Zonguldak bölgesi sera gazı emisyon miktarlarının belirlenmesi



































































































































Emisyon faktörlerini, emisyon kaynağında yapılacak olan ölçümlerle belirlemek oldukça maliyet gerektiren bir iştir. Bu nedenle, emisyon faktörleri veritabanları kullanılarak uygun emisyon faktörleri seçilir. Değişik ulusal ve uluslar arası organizasyonlar tarafından hazırlanan çok sayıda emisyon faktörleri veritabanı bulunmaktadır. Ancak bunları içinde üç tanesi en yaygın olarak kullanılan önemli veritabanlarıdır. Bunlar Avrupa Çevre Ajansı tarafından hazırlanan EMEP/CORINAIR Emission Inventory Guidebook, Amerikan Çevre Koruma Örgütü tarafından hazırlanan ve AP-42 adıyla da bilinen Compilation of Air Pollution Emission Factors ve Hükümetler arası İklim Değişikliği Paneli bünyesinde hazırlanan IPCC Guidelines for National Greenhouse Gas Inventories veritabanlarıdır. CORINAIR emisyon envanteri 30 ülkeden salınan 11 ana kategorideki (yakma tesisleri, rafineriler, sanayiler, sanayi prosesleri, çözücülerin kullanımı, trafik, tarım, atık arıtımı, yakıt temini, doğal kaynaklar ve diğer hareketli kaynaklar) 260 farklı aktiviteyi içermekte ve 8 kirletici türü (SO2, NOx, NMVOC, CH4, N2O, CO2, CO ve NH3) için hazırlanmaktadır. CORINAIR emisyon envanteri aşağıdan-yukarı yöntemi kullanır ve emisyon kaynakları antropojenik ve doğal olmak üzere ikiye ayrılabilir. Yakma tesisleri emisyonları hesaplanırken yakma teknolojisi dikkate alınır. Trafikten kaynaklanan emisyonların hesabında ise trafik istatistikleri, ortalama yakıt tüketimleri ve seyahat mesafelerine odaklanılır. CORINAIR emisyon envanteri sanayileşmiş Avrupa ülkelerinde kullanılmak amacıyla geliştirilmiştir. Daha çok gelişmekte olan ülkelerde kullanılmak için geliştirilen IPPC emisyon envanteri ise tavandan-tabana yaklaşımı kullanılır. Doğal kaynaklar hesaba katılmaz. IPCC emisyon envanteri, 6 farklı sektör (enerji, sanayi, çözücüler, tarım, ormancılık ve atıklar) ve 9 kirletici türü (CO2, CH4, N2O, CO, NOx, NMVOC, HFC, PFC ve SF6) için hazırlanır. Bu envanterde, sera gazlarına odaklanılmakta, tüm antropojenik CO2 ve CH4 emisyon kaynakları üzerinde detaylı olarak durulmakta ve N2O ile troposferik ozon öncü gazları olan CO, NOx ve NMVOC emisyonları ile ilgili temel bilgiler yer almaktadır. Yakma tesislerinde kullanılan yakıtın türü önemlidir. Trafikten kaynaklanan emisyonların hesabında ise yakıt satışlarına ait veriler kullanılır (Salt and Moran 1997, Holman 1999, Colls 2002, Hutchinson 2003).
25



48. SAYFAYA BENZER SAYFALAR

Orman yangınları ve hava kirliliği: - Sayfa 67
Diğer kirletici gazların emisyonları da benzer şekilde hesaplanmış ve Çizelge 6.5’de gösterilmiştir. Çizelge 6.5 CORINAIR emisyon faktörleri ile hesaplanan emisyon miktarları. Kirletici Emisyon Faktörü (kg/ha) Emisyon Miktarı (ton) CO2 CO CH4 NMVOC NOX NH3 N2O SOX 12656 1456 95 133 51 11 3 11 260117.6 29924.4 1952.5 2733.5 1048.2 226.1 61.7 226.1 Hesaplamalar sonucu; 2601...
İstanbul Atatürk Havalimanı için uçak emisyonlarının belirlenmesi ve çevresel etkileri - Sayfa 85
faaliyetlerinde kullanılan yakıtların yakılması ve buharlaşmasından kaynaklanan emisyonlar hesaplanmaktadır (IPCC, 1997). Enerji sistemlerinden kaynaklanan emisyon envanterinde CO2, CH4, N2O, NOX, CO ve NMVOC ile beraber SO2 emisyonu gibi doğrudan ve dolaylı sera gazı özelliği içeren emisyonlar hesaplanmaktadır. Enerji sistemlerindeki emisyonlar, yakıtın yanmasından kaynaklanan emisyonlar ve kaçak...

