
antipsikotikler, benzodiazepinler, opioidlere alternatif olarak deksmedetomidininde tedavide kullanılabileceği gösterilmiştir. 86
Retrospektif yaptığımız bu araştırmada ana hedefimiz Mg düzeyi ile deliryum arasında bir ilişki olduğu hipotezini göstermektir. Datalarımızı toplarken diğer hedeflerimizse YBÜmizde yatan hastalarda deliryum gelişmesi ile YBÜne giriş ve takip parametrelerini ilişkilendirmek ve servis hastalarımızda takipleri sırasında deliryum klinik tablosuna ait risk faktörlerini ortaya koymaktır. Bu çalışmamızda gerek giriş Mg düzeyleri gerekse klinik takipteki ortalama Mg düzeyleri ve deliryumun ortaya çıkması arasında bir ilişki gösterilememiştir. Mg seviyesi normalin altında olduğu günler ve deliryum gelişmesi alakası da saptanamamıştır. Deliryum günleri ortalama Mg düzeyi ile deliryum negatif günlere ait ortalama Mg düzeyleri karşılaştırıldığında deliryum gelişmeyen günlerdeki ortalama Mg seviyesi 0,920,3170 deliryum izlenen günlerdeki ortalama Mg seviyesi 0,83 0,3028 bulunmuştur. Çalışmamızda YBÜ sine giriş Mg değeri <0,7 mg/dl olan hastalarda %62,5 oranında deliryum geliştiği giriş Mg değeri >0,7 mg/dl olan hastalarda %37,5 oranında deliryum geliştiği bulunmuştur. Ortalama Mg düzeyleri değerlendirildiğinde <0,70 mg/dl olan hastalarda deliryum gün ortalaması 3,603,77 Mg düzeyi >0,70 mg/dl olan hastaların deliryum gün ortalaması 2,871,38 olarak bulunmuştur. Soliman ve ark. benzer çalışmasında YBÜne giriş Mg düzeyleri ve ortalama Mg düzeyleri ile YBÜ kalış sürelerinin karşılaştırılmasında Mg düzeyleri ile mortalite oranları arasında anlamlı istatistiksel fark bulunamamıştır. Aynı çalışmada hipomagnezemik hastalarda total ve iyonize Mg düzeyindeki düşüşlerin APACHE II ve SOFA skoru ortalamalarının yüksek bulunduğu belirtilmiştir.Bu çalışmanın sonucunda hipomagnezemik yoğun bakım hastalarında diğer hastalara göre sepsis,septik şok, YBÜsinde kalış oranları ve mortalite oranlarında artış olduğu sonucu bulunmuştur. Bu çalışmada da hipomagnezeminin YBÜ hastalarında prognozu kötüleştirdiği iyonize Mg düzeylerinin monitörizasyonun prognostik kriter ve tedavide yol gösterici olabileceği belirtilmiştir.
Yapılan çalışmalarda deliryumun yoğun bakım hastalarında yapay solunum sürecini artırdığı ve daha uzun süre yoğun bakımda kalışa neden olduğu gösterilmiştir.87 Bizim bulgularımız da buna paralel sonuçlar göstermektedir. Aynı zamanda mortalite oranları da deliryum tablosu gözlenen hastalarda daha yüksek bulunmuştur. Çalışmamıza aldığımız 178 hastadan 85inin (%45,50) prognozunun mortaliteyle



74. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

hastaların
inin
deliryum
giriş
süre
kalış


74. SAYFA ICERIGI

65
antipsikotikler, benzodiazepinler, opioidlere alternatif olarak deksmedetomidininde tedavide kullanılabileceği gösterilmiştir. 86
Retrospektif yaptığımız bu araştırmada ana hedefimiz Mg düzeyi ile deliryum arasında bir ilişki olduğu hipotezini göstermektir. Datalarımızı toplarken diğer hedeflerimizse YBÜmizde yatan hastalarda deliryum gelişmesi ile YBÜne giriş ve takip parametrelerini ilişkilendirmek ve servis hastalarımızda takipleri sırasında deliryum klinik tablosuna ait risk faktörlerini ortaya koymaktır. Bu çalışmamızda gerek giriş Mg düzeyleri gerekse klinik takipteki ortalama Mg düzeyleri ve deliryumun ortaya çıkması arasında bir ilişki gösterilememiştir. Mg seviyesi normalin altında olduğu günler ve deliryum gelişmesi alakası da saptanamamıştır. Deliryum günleri ortalama Mg düzeyi ile deliryum negatif günlere ait ortalama Mg düzeyleri karşılaştırıldığında deliryum gelişmeyen günlerdeki ortalama Mg seviyesi 0,920,3170 deliryum izlenen günlerdeki ortalama Mg seviyesi 0,83 0,3028 bulunmuştur. Çalışmamızda YBÜ sine giriş Mg değeri <0,7 mg/dl olan hastalarda %62,5 oranında deliryum geliştiği giriş Mg değeri >0,7 mg/dl olan hastalarda %37,5 oranında deliryum geliştiği bulunmuştur. Ortalama Mg düzeyleri değerlendirildiğinde <0,70 mg/dl olan hastalarda deliryum gün ortalaması 3,603,77 Mg düzeyi >0,70 mg/dl olan hastaların deliryum gün ortalaması 2,871,38 olarak bulunmuştur. Soliman ve ark. benzer çalışmasında YBÜne giriş Mg düzeyleri ve ortalama Mg düzeyleri ile YBÜ kalış sürelerinin karşılaştırılmasında Mg düzeyleri ile mortalite oranları arasında anlamlı istatistiksel fark bulunamamıştır. Aynı çalışmada hipomagnezemik hastalarda total ve iyonize Mg düzeyindeki düşüşlerin APACHE II ve SOFA skoru ortalamalarının yüksek bulunduğu belirtilmiştir.Bu çalışmanın sonucunda hipomagnezemik yoğun bakım hastalarında diğer hastalara göre sepsis,septik şok, YBÜsinde kalış oranları ve mortalite oranlarında artış olduğu sonucu bulunmuştur. Bu çalışmada da hipomagnezeminin YBÜ hastalarında prognozu kötüleştirdiği iyonize Mg düzeylerinin monitörizasyonun prognostik kriter ve tedavide yol gösterici olabileceği belirtilmiştir.
Yapılan çalışmalarda deliryumun yoğun bakım hastalarında yapay solunum sürecini artırdığı ve daha uzun süre yoğun bakımda kalışa neden olduğu gösterilmiştir.87 Bizim bulgularımız da buna paralel sonuçlar göstermektedir. Aynı zamanda mortalite oranları da deliryum tablosu gözlenen hastalarda daha yüksek bulunmuştur. Çalışmamıza aldığımız 178 hastadan 85inin (%45,50) prognozunun mortaliteyle

İlgili Kaynaklar







single.php