48. SAYFADAKI ANAHTAR KELIMELER

emisyon
enerji
sektör
faktörleri
nmvoc
ıpcc


48. SAYFA ICERIGI

Emisyon faktörlerini, emisyon kaynağında yapılacak olan ölçümlerle belirlemek oldukça maliyet gerektiren bir iştir. Bu nedenle, emisyon faktörleri veritabanları kullanılarak uygun emisyon faktörleri seçilir. Değişik ulusal ve uluslar arası organizasyonlar tarafından hazırlanan çok sayıda emisyon faktörleri veritabanı bulunmaktadır. Ancak bunları içinde üç tanesi en yaygın olarak kullanılan önemli veritabanlarıdır. Bunlar Avrupa Çevre Ajansı tarafından hazırlanan EMEP/CORINAIR Emission Inventory Guidebook, Amerikan Çevre Koruma Örgütü tarafından hazırlanan ve AP-42 adıyla da bilinen Compilation of Air Pollution Emission Factors ve Hükümetler arası İklim Değişikliği Paneli bünyesinde hazırlanan IPCC Guidelines for National Greenhouse Gas Inventories veritabanlarıdır. CORINAIR emisyon envanteri 30 ülkeden salınan 11 ana kategorideki (yakma tesisleri, rafineriler, sanayiler, sanayi prosesleri, çözücülerin kullanımı, trafik, tarım, atık arıtımı, yakıt temini, doğal kaynaklar ve diğer hareketli kaynaklar) 260 farklı aktiviteyi içermekte ve 8 kirletici türü (SO2, NOx, NMVOC, CH4, N2O, CO2, CO ve NH3) için hazırlanmaktadır. CORINAIR emisyon envanteri aşağıdan-yukarı yöntemi kullanır ve emisyon kaynakları antropojenik ve doğal olmak üzere ikiye ayrılabilir. Yakma tesisleri emisyonları hesaplanırken yakma teknolojisi dikkate alınır. Trafikten kaynaklanan emisyonların hesabında ise trafik istatistikleri, ortalama yakıt tüketimleri ve seyahat mesafelerine odaklanılır. CORINAIR emisyon envanteri sanayileşmiş Avrupa ülkelerinde kullanılmak amacıyla geliştirilmiştir. Daha çok gelişmekte olan ülkelerde kullanılmak için geliştirilen IPPC emisyon envanteri ise tavandan-tabana yaklaşımı kullanılır. Doğal kaynaklar hesaba katılmaz. IPCC emisyon envanteri, 6 farklı sektör (enerji, sanayi, çözücüler, tarım, ormancılık ve atıklar) ve 9 kirletici türü (CO2, CH4, N2O, CO, NOx, NMVOC, HFC, PFC ve SF6) için hazırlanır. Bu envanterde, sera gazlarına odaklanılmakta, tüm antropojenik CO2 ve CH4 emisyon kaynakları üzerinde detaylı olarak durulmakta ve N2O ile troposferik ozon öncü gazları olan CO, NOx ve NMVOC emisyonları ile ilgili temel bilgiler yer almaktadır. Yakma tesislerinde kullanılan yakıtın türü önemlidir. Trafikten kaynaklanan emisyonların hesabında ise yakıt satışlarına ait veriler kullanılır (Salt and Moran 1997, Holman 1999, Colls 2002, Hutchinson 2003).
25

İlgili Kaynaklar







single.